Archiwa Balet - Czasopismo Meakultura

„Salade” Dariusa Milhauda

W jednym z rozdziałów autobiografii poświęconemu sezonowi baletowemu w roku 1924, kompozytor opisuje swoją wyprawę na włoską Sardynię. Twórca zauroczony autentycznością i dzikością wyspiarskiego krajobrazu oraz malowniczymi kostiumami mieszkańców, szczegółowo relacjonuje kolejne etapy podróży, elementy architektury i piękno śródziemnomorskiej natury. Co takiego narodziło się z tej inspiracji? Anna Rusin opisuje inspiracje i okoliczności powstania ballet chanté, a także analizuje dzieło Milhauda.

ZatańczMy jeszcze raz

Taniec to jeden z najwcześniejszych przejawów muzycznej aktywności człowieka. Spontaniczne ruchy, wyrażenie emocji, naturalne poczucie rytmu przerodziły się w ogrom gatunków, jakie znamy dziś. W Międzynarodowy Dzień Tańca zapraszamy do przeczytania artykułów na temat niektórych z nich.

Balet na „onlajnie”

W pokoju, w kuchni, w salonie. Przy drążku, krześle, stole, desce do prasowania, przy poręczy… Na dywanie, parkiecie, kafelkach. Na sali baletowej – tylko wyjątkowo. Tak wyglądają codzienne ćwiczenia uczniów zarówno państwowych szkół baletowych, jak i tych niepublicznych. Czy jednak przeniesienie lekcji tańca na ekran komputera, to dobry pomysł? Jak radzą sobie z sytuacją nauczyciele, a jak sami uczniowie?

Dotykając nieba i ziemi. Obraz sztuki baletowej w książce „Mój balet. Opowieść o tańcu: od szkoły do sceny”

Skojarzeń związanych z baletem jest wiele: obcisłe stroje, krótkie, zwiewne sukienki, ciasno upięte włosy, elegancja, lekkość, gracja, elitarność, rygor. Jak jednak wygląda to od wewnątrz? Czy od tancerza baletowego wymaga się wyłącznie umiejętności tanecznych? Jak scharakteryzować można balet? Jaki to rodzaj sztuki?

Sacrum i profanum w muzyce i teatrze na przestrzeni wieków

Kultura określana mianem wysokiej, bywa często automatycznie klasyfikowana jako podniosła, nieco niedostępna, będąca zdecydowanie bliżej wyższych wartości i nieosiągalnej perfekcji niż jej odbiorcy. Okazuje się jednak, że zarówno w muzyce klasycznej, balecie, teatrze, jak i w operze, możemy odnaleźć liczne elementy lub zabiegi, które nie przez przypadek czynią te dzieła bliższymi niedoskonałej istocie ludzkiej, niż wielkim założeniom.

Parasolkami, zębami, pazurami. Obrońcy muzyki w akcji

Poczet skandalistów jest bardzo długi. Obok zaciekłych wojowników o prawo do mówienia swoim własnym głosem stoją w nim bojownicy z zastanym porządkiem, a także i ci, którzy po prostu pisali muzykę, tak, jak potrafili najlepiej, a skandale wywoływali ich menadżerowie albo publiczność jeszcze nie gotowa na zmiany.

Balet (nie)męska sprawa?

Co sprawiło, że balet z typowo męskiej sztuki skupionej wokół królewskich dworów stał się dziedziną czysto kobiecą, do przesady utożsamianą z małymi tancereczkami w różowych tiulowych spódniczkach albo łabędzimi bohaterkami baletów Czajkowskiego?

Zatańczyć o współczesnym świecie

Jakie miejsce w ze wszech miar „zaangażowanej” rzeczywistości artystycznej zajmuje taniec? Na ile środek ekspresji, jakim jest ruch, może odzwierciedlać zjawiska społeczne? Czy stereotypowe wyobrażenie o balecie jako o sztuce skrajnie odrealnionej stanowi jakiegoś rodzaju ograniczenie dla tej dziedziny?

„Różnorodność jest bogactwem, z którego staram się czerpać”. Wywiad z Jackiem Przybyłowiczem

O współczesne choreografii, polskiej muzyce wykorzystywanej w spektaklach, traktowaniu tańca „po macoszemu” oraz o potrzebie systemu edukacji baletowej dla odbiorców z Jackiem Przybyłowiczem rozmawiają Ewa Schreiber i Anna Kruszyńska.

Jak to się robi w Ameryce, czyli „Terpsychora w tenisówkach. Taniec post-modern” Sally Banes

Kiedy sięgnęłam po książkę Sally Banes „Terpsychora w tenisówkach” przypomniały mi się te wszystkie momenty zakładania baletek, wchodzenia na scenę i schodzenia z niej, oklaski, próby i zakaz obcinania włosów. Na ponad dwustu stronach swojej publikacji, Banes pokazała mi jednak inny, szalony i niezwykle inspirujący świat tańca post-modern.

Opowieść o samotności. Matthew Bourne, „Jezioro łabędzie” i krótka historia pierwowzoru

W 1895 roku na scenie petersburskiego Teatru Maryjskiego odbyła się premiera jednego z największych arcydzieł baletowych: Jeziora łabędziego w choreografii Mariusa Petipy i Lwa Iwanowa do muzyki Piotra Czajkowskiego. Przepojona liryzmem opowieść o miłości zaklętej w łabędzia dziewczyny i młodego, bohaterskiego księcia po dziś dzień święci triumfy na niemal wszystkich scenach baletowych świata.

Instytut Muzyki i Tańca: Portale (taniecPOLSKA.pl i tance.edu.pl); Polska Platforma Tańca

Informacje o stronach prowadzonych przez Instytut Muzyki i Tańca (taniecPOLSKA.pl, tance.edu.pl) oraz o tegorocznej edycji Polskiej Platformie Tańca.

Wydawnictwa opublikowane we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca

Informacje o publikacjach wydanych we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach Programu wydawniczego w latach 2013-2015.

Numer tematyczny: Cały ten taniec

Karnawał w pełni – to czas nieskrępowanej zabawy, która nie mogłaby się obyć bez tańca. I właśnie taniec stał się przewodnim tematem pierwszego numeru w nowej odsłonie MEAKULTURY. Serdecznie zapraszamy do lektury!

„W balecie wszystko zaczyna się od głowy”. Wywiad z Maksimem Woitiulem

O kulisach pracy tancerza baletowego, o współpracy z choreografami oraz o tym, że balet może być ciekawą formą zajęć dodatkowych z Maksimem Woitiulem rozmawia Anna Kruszyńska.

Bronisława Niżyńska

Większość osób zapewne nie umiałaby powiedzieć zbyt wiele na temat Niżyńskiej. Może ktoś skojarzyłby nazwisko z dużo sławniejszą osobą starszego brata Bronisławy, Wacława. Nie ukrywajmy jednak ‒ Bronisławy Niżyńskiej nie wspomina się tak często, jak należałoby.

Optymiści mogą wszystko – Richard Buckle „Diagilew"

Diagilew Richarda Buckle to nie tylko bardzo solidna praca naukowa i źródłoznawcza, ale też świetny obraz klimatu, jaki panował w rewolucyjnej pierwszej połowie XX wieku.

Edukacja taneczna w amatorskim ruchu artystycznym. Realizacja autorskiego programu „Myśl w ruchu"

Historia rozwoju tańca współczesnego w Polsce ostatnich dwudziestu lat powoduje trudność w jednoznacznym wyznaczeniu granic: gdzie kończy się już ruch amatorski i zaczyna profesjonalizm.

Cudowny Ptak i Ognisty Mandaryn

Ten spektakl w obecnym sezonie artystycznym Opery Wrocławskiej pojawił się tylko raz: 24 listopada. Dwie klasyczne jednoaktówki Strawińskiego i Bartóka w inscenizacji Roberta Bondary, prezentowane jednego wieczoru, premierę miały dwa sezony temu. Po spektaklu myślałem sobie: „nareszcie coś ciekawego ale europejsko!” Gdy wychodziłem z opery, wyłowiłem jednak z tłumu słowa: „najgorsze przedstawienie, jakie widziałam!”. Takie podejście przeważało chyba wśród publiczności – domyślam się, że na ten spektakl po prostu nie ma popytu. Trudno się jednak oprzeć wrażeniu, że problem tkwi w odbiorcach.

Muzyka baletowa. Tak odległa, tak znana? [Hyde Park]

Jak dobrze znana jest nam muzyka baletowa? Ile utworów należących do kanonu muzyki klasycznej pochodzi właśnie z baletów? Nawiązania do muzyki baletowej są niezwykle popularne i jest ona wykorzystywana w tak wielu miejscach, że często nawet byśmy się tego nie domyślili.

Na czubkach palców. Historia point

Początki baletu związane są z dworskimi widowiskami i sięgają końca XVI wieku. Tańczono wówczas w obszernych, bogato zdobionych strojach i butach na wysokim obcasie. W XVIII wieku Włoszka Maria Camargo, jedna z pierwszych profesjonalnych kobiet-tancerek na scenie, wprowadziła niemałą rewolucję w ubiorze, między innymi zastępując pantofelki na obcasie płaskimi, umożliwiającymi wykonywanie skoków.

Guillaume Connesson i szmaragdowa korona Lucifera

Spoglądając na okładkę, boję się wziąć płytę do ręki. Czarny maszkaron z katedry Notre Dame i czerwony napis Lucifer wywierają piorunujące wrażenie. Szczególnie w listopadowej aurze. Ostatecznie podejmuję się jednak recenzji. Przekonuje mnie logo Deutsche Grammophon, ale przede wszystkim idea podziemnego baletu.

V Dni Sztuki Tańca

16 listopada miał miejsce ostatni spektakl prezentowany w ramach V Dni Sztuki Tańca odbywających się w Teatrze Wielkim w Warszawie. W tym roku na Festiwalu zaprezentowały się zespoły baletowe ze Szwecji, Litwy oraz Polski. Wśród ośmiu spektakli znalazły się po dwie inscenizacje Święta Wiosny i Snu nocy letniej, jak również choreografie odwołujące się do tematów historycznych.

Sen Nocy Letniej w Teatrze Wielkim

Być może ponad ćwierć wieku temu opinia, jakoby „Sen nocy letniej” Neumaiera wybijał się oryginalnością, miała rację bytu, jednak z dzisiejszej perspektywy takie stwierdzenia wydają się nieco przesadzone.

Tag: Balet