Divertimento
Divertimento to cykl, który zaczął się tego samego roku, w którym skończył się Kabaret Starszych Panów. Można go nazwać Kabaretem Starszego Pana, ponieważ Jeremi Przybora czynił w nim to samo, co poprzednio dwaj Starsi Panowie, czyli prowadził interes, a piosenka pozostawała nadal elementem współdecydującym o kształcie spektaklu.
Wieczór z Kabaretem Starszych Panów – cz. 6
Wasowski i Przybora w kreacji Panów A i B to aktorzy oszczędni, posługujący się subtelnymi, delikatnymi środkami, ze szczególnym wyczuciem zaznaczający wszelkie dwuznaczne sytuacje. Urzekali odbiorcę niedopowiedzianą aluzją, zmianą barwy głosu, jego wielce znaczącym zawieszeniem. Ich wyczucie było zniewalające.
Wieczór z Kabaretem Starszych Panów – cz. 5
Wasowski i Przybora w kreacji Panów A i B to aktorzy oszczędni, posługujący się subtelnymi, delikatnymi środkami, ze szczególnym wyczuciem zaznaczający wszelkie dwuznaczne sytuacje. Urzekali odbiorcę niedopowiedzianą aluzją, zmianą barwy głosu, jego wielce znaczącym zawieszeniem. Ich wyczucie było zniewalające.
Wieczór z Kabaretem Starszych Panów – cz. 4
Wasowski i Przybora w kreacji Panów A i B to aktorzy oszczędni, posługujący się subtelnymi, delikatnymi środkami, ze szczególnym wyczuciem zaznaczający wszelkie dwuznaczne sytuacje. Urzekali odbiorcę niedopowiedzianą aluzją, zmianą barwy głosu, jego wielce znaczącym zawieszeniem. Ich wyczucie było zniewalające.
Wieczór z Kabaretem Starszych Panów – cz. 3
Wasowski i Przybora w kreacji Panów A i B to aktorzy oszczędni, posługujący się subtelnymi, delikatnymi środkami, ze szczególnym wyczuciem zaznaczający wszelkie dwuznaczne sytuacje. Urzekali odbiorcę niedopowiedzianą aluzją, zmianą barwy głosu, jego wielce znaczącym zawieszeniem. Ich wyczucie było zniewalające.
Wieczór z Kabaretem Starszych Panów – cz. 2
Wasowski i Przybora w kreacji Panów A i B to aktorzy oszczędni, posługujący się subtelnymi, delikatnymi środkami, ze szczególnym wyczuciem zaznaczający wszelkie dwuznaczne sytuacje. Urzekali odbiorcę niedopowiedzianą aluzją, zmianą barwy głosu, jego wielce znaczącym zawieszeniem. Ich wyczucie było zniewalające.
Wieczór z Kabaretem Starszych Panów – cz. 1
Wasowski i Przybora w kreacji Panów A i B to aktorzy oszczędni, posługujący się subtelnymi, delikatnymi środkami, ze szczególnym wyczuciem zaznaczający wszelkie dwuznaczne sytuacje. Urzekali odbiorcę niedopowiedzianą aluzją, zmianą barwy głosu, jego wielce znaczącym zawieszeniem. Ich wyczucie było zniewalające.
Inspiracje Starszych Panów. Krótka historia musicalu
Muzyczne inspiracje Starszych Panów skłaniają się w przeważającej mierze ku początkowi muzyki jazzowej na świecie. Zainteresowanie m.in. Gershwinem, Porterem czy Berlinem w połączeniu z fascynacją pierwszymi filmami dźwiękowymi i filmowymi komediami muzycznymi musiało odcisnąć piętno na nowo powstałej twórczości. Gatunek tak trudny do jednoznacznego określenia, przedstawiany w takich programach telewizyjnych jak Kabaret Starszych Panów, nasuwa skojarzenia z rozwijającym się wówczas szczególnie w Stanach Zjednoczonych (ale później również w Polsce) musicalem.
Krótka historia kabaretu
Definicja, którą dzisiaj określamy tę sztukę, będącą wykładnią kulturalnej i politycznej satyry, różni się nieco od jej początkowych założeń. Przez wieki w postrzeganiu kabaretu nie zmieniło się jednak przekonanie, że powinien on służyć przede wszystkim dobrej zabawie.
Nie zepsuć tego, co dobre – Andrzej Borzym i Bogdan Hołownia o Kabarecie Starszych Panów
Dlaczego niektórych utworów pana Jerzego nie da się zagrać? Najpierw nie da się zagrać ani jednego, potem – kiedy gramy już porządnie jeden – pracujemy nad drugim i poprzez pracę nad drugim, poprawia nam się ten pierwszy i potencjalnie jesteśmy w stanie zagrać trzeci i czwarty. Tyle że wcale nie wiemy o ich istnieniu. O trudzie aranżowania oraz trudzie wykonania piosenek Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego – panowie dwaj, jeszcze nie starsi: Andrzej Borzym i Bogdan Hołownia.
Duet doskonały. Jerzy Wasowski i Jeremi Przybora – sylwetki twórcze
Panowie w cylindrach, getrach, z goździkiem w butonierce – przyjmowani z sympatią przez dawną widownię telewizyjną, ale słuchani z zachwytem również i dzisiaj… MEAKULTURA zaprasza do podjęcia przygody z twórczością Kabaretu Starszych Panów. Zarówno tych melomanów, którzy piosenki Kabaretu nucą od lat, a w wolnych chwilach wymieniają się z przyjaciółmi znanymi cytatami, jak i nowicjuszy w dziedzinie badań nad Herbatką czy Na grzyby. Na początek w EDUKATORNI życiorysy Jerzego Wasowskiego i Jeremiego Przybory.
„Traktujemy naszą Matkę Muzykę z żartobliwą ironią” – fenomen Grupy MoCarta
Ich znakiem rozpoznawczym jest strój sceniczny – zawsze występują w eleganckich frakach. Podobno zużyli już łącznie 384 400 km strun… Grupa MoCarta obchodzi w tym roku 20-lecie swojego istnienia.
Piwnica pod Baranami – między demokracją ludową a wolnością
Czy poprzez sztukę można było poradzić sobie ze smutną socjalistyczną rzeczywistością? Wygląda na to, że tak. Najlepszym przykładem na to jest Piwnica pod Baranami i jej założyciele, których obroną przed szarością socjalizmu był wszechobecny teatr i humor.
„Filharmonia Dowcipu” – remix historii muzyki
Waldemar Malicki w środowisku muzycznym znany jest przede wszystkim jako świetny pianista. Laikom kojarzy się głównie z kabaretem, w którym to zza klapy fortepianu zabawia rzesze publiczności. W MEAKULTURZE dziś o „Filharmonii Dowcipu”. Bez żartów. Hit czy kit? Zapraszam do lektury.
Miasteczko Bełz. Wspomnienie o świecie, którego nie ma
Będąca częścią cyklu „Antykwariat Polskiej Muzyki”, poświęcona pieśni żydowskiej, kompilacja dwudziestu dwóch utworów najbardziej istotnych dla przedwojennej epoki autorów i wykonawców, ukazuje różnorodne oblicza ówczesnego świata: od szmoncesu do rozpaczy i tęsknoty. Monograficzny album „Miasteczko Bełz” przenosi słuchacza osiemdziesiąt lat wstecz – do kwitnącego kabaretami, tańczącego namiętne tango przedwojennego kraju, na zatłoczone ulice polskich sztetli, pełne kramików prowadzonych przez czarnookich mężczyzn… a w końcu do warszawskiego getta, do domów przesiąkniętych biedą i niepewnością.
Kabaret Piwnicy pod Baranami, czyli o satyrze na rzeczywistość 2. połowy XX wieku
Według słownika terminów literackich termin satyra oznacza „utwór literacki ośmieszający lub piętnujący ukazywane w nim zjawiska – wady i przywary ludzkie, obyczaje, osoby, grupy i stosunki społeczne, postawy światopoglądowe i orientacje polityczne, instytucje życia publicznego, sposoby zachowań i mówienia”.
