Czekając na pariasa. Kilka słów o przyczynach zapomnienia "Parii" Moniuszki

Kategorie: Felietony – Czekając na pariasa. Kilka słów o przyczynach zapomnienia "Parii" Moniuszki

Jak podaje Encyklopedia Teatru Polskiego Paria, ostatnia ukończona opera Stanisława Moniuszki, była po II Wojnie Światowej wprowadzana do repertuaru polskich oper tylko siedem razy. Ostatni raz czternaście (!) lat temu, w Operze na Zamku w Szczecinie. Paria, młodszy, hinduski brat Halki, nie miał więc szans zakorzenić się w świadomości słuchaczy, śpiewaków, dyrygentów i instrumentalistów.

Mimika dźwięków natury: tuwiński śpiew gardłowy

Kategorie: Felietony – Mimika dźwięków natury: tuwiński śpiew gardłowy

Wielkie przestrzenie niekończących się stepów, gór i wyżyn, gdzie oprócz pięknej, acz niedostępnej przyrody spotkać możemy jedynie hodowców reniferów mieszkających w jurtach. Ten odległy zakątek Ziemi posiada swój własny pejzaż dźwiękowy jest nim śpiew inspirowany naturą i ściśle naturę imitujący. Wiatr, brzęczenie świerszczy, letnia bryza, ptasi śpiew, rytm jazdy konnej. Te i inne wyjątkowe dźwiękowe imitacje tworzą muzyczni poeci, którymi dziś zachwyca się świat. Choć to Rosja, mało kto umie tu mówić po rosyjsku… 

Martyna Kosecka i nowa muzyka w Teheranie

Kategorie: Felietony – Martyna Kosecka i nowa muzyka w Teheranie

Młodzi kompozytorzy za kierunek emigracji najczęściej obierają Zachód, zazwyczaj z powodów edukacyjnych, ze względu na lepsze możliwości wykonawcze, zaplecze techniczne. Martyna Kosecka, kompozytorka, dyrygentka i pianistka, postanowiła skierować się w dokładnie odwrotną stronę – na Bliski Wschód. 

Toshio Hosokawa – akordeon – samooddychające shô

Kategorie: Publikacje – Toshio Hosokawa - akordeon - samooddychające shô

Język twórczy, sposób prowadzenia narracji czy kreowana ekspresja w kompozycjach twórców japońskich są bardzo interesujące. Dobrym tego przykładem jest jeden z czołowych, współczesnych kompozytorów – Toshio Hosokawa. Jak pisze Grzegorz Filip: „Muzyka, którą tworzy Toshio Hosokawa, w pełnym tego słowa znaczeniu poważna, zbliża się do minimalizmu, ale jednak zupełnie inny to minimalizm i bogatszy od tego, co kojarzy się z owym pojęciem”[1].

„Gagaku” i „Budo” w krakowskim Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha

Kategorie: Recenzje – „Gagaku” i „Budo” w krakowskim Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha

Od lat 20. XX wieku na mapie Tokio widnieje wielki, zielony obszar. Ulokowany jest on w sercu ponad trzynastomilionowej pod względem liczby mieszkańców metropolii, w dzielnicy Shibuya. To Meiji Jingu – kompleks świątynno-parkowy ufundowany na cześć cesarza Meiji oraz jego małżonki, cesarzowej Shōken. Japończycy wierzą, że ich dusze zamieszkują to miejsce. Para cesarska odegrała w Japonii szczególną rolę. To za ich czasów, po 250 latach alienacji, Japonia otworzyła się na świat. Towarzyszył temu szybki rozwój gospodarczy oraz rosnące znaczenie kraju na arenie międzynarodowej. 

Muzyka, moja miłość. Muzyczne wyspy Japonii

Kategorie: Meandry – Muzyka, moja miłość. Muzyczne wyspy Japonii

Muzyka japońska kojarzy nam się głównie z buchającą romantyzmem ścieżką dźwiękową do filmów anime. Jakie jeszcze muzyczne osobliwości kryje w sobie ten niesamowity, egzotyczny kraj? Czy wytworzony został już muzyczny most łączący Polskę i Japonię? Zapraszamy do lektury!

Toru Takemitsu Composition Award – w hołdzie japońskiemu kompozytorowi

Kategorie: Felietony – Toru Takemitsu Composition Award - w hołdzie japońskiemu kompozytorowi

Toru Takemitsu Composition Award to najsłynniejsza nagroda kompozytorska w Japonii. Jej pierwsza edycja odbyła się rok po śmierci inicjatora konkursu, Toru Takemitsu, w roku 1997. Ten międzynarodowy konkurs dla młodych kompozytorów ma bardzo ciekawą i niecodzienną formułę związaną ze sposobem oceniania.