„Yoko i John. Dni, których nie zapomnę”
„Ta książka to moja osobista opowieść o chwilach, które spędziłem z Johnem Lenonem i Yoko Ono” – takie słowa czytamy w jej wstępie. I rzeczywiście, Jonathan Cott, wieloletni dziennikarz magazynu Rolling Stone, dzieli się swoim wyjatkowym doświadczeniem, jakim była przyjaźń z parą wybitnych artystów. Przedstawione w książce zapisy rozmów z Johnem i Yoko mówią same za siebie – to z nich wyłania się wizerunek muzyków, których połączyła wspólna miłość do muzyki.
Yoko, Baśka, Freddie – kobiety w rocku
Prawdziwe życie muzyki popularnej w XX wieku miało swój początek tuż przed wybuchem pierwszej wojny światowej. I Około roku 1912 zwiększyło się w Europie (po raz kolejny) spożycie napojów alkoholowych, a towarzyszyła temu ekspansja: nowego rodzaju muzyki, mianowicie jazzu. Z jego inspiracji powstały wypracowane przez białych instrumentalistów takie gatunki jak dixieland czy ragtime.
Avant-garde is not dead?
Podekscytowanie było ogromne, prasa robiła, co mogła, aby dowiedzieć się o każdym możliwym szczególe związanym z wydarzeniem, a o koncercie pisał nawet Hollywood Reporter. Koncert Yoko Ono w Poznaniu w ramach Festiwalu Filmu i Muzyki Transatlantyk rozemocjonował wielu i z pewnością stał się jednym z ważniejszych muzycznych wydarzeń tego lata w naszym kraju.
Yoko Ono w Poznaniu – KONKURS – Rozwiązanie
Czwartego sierpnia ogłosilismy konkurs, w którym prosilismy czytelników MEAKULTURY o wypowiedź na temat: „Yoko Ono – jakie jej postać i twóczość budzi skojarzenia/emocje? Co dała wspólna twórczość Lennona i Yoko muzyce? Czy i gdzie można zaobserować kontynuacje ich działań?”. Dzisiaj rozwiązanie!
Kamp! – Kamp!
Nigdy nie rozumiałem fenomenu Kamp!. Jedyne mocne strony projektu to umiejętność zagęszczania aranżacji aż do wytworzenia w słuchaczu iluzji kompozytorskiej spoistości utworów i minimalne przetasowania stylistyczne, które na przestrzeni lat rozdmuchano do istotnych wolt (m. in. od francuskiego house’u po chill wave). Debiutancki album silnie wyzyskuje te dwa talenty i przy okazji umiejscawia całe przedsięwzięcie […]
Madrygał (3)
Bohdan Pociej (1933-2011) był w krajobrazie polskiej muzykologii postacią niezwykłą. Zafascynowany filozofią pisał o muzyce w sposób niespotykany – ogromnie erudycyjny a jednocześnie bardzo przejrzysty. Prezentowane teksty Pocieja przedstawiają jego oryginalną wizję historii form i gatunków muzycznych. Oto kolejna część – „Madrygał”:
Kulturowy impas
Prezentujemy recenzję Karoliny Kolinek, która powstała podczas tegorocznego Forum Krytyki Operowej. Gorąco zapraszamy do lektury i do udziału w konkursie na najlepszy tekst! Na autora najlepszej recenzji oraz na głosujących czytelników czekają nagrody książkowe i płytowe.
Cierpienia ślepego Homera
Prezentujemy recenzję Karoliny Kolinek, która powstała podczas tegorocznego Forum Krytyki Operowej. Gorąco zapraszamy do lektury i do udziału w konkursie na najlepszy tekst! Na autora najlepszej recenzji oraz na głosujących czytelników czekają nagrody książkowe i płytowe.
Chodzież – Muzyczna Wizytówka Miast
W północnej części Wielkopolski leży Chodzież – zapraszamy do przeczytania muzycznej wizytówki tego miasta…
Michał Kupicz – Bez Tytułu
Kiedy producent zabiera się do nagrania własnego albumu, przyznając bez ogródek, że materiał zaczerpnął z sesji nagraniowych, które zorganizował zaprzyjaźnionym muzykom, ciekawość rośnie. Zwłaszcza, że Michał Kupicz, korzystając ze ścieżek dostarczonych głównie przez projekty gitarowe, niemal w pełni odciął to tworzywo od macierzystego kontekstu, idąc raczej w stronę IDM-owych szkiców Vincenta Gallo lub ostatnich – […]
