Jak zremiksować noblistę? Camus i VJ [Hyde Park]
![Kategorie: Felietony – Jak zremiksować noblistę? Camus i VJ [Hyde Park]](https://meakultura.pl/wp-content/uploads/2022/07/1422484205.jpg)
Trudno znaleźć jakikolwiek powód, dla którego przeróżne formacje nie miałaby adaptować powieści, dramatów czy nawet esejów Alberta Camusa. Niech przybliżenie dotychczasowych projektów artystycznych powołanych po to, aby dźwiękiem i wizją docierać do sedna twórczości literackiej autora Mitu Syzyfa będzie apelem: Artyści! Przyjmujcie zaproszenia do remiksowania Noblisty!
„Wędrowiec do nicości” w „Zachodzie słońca w Milanówku” J.M. Rymkiewicza
![Kategorie: Publikacje – „Wędrowiec do nicości” w „Zachodzie słońca w Milanówku” J.M. Rymkiewicza](https://meakultura.pl/wp-content/uploads/2022/07/1424177482.jpg)
Po prawie dwustu latach od swojej śmierci Franz Schubert zjawił się (w nieco zdekompletowanym stroju) w sali koncertowej, by posłuchać swojej „Sonaty B-dur” D960. Zjawia się też, dość regularnie, w wierszach Jarosława Marka Rymkiewicza. Kim jest Schubert – bohater utworów tego poety?
Barwne jazzu początki – recenzja książki Krzysztofa Karpińskiego „Był jazz. Krzyk jazz-bandu w międzywojennej Polsce”
![Kategorie: Recenzje – Barwne jazzu początki – recenzja książki Krzysztofa Karpińskiego „Był jazz. Krzyk jazz-bandu w międzywojennej Polsce”](https://meakultura.pl/wp-content/uploads/2022/07/1421096894.jpg)
Monografia Karpińskiego prezentuje dokumentalny obraz wczesnego polskiego jazzu na tle ówczesnej obyczajowości. Po jej lekturze nie można mieć wątpliwości, że polski Jazz Age rozpoczął się jeszcze przed II wojną światową.
Wyznania duszy. Marek Dyjak „Polizany przez Boga”
![Kategorie: Recenzje – Wyznania duszy. Marek Dyjak „Polizany przez Boga”](https://meakultura.pl/wp-content/uploads/2022/07/1419710032.jpg)
Polizany przez Boga to książka wyjątkowa – choć ogromną rolę odgrywa w niej główny bohater opowieści, Marek Dyjak, to jednak niesamowity nastrój kreują przede wszystkim jego historie.
Wielka przygoda człowieka z muzyką. Recenzja autobiografii Marka Niedźwieckiego „Nie wierzę w życie pozaradiowe"
![Kategorie: Recenzje – Wielka przygoda człowieka z muzyką. Recenzja autobiografii Marka Niedźwieckiego „Nie wierzę w życie pozaradiowe"](https://meakultura.pl/wp-content/uploads/2022/07/1416928166.jpg)
To książka, której trzeba słuchać. Autobiografię Marka Niedźwieckiego – radiowca i samotnika – recenzuje Hanna Kiec.
Antologia polskiej muzyki współczesnej 1939-1945
![Kategorie: Recenzje – Antologia polskiej muzyki współczesnej 1939-1945](https://meakultura.pl/wp-content/uploads/2022/07/1394984803.jpg)
Antologia polskiej muzyki współczesnej 1939-1945 to bardzo ważny w polskiej fonografii album. Zachęcam Państwa do zapoznania się z nim i wiedząc, że to nie będzie łatwe powiem, że wysiłek dotarcia do tych nagrań z pewnością nie będzie płonny.
O związkach literatury i muzyki na podstawie „Koła kwintowego” Szymona Bogacza
![Kategorie: Publikacje – O związkach literatury i muzyki na podstawie „Koła kwintowego” Szymona Bogacza](https://meakultura.pl/wp-content/uploads/2022/07/1410374622.jpg)
Powszechnie wiadomym jest fakt, iż teksty nie są konstrukcjami niezależnymi. Wiele zależy od ich prawidłowego odczytania, dobrania odpowiednich kontekstów i odkrycia relacji, w które autor wplótł dzieło. Nie muszą być to relacje wyłącznie wewnątrztekstowe, ale również intersemiotyczne, kiedy mamy do czynienia z powiązaniami z pozadyskursywnymi mediami sztuki i komunikacji, czyli z muzyką, filmem, plastyką, komiksem itd.
Lutosławski. Skrywany wulkan
![Kategorie: Recenzje – Lutosławski. Skrywany wulkan](https://meakultura.pl/wp-content/uploads/2022/07/1395604616.png)
Lutosławski. Skrywany wulkan to zapis rozmów Aleksandra Laskowskiego z czterema dyrygentami – Simonem Rattle, Esa-Pekka Salonenem, Edwardem Gardnerem i Antonim Witem. Bohaterem książki, kryjącym się pomiędzy przesiąkniętymi mieszanką fascynacji, podziwu i wzruszenia wersami jest Witold Lutosławski – dla zwierzających się na kartach książki wybitnych muzyków przyjaciel i autorytet.
Młodość i twórczość romantyka. "Alban Berg. Człowiek i dzieło czasu młodości" Andrzeja Chłopeckiego
![Kategorie: Recenzje – Młodość i twórczość romantyka. "Alban Berg. Człowiek i dzieło czasu młodości" Andrzeja Chłopeckiego](https://meakultura.pl/wp-content/uploads/2022/07/1393188236.png)
“Jeśli Schönberg jest Bogiem Ojcem nowej muzyki, to Berg jest jej Synem Bożym”, mówi cytat autorstwa Igora Strawińskiego, otwierający pracę Andrzeja Chłopeckiego. To właśnie artystycznemu posłannictwu romantyka drugiej szkoły wiedeńskiej – drodze od dzieł najwcześniejszych, młodzieńczych, do stanowiących rodzaj swoistej autobiografii utworów dojrzałych – poświęcona jest książka “Alban Berg. Człowiek i dzieło czasu młodości – od pieśni solowej do orkiestrowej”, wydana w 2013 roku nakładem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego i Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach.
Flecista jazzowy. Recenzja książki
![Kategorie: Recenzje – Flecista jazzowy. Recenzja książki](https://meakultura.pl/wp-content/uploads/2022/07/1389205343.jpg)
Flet w jazzie nie jest postacią pierwszoplanową. Początkowo jego barwa uznawana była za nieprzystającą do jazzowej stylistyki, a ze względu na swój nikły w porównaniu z instrumentami dętymi blaszanymi wolumen, nie miał szans zaistnieć w zespole jazzowym. Zapraszamy do przeczytania recenzji książki Ryszarda Borowskiego: Flecista jazzowy. Interpretator, improwizator, aranżer, kompozytor. Mały traktat osobisty.