„Orion” Kaiji Saariaho

th

Orion Kaiji Saariaho to kompozycja przeznaczona na wielką orkiestrę, która powstała w 2002 roku na zamówienie the Cleveland Orchestra. Tytułowa postać zaczerpnięta z mitologii greckiej to tajemniczy myśliwy, syn Posejdona, obdarzony umiejętnością chodzenia po wodzie. 


Czy muzyka ma istotę? Międzynarodowa konferencja muzykologiczna „Essence and Context: A Conference Between Music and Philosophy”

th

31 sierpnia 2016 roku w Litewskiej Akademii Muzyki i Teatru w Wilnie miała miejsce niezwykle zajmująca konferencja na temat istoty muzyki i jej kontekstów, która trwała do 3 września 2016 roku. Było to jedno z tych wydarzeń, które zintegrowały światowej klasy muzykologów i filozofów muzyki.

Polscy prelegenci na „Essence and Context: A Conference Between Music and Philosophy”

th

Wśród prelegentów międzynarodowej konferencji muzykologicznej „Essence and Context” w Wilnie (31.08–3.09.2016) nie zabrakło przedstawicieli naszego kraju, którzy z godnością dzielili się ze światem swoimi rozważaniami na temat istoty muzyki i jej kontekstów.



Nagroda Specjalna III edycji Konkursu Kropka

th

Nagrodę Specjalną III edycji Konkursu KROPKA za tekst o muzyce polskiej opublikowany poza granicami Polski otrzymał David Pountney za artykuł "André Tchaikowsky: from Warsaw to Belmont via a wardrobe"Recenzja opery Andrzeja Czajkowskiego "Kupiec wenecki" ukazała się w "The Guardian"

Dlaczego oglądam Eurowizję?

th

W powszechnej opinii Eurowizja jest świętem kiczu i kampu, w którym najmniej ważna jest muzyka. Nie jest to zdanie bezpodstawne, jednak Eurowizja to znacznie więcej: projekt społeczno-polityczny, fenomen kulturowy, ważna część powojennej historii Europy i showbiznesu. Kiedy odkryłem ten bogaty świat znaczeń i odniesień, który niesie za sobą Konkurs, zafascynowałem się nim z iście neofickim zapałem, który jak dotąd nie gaśnie – wręcz przeciwnie! Jednak wszystkim, którzy wciąż oceniają mnie przez pryzmat eurowizyjnego stereotypu, chciałbym wyjaśnić, dlaczego oglądam Eurowizję.



Anatomia grozy według Abla Korzeniowskiego

th

Z twórczością Abla Korzeniowskiego zetknęłam się po raz pierwszy, oglądając serial Penny Dreadful. Zdecydowanie była to miłość od pierwszego wejrzenia – piękne długie wiolonczelowe frazy z czołówki od razu mnie kupiły. Później było już tylko lepiej. 

Jan A. P. Kaczmarek – kompozytor transatlantycki

th

Choć w panteonie polskich twórców muzyki filmowej przeważają kompozytorzy wykształceni w dziedzinie, w której się specjalizują, rzeczywistość pokazuje, że tradycyjne wykształcenie kompozytorskie nie jest niezbędne, by zaistnieć na rynku muzyki filmowej. Szybkie tempo produkcji, a także lżejszy kaliber muzyki filmowej w zestawieniu z muzyką koncertową, powodują, że środowisko filmowe otwiera się na utalentowane muzycznie osoby, za którymi niekoniecznie musi stać akademicki kurs harmonii czy kontrapunktu. Wśród XXI-wiecznych kompozytorów nieposiadających wykształcenia kompozytorskiego z pewnością uwagę zasługuje Jan Kaczmarek, autor muzyki do ponad pięćdziesięciu filmów długometrażowych i dokumentalnych, uhonorowany Nagrodą Akademii Filmowej (2005) za muzykę do filmu „Marzyciel” (2004). 



Sed Contra Ensemble i muzyka współczesna na Ukrainie

th

Festiwale muzyki współczesnej zdominowane są przez zachodnie zespoły, często z wieloletnim stażem, specjalizujące się w muzyce nowej. Tymczasem organizatorzy Poznańskiej Wiosny Muzycznej postanowili spojrzeć również w drugą stronę i zaprosić młody ensemble zza naszej wschodniej granicy. I był to doskonały wybór, bo koncert gości z Kijowa okazał się jednym z najlepszych wydarzeń tegorocznego festiwalu. 

Kari, czyli o wokalnych podróżach i przekraczaniu granic

th

KARI to wszechstronna artystka o wyjątkowym głosie, której muzyka oferuje wiele niecodziennych połączeń brzmieniowych. Została uznana przez dziennikarzy muzycznych za objawienie i nadzieję polskiej sceny alternatywnej. 



Alex - zapomniana królowa funk rocka

th

Aleksandra Naumik była fenomenem na norweskiej scenie muzycznej lat 70.świeżym powiewem w branży popowejartystką, której głos był w stanie podołać wszystkim wyzwaniom wokalnym.

Od westchnienia przez noise do free jazzu

th

Kiedy myślimy o polsko-japońskich powiązaniach muzycznych, jedynym naszym wyobrażeniem bywa fenomen miłości Japończyków do muzyki Fryderyka Chopina. Zakresu skojarzeń nie pomaga też poszerzyć rzut oka na stronę Instytutu Polskiego w Tokio, gdzie w programach koncertów dominuje Chopin z niewielką domieszką Szymanowskiego i Moniuszki. Od czasów Chopina sporo się jednak w polskiej muzyce wydarzyło, a i w Japonii słucha się (oraz tworzy) muzykę inną niż romantyczna. Wydaje się, że w XXI wieku właściwie nie da się uniknąć wzajemnych wpływów i powiązań, także w dziedzinie muzyki. Czy zatem między muzykami polskimi i japońskimi da się znaleźć przejawy współpracy?



12321

logowanie i rejestracja
Wydanie 263