Zorganizowana przez Studenckie Koło Naukowe Muzykologów UAM II Ogólnopolska Studencko-Doktorancka Konferencja Naukowa „Muzykologia 2.0” odbyła się w dniach 17–18 kwietnia 2026 roku w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Wydarzenie swoim patronatem objęli: MEAKULTURA.pl, rocznik naukowy „Copernicus. De Musica” oraz Samorząd Studentów UAM.
Druga odsłona konferencji, tym razem zorganizowana pod przewodnictwem Stanisława Godka (przewodniczący) i Emilii Wójcik (sekretarzyni), stanowiła bezpośrednią kontynuację I edycji, będącej dokonaniem poprzedniego zarządu: Igi Batog oraz Wojciecha Staniaszka. Nazwa „Muzykologia 2.0” nie jest przypadkowa i ściśle zaznacza główny cel konferencji, którym jest promocja naukowych zainteresowań młodych badaczy i badaczek. Potrzeba stworzenia przestrzeni, w której młode osoby zainteresowane muzyką i dźwiękiem w ich wszystkich przejawach mogłyby się zaprezentować, była mottem napędzającym SKNM. Jednak „2.0” oznacza również przyszłość, swoisty nowy model myślenia o muzyce, który wpisany jest w obecne pokolenie studentów. Nierozerwalne dla kolejnych generacji przesuwanie granic, zmienianie paradygmatów oraz wprowadzanie zupełnie nowych modeli są czynnikami, które warunkują świat nauki. Prosta, ale niosąca w sobie futurystyczny pierwiastek nazwa konferencji jest zatem wyrazem i postulatem tej zmiany.
Koniec pierwszego dnia zaowocował udziałem uczestników w koncercie Rafała Blechacza w Filharmonii Poznańskiej, gdzie pianista zaprezentował III Koncert fortepianowy c-moll Ludwiga van Beethovena. Nie była to jednak jedyna okazja, aby wysłuchać artysty na żywo. W sobotę w murach Instytutu Muzykologii odbyło się otwarte spotkanie z pianistą, które stanowiło clou wydarzenia. Rozmowę z Rafałem Blechaczem prowadzili i moderowali: prof. dr hab. Marcin Gmys, Stanisław Godek oraz Emilia Wójcik.
W trakcie dwóch dni referaty wygłosiły 24 osoby z całej Polski, kierując uwagę słuchaczy na zróżnicowane pola tematyczne, począwszy od wątków archiwistyczno-źródłoznawczych i historycznych, przez refleksje antropologiczne, queerowe czy filozoficzne, kończąc na ludologii czy soundscape’ie. Poza prezentacjami studentów symbolicznym punktem był wykład inauguracyjny Co łączy eposy Homera, chorał gregoriański i jazz? prof. dr. hab. Ryszarda Wieczorka (Instytut Muzykologii UAM), który doskonale zarysował pole dla przyszłych refleksji, korespondując jednocześnie z ideą konferencji.
Konferencja udowodniła, że w studenckim dyskursie naukowym o muzyce wciąż jest wiele przestrzeni dla tego typu inicjatyw. Mimo że konferencji skierowanych do młodych badaczy nie brakuje, to niewyczerpywalne pokłady pomysłów w głowach studentów sprawiają, że każde takie przedsięwzięcie jest bardzo istotne i potrzebne w tworzeniu obszarów otwartych dla adeptów naukowej sztuki, którzy w perspektywie najbliższych lat sami będą ją definiować.
