Posłuchajmy, co tak gra. Sześć razy Maryla Rodowicz

„To, że mój repertuar stanowią w większości piosenki „o czymś”, że autorami tych utworów są wybitni poeci, tekściarze, kompozytorzy, że nagrywam z najlepszymi w Polsce muzykami czy z chórem z Los Angeles nie znaczy, że nie sięgam do repertuaru lżejszego. Kolorowe jarmarki Janusza Laskowskiego są tego najlepszym przykładem”.
Egotycy z piętą achillesową (Ego-Shooter mit Achillesferse)

Nowa (kobieca) generacja kompozytorska ukazuje życie cyfrowe jako autokreację pomiędzy rzeczywistością i światem wirtualnym, odważnie prezentując ją na tegorocznym Festiwalu ECLAT w Stuttgarcie.
Andrzej Mądro "Muzyka a nowe media. Polska twórczość elektroakustyczna przełomu XX i XXI wieku"

Jest to pierwsza monograficzna praca poświęcona muzyce elektroakustycznej, opublikowana przez wydawnictwo Akademii Muzycznej w Krakowie i jedna z niewielu, która zajmuje się tym obszernym nurtem muzyki na gruncie polskim. W pierwszych dwóch częściach omawia historię muzyki elektroakustycznej, jej media (elektrofony), nurty, poetykę, estetykę oraz wyjaśnia wiele pojęć, a w części ostatniej skupia się na twórczości elektroakustycznej wybranych kompozytorów polskich, wśród których nie zabrakło również twórców związanych z Akademią Muzyczną w Krakowie, czyli Magdaleny Długosz i Marka Chołoniewskiego.
"Teza o istnieniu cyfrowych tubylców i cyfrowych imigrantów jest trafna". Wywiad z Andrzejem Mądro

O świecie nowych mediów, o polskiej twórczości elektroakustycznej i edukacji muzycznej, która może sprostać potrzebom cyfrowych tubylców z Andrzejem Mądro, laureatem Nagrody Publiczności za najlepszą książkę o muzyce wydaną w 2017 roku rozmawiają Ewa Schreiber i Marlena Wieczorek.
Muzyczne skarby polskiego renesansu. Corina Marti i tabulatura Jana z Lublina

Z tabulaturą Jana z Lublina zetknęłam się po raz pierwszy ponad 15 lat temu, na próbach orkiestry w szkole muzycznej. Nie rozumiałam jeszcze wtedy ani tego czym jest w ogóle tabulatura, ani kim był sam Jan z Lublina. Corina Marti i jej wydane niedawno przez „Brilliant Classics” klawesynowe interpretacje utworów z tabulatury Jana z Lublina przywróciły dawne wspomnienia i pozwoliły znów zachwycić się zapomnianymi przez chwilę melodiami.
Muzyka ludowa w symfonii, czyli co może zainspirować kompozytora?

Muzyka artystyczna i ludowa stanowią odrębne rodzaje tej sztuki, inni badacze się nią zajmują, ale także różnią się samymi odbiorcami. Taka może być pierwsza myśl melomana, natomiast jak się okazuje, czasem jest im bliżej do siebie niż może nam się wydawać.
Operowe perypetie sumeryjskich bogów

Twórcza aktywność kompozytorów młodego pokolenia w zakresie operowych gatunków nie gaśnie. Co prawda, część z nich nadal traktuje tę dziedzinę jako pole do eksperymentów, jednak są również tacy, którzy doskonale odnajdują się w tradycyjnej formie, nasycając ją nowymi treściami i pomysłami muzycznymi. Do takich kompozytorów z pewnością należy Aleksander Nowak.
Toruńska scena muzyczna

Scena to pojęcia kojarzące się z podwyższeniem, na którym wystawiane są sztuki teatralne czy koncerty muzyczne, lub też część aktu utworu dramatycznego. Trudniej jednak scharakteryzować pojęcie sceny muzycznej – bo nie chodzi tu tylko o właśnie ten podest z którego wykonywane są przez artystów utwory, tylko szerzej o ludzi, o miejsca i o jakąś określoną spójną stylistykę.
Międzynarodowy Festiwal Kompozytorów Krakowskich

Międzynarodowy Festiwal Kompozytorów Krakowskich, niegdyś Dni Muzyki Kompozytorów Krakowskich, obchodził w tym roku 30. Jubileuszową edycję (odbywa się w Krakowie bez przerwy od 1989 roku). Za główny cel twórcy Festiwalu obrali sobie promocję, jak też prezentację „współczesnej, profesjonalnej twórczości kompozytorów krakowskich (od klasyków i generacji profesorów, poprzez wyróżniające się średnie pokolenie, po kompozytorów najmłodszych oraz studentów kompozycji) realizowanej w kontekście muzyki krajów sąsiadujących oraz krajów unii europejskiej i muzyki światowej”.
Postrzeganie czasu w muzyce. Analiza „Reflection for Cello” Agnieszki Zdrojek-Suchodolskiej

Kompozytor od początku swojej drogi zawodowej zmaga się z pojęciem czasu. Czas to coś płynącego, nieokiełznanego, często niepojmowanego. Czas dla kompozytora miał być tym, nad czym może zapanować, co może okiełznać i uchwycić – miał być czymś, co może podzielić według własnego uznania.