Kategoria: Publikacje

Barokowa rzeczywistość skatalogowana. Alegoria Zmysłu Słuchu Petera Paula Rubensa i Jana Breughla Starszego

Cykl alegorii poświęconych pięciu zmysłom to bez wątpienia jedno z najlepiej znanych wspólnych dzieł Petera Paula Rubensa i Jana Breughla Starszego. Dla Breughla obrazy te – pozornie poświęcone zmysłom – stanowiły właściwie pretekst do ukazania szeregu elementów wyidealizowanej kultury dworskiej. Bez wątpienia inspirację dla malarza stanowił styl życia dworu Południowych Niderlandów, jego elegancja i wytworność, ale także szeroki zakres i wysoka jakość kolekcji cennych przedmiotów z różnych dziedzin arcyksiążęcej pary.

Odsłony polskiej krytyki jazzowej (1956-1976) – cz. 2

Jak powstawała polska krytyka jazzowa? Jakim językiem pisali o tym gatunku znani publicyści, artyści, muzykolodzy? Co ich w jazzie zachwycało, co raziło? Jak wyobrażano sobie idealnego krytyka jazzowego? Zapraszamy na drugą odsłonę polskiej krytyki jazzowej w latach 1956-1976.

Ośrodek w Saint-Leu-la-Fôret w artystycznej i pedagogicznej działalności Wandy Landowskiej

Wanda Landowska odegrała nieocenioną rolę we wskrzeszeniu tradycji klawesynowej na początku XX wieku. Za sanktuarium swoich działań obrała dom w podparyskiej miejscowości Saint-Leu-la-Fôret. Pociągi odchodzące w dni koncertów z Paryża do Saint-Leu-la-Fôret niektórzy nazywali „pociągami Landowskiej”. Zainteresowani przybywali na kursy z całej Europy, ale nie brak było też chętnych z bardziej odległych zakątków świata.

Rzecz o wywijaniu marynarkami. Konformizm i kontestacja w polskim big beacie

Kiedy myślimy o polskiej muzyce popularnej w PRL, do głowy przychodzą nam Jarocin, drugi i trzeci obieg, próby omijania komunistycznej cenzury czy wręcz otwarty sprzeciw wobec władzy. A jak wyglądał stosunek muzyków i słuchaczy do PRL-owskiej rzeczywistości na samym początku obecności muzyki rockowej w naszym kraju? Czy zaszczepiony nad Wisłą rock and roll, nazwany u nas big beatem, niósł ze sobą bunt? Czy lata 60. w Polsce były, podobnie jak na Zachodzie, dekadą młodzieńczej kontestacji? Rzućmy okiem na dokumenty oraz wspomnienia z tamtych lat i zobaczmy, co krzyczała młodzież na ówczesnych koncertach.

Granica sacrum i profanum – o Sofii Gubajdulinie i jej postawie twórczej

Gubajdulina, przez swoją twórczość dąży do „duchowej odnowy”, do ponownego pojednania duszy z ciałem na poziomie jednostki, a na poziomie ogólnohumanistycznym, do ponownego pojednania świata materialnego z duchowym. Jak się okazuje, wszelkie kwestie religijności, są ogniskową sposobu pojmowania transcendencji przez kompozytorów rosyjskich dorastających w czasach komunistycznego reżimu, a w twórczości Gubaiduliny znajduje to bardzo wyraźne odbicie.

Odsłony polskiej krytyki jazzowej (1956-1976) – cz. 1

Jak powstawała polska krytyka jazzowa? Jakim językiem pisali o tym gatunku znani publicyści, artyści, muzykolodzy? Co ich w jazzie zachwycało, co raziło? Jak wyobrażano sobie idealnego krytyka jazzowego? Zapraszamy na pierwszą odsłonę polskiej krytyki jazzowej w latach 1956-1976.

Performans dla dzieci jako sztuka doświadczania wspólnego świata. Cz.2 – "Czerwony kłębuszek"

Mimo iż głównym bohaterem Czerwonego kłębuszka jest kot, to akcja performansu nie ukazuje życia czy przygód czworonoga. Autorki utworu tak skonstruowały scenariusz, by dzieci uczestniczące w performansie nie znały jego tematyki czy treści. Osią utworu jest wierszyk – zagadka recytowany najpierw przez Animatorkę, następnie przez Dzieci. Wszelkie działania performerów podczas Czerwonego kłębuszka, podbudowane wizualizacjami zmierzają do odgadnięcia przez Dzieci rozwiązania zagadki i tym samym odkrycia, kto jest głównym bohaterem performansu.

Performans dla dzieci jako sztuka doświadczania wspólnego świata. Cz.1 – "LaBorańcza"

LaBorańcza jest multimedialnym zdarzeniem mającym na celu uruchomienie polisensorycznego poznania rzeczywistości artystycznej. Elementem przewodnim, integrującym zawarte w zdarzeniu działania, jest owoc pomarańczy. Skupia on w swojej materii wiele aspektów otaczającego nas świata: kształt, barwę, zapach, smak, fakturę, wielowarstwowość, które są poznawane wszystkimi zmysłami. Muzyka powstaje na drodze eksperymentu, w pewnego rodzaju LaBoratorium twórczym, pobudza motorykę działań, jest impulsem do podjęcia akcji. Pomarańcza, wydając charakterystyczne, subtelne dźwięki, może także pełnić rolę instrumentu muzycznego.

Meandry adaptacji. Rzecz o "Carmen" i "Habanerze"

Biorąc pod uwagę specyfikę języków – zarówno dramatycznego, jak i muzycznego; ówczesne zasady panujące na scenie teatralnej oraz konwenanse społeczne, można śmiało stwierdzić, że nowela Mériméego to nie tylko inspiracja, na kanwie której powstała opera. Bizet i libreciści Carmen dokonali bowiem możliwie najwierniejszego przeniesienie tekstu literackiego w inną materię artystyczną, przy założeniu, że dzieło muzyczne również ma nosić cechy arcydzielności odpowiednie dla swego gatunku.

Liryka wokalna Apolinarego Szeluty a estetyka muzyczna „Młodej Polski”

W muzyce przełomu wieków najdoskonalszym przykładem na przenikanie się sztuk jest pieśń artystyczna. Rozmaitość powstającej wówczas poezji inspirowała kompozytorów do wyrażania się właśnie w tym gatunku. W epoce Młodej Polski drugim pod względem liczebności napisanych pieśni kompozytorem, po Karolu Szymanowskim, był Apolinary Szeluto. Liryka wokalna to gatunek, który odnajdujemy w każdym z jego okresów twórczych.

Twórczość muzyczna Apolinarego Szeluty – rekonesans

O ile Szymanowski, Różycki czy Karłowicz to twórcy, których nazwiska są powszechnie znane, o tyle Apolinary Szeluto, mimo iż to jeden z najważniejszych przedstawicieli młodopolskiej muzyki, pozostaje postacią praktycznie nieznaną. Taki stan rzeczy jest zastanawiający, biorąc pod uwagę artystyczny dorobek kompozytora – liczebnością przewyższający nawet dorobek Karola Szymanowskiego.

O tajnikach procesu twórczego i roli inspiracji. Refleksje Jonathana Harveya

Jonathan Harvey, zmarły przed czterema laty brytyjski kompozytor,  był wśród współczesnych mu twórców postacią szczególną. Obok muzyki jego życie wypełniała nieustanna refleksja nad duchowością, istotą ludzkiej egzystencji, a także fenomenem inspiracji i artystycznej kreacji. Myśli Harveya możemy poznać dzięki jego dwóm książkom: In Quest of Spirit i Music and Inspiration.

Wprowadzenie do kampu w muzyce współczesnej

Podejmując temat estetyki kampu w sztuce, zdawałem sobie sprawę, że trudno ją sformułować w twardym wywodzie teoretycznym. Definicje kampu zmieniały się na przestrzeni ostatnich 50 lat, a przynależność konkretnych dzieł do tej estetyki w wielu przypadkach jest niejednoznaczna. Również na początku należy zadać pytanie, jakie są  właściwie związki kampu z muzyką.

Szukając szlachcica. "Fantasia para un gentilhombre" Joaquina Rodrigo

Fantazja dla szlachcica to utwór, który można by porównać do młodszej siostry Concierto de Aranjuez; siostry młodszej, weselszej, z większym dystansem do siebie. I chociaż zwraca ona na siebie mniejszą uwagę, dzieje się tak nie przez brak urody, lecz oszczędność w okazywaniu uczuć.

Problematyka powtórzenia, imitacji i programowości w myśli teoretycznej Arnolda Schönberga: geneza i koncepcja

Arnold Schoenberg cytował i powoływał się w swoich pismach na wielu wybitnych pisarzy, poetów, malarzy, filozofów i uczonych, nie wspominając o innych kompozytorach. Wnioskując z jego księgozbioru można prześledzić inspiracje filozoficzno-literackie, mające bezpośredni wpływ na sformułowanie zarówno zarysu całej teorii, jak i jej konkretnych elementów.

U progu kariery pianistycznej

Wobec coraz większej liczby początkujących pianistów niezwykle interesujące wydaje się pytanie o to, co warunkuje ich sukces w edukacji pianistycznej? Niewątpliwie wpływ ma na to cały szereg czynników różnej natury. Choć kwestia determinant sukcesu wykracza poza ramy tego artykułu, ważne dla dalszych rozważań wydaje się ustalenie zależności między tzw. talentem, rozumianym tu jako predyspozycje wrodzone oraz umiejętności nabyte podczas wielu lat pracy z instrumentem a potencjalnym sukcesem adepta.

„Your Eyes Can Deceive You”: „Gwiezdne Wojny” i muzyka eksperymentalna

Prawdopodobnie w chwili, w której czytacie ten tekst, większość z Was ciągle jest w tej samej sytuacji, co ja kończąc go – wciąż czekamy na NASZ seans nowej części Gwiezdnych Wojen. Prawdopodobnie więc wiecie na temat dźwięku oraz muzyki w nowej części mniej więcej tyle co ja: że John Williams skomponował kolejną część klasycznej ścieżki, zaś nad dźwiękowym dizajnem świata przedstawionego ponownie czuwa Ben Burtt, który (wnioskując po trailerach) bazuje w dalszym ciągu na audialnym „kapitale założycielskim” filmu z roku 1977 (oficjalnie nazywanego Star Wars Episode IV: New Hope).

Estetyka liryki wokalnej w twórczości kompozytorów „Młodej Polski”

W drugiej połowie XIX wieku, w Europie zachodniej, w kręgu tak zwanej szkoły weimarskiej powstał nowy kierunek określany bądź jako późna faza romantyzmu – bądź jako neoromantyzm. Istotą kierunku był silny związek muzyki z literaturą oraz wyrażanie przez nią metafizycznych uczuć, nastrojów i idei filozoficznych. Tekst ukazuje różnice i podobieństwa w twórczości pieśniarskiej młodopolskich kompozytorów oraz ich stosunek do narodowego aspektu neoromantyzmu pierwszej połowy XX wieku.

Muzyka mikrotonowa Pawła Mykietyna

Od około 2004 roku mikrotony stały się elementem emblematycznym w twórczości Pawła Mykietyna. Wówczas kompozytor zaczął budować własny system dźwiękowy w ramach skali ćwierćtonowej 24-stopniowej. W okresie tym, zapoczątkowanym Ładnieniem, można wykazać systemowe użycie mikrotonów, determinujące kształt formalny i przebieg dramaturgiczny utworów. W kontekście drogi twórczej Mykietyna i inspiracji mających na nią wpływ, stosowana przez niego technika mikrotonowa zdecydowanie zachęca do głębszej refleksji oraz szczegółowej analizy.

Uniwersalia tematyczne w piosence dziecięcej na przykładzie wybranych utworów polskich i niemieckich

We wczesnym nauczaniu języków obcych, to jest nauczaniu dzieci przedszkolnych i dzieci z pierwszych trzech klas szkoły podstawowej, naczelną zasadą jest nauka przez zabawę, zabawę często muzyczną – czyli przez piosenkę. Śmiało można powiedzieć, że śpiewanie to podstawa: dzięki piosence uczniowie szybko zapamiętują nie tylko nowe słowa, ale i dłuższe frazy, nie mówiąc już o pożytkach z przyswajania poprawnej wymowy i intonacji obcego języka.

Twórczość Tigrana Hamasyana jako przykład muzycznej hybrydy

Zdaje się, że mówienie o czystości gatunkowej we współczesnej muzyce (zarówno tzw. poważnej, jak i rozrywkowej) jest niemal niemożliwe. Powszechna dostępność materiałów muzycznych sprawia, że korzystanie przez twórców z wielu różnorodnych źródeł inspiracji jest praktyką powszechną. Tworzy się w ten sposób wiele nowych ścieżek z już wydeptanych dróg, a muzykolodzy i dziennikarze muzyczni starają się je uporządkować, stwarzając i nazywając coraz to nowe podgatunki.

Etyczny wymiar muzyki. Czy muzyka była jednym ze źródeł ucisku w obozach zagłady?

Kim jest człowiek? Czym jest muzyka? Takie pytania zadają sobie zarówno etycy jak i estetycy.  Podmiot jakim jest człowiek i przedmiot, narzędzie jakim jest muzyka. Człowiek, osoba, czyn, moralność. Zagadnienia, które były, są i będą w centrum zainteresowania filozofów moralności.

Musica transhumana? Instrumenty sterowane falami mózgowymi

Zawiązanie się i rozwinięcie dyskusji akademickiej na temat dzieła sztuki oraz powstanie komentarza krytycznego może zaistnieć tylko dzięki odpowiednim narzędziom i językowi, który temu służy. Estetyka oraz rozwijająca się dziedzina neuroestetyki zdają się funkcjonować  równolegle   ze sztuką współczesną,  coraz częściej posługującą się technikami i strategiami zaczerpniętymi spoza swojej domeny, wykorzystującą nowe środki wyrazu, nierzadko konstruowane specjalnie na potrzeby pojedynczego dzieła.

Bach/Busoni, „Wariacje Goldbergowskie” – wydanie nowe (poprawione?)

Swój podziw dla dzieł Jana Sebastiana Bacha wygłaszało w historii muzyki i wciąż wygłasza wielu twórców, interpretatorów i muzykologów. Jak długa droga prowadzi od podziwu do zrozumienia dzieła pokazuje przykład opracowania Wariacji Goldbergowskich przez pianistę i kompozytora, autora licznych transkrypcji utworów Bacha, Ferruccia Busoniego.

Stephen Heller i jego związki z Fryderykiem Chopinem

Stephen Heller, węgierski kompozytor i pianista, był zafascynowany postacią i twórczością Fryderyka Chopina, dając temu wyraz m.in. w utworze napisanym na śmierć Polaka – Aux Mânes de Fréderic Chopin. Elégie et marche funèbre op. 71 – oraz w cyklu etiud mających za zadanie przygotować do wykonywania jego dzieł – 21 Technische Studien als Vorbereitung zu Werken Fr. Chopins op. 154.

Galina Ustwolska – uduchowienie materii

Główną ideą, stojącą u podstaw twórczości Ustwolskiej jest duchowość. Kompozytorka znana jest z licznych wypowiedzi na ten temat, wszystkie, pochodzące z różnych etapów jej życia, zdecydowanie podkreślają wartość duchową dzieła, negując równocześnie religijny charakter utworów.

Galina Ustwolska – fenomen życia i twórczości

Postać Galiny Ustwolskiej została osadzona w XX-wiecznych realiach rosyjskich, a jej działalność przypadła na czas II wojny światowej, epoki radzieckiej i postradzieckiej. Z całą pewnością kontekst historyczny musiał wpłynąć na charakter jej twórczości, z drugiej jednak strony niesłychana wyrazistość tej muzyki oraz niezmienność i rozpoznawalność stylu dają do zrozumienia, jak bardzo Ustwolska różniła się od pozostałych kompozytorów, będących świadkami tamtego czasu.

Wybrane metody kształtowania prawidłowej intonacji

Tekst jest przeglądem najważniejszych metod kształtowania słuchu ze szczególnym uwzględnieniem prawidłowego intonowania. Obejmują one: metodę strojenia w dwugłosie, metodę dźwięków prowadzących, metodę interwałową w muzyce tonalnej oraz metodę interwałów izolowanych.

Intonacja. Pojęcie, historia, uwarunkowania.

Problem w osiąganiu poprawności intonacyjnej jest powszechnym zjawiskiem podczas trwania każdego z etapów edukacji. Zarówno uczniowie podstawowych szkół ogólnokształcących, jak i studenci akademii muzycznych borykają się z trudnością wydobywania czystych dźwięków. Wpływ czynników zewnętrznych wpływających na tę kwestię jest znaczący, a zarazem trudny do zdefiniowania. Nie znaleziono bowiem jednej słusznej metody, która by pozwoliła zniwelować problem od początku do końca.

Moda na jazz. O początkach polskiej krytyki jazzowej

Jazz szybko zadomowił się w PRL-u: był obceny na scenie, w radiu, na dostępnych już płytach i w codziennym życiu słuchaczy. Obecność tej muzyki w polskiej kulturze spowodowała konieczność jej opisywania. Tak właśnie narodziła się polska krytyka jazzowa.

Zrozumieć muzykę: wokół filozofii muzyki Rogera Scrutona. Podwójna intencjonalność

Trudno zaprzeczyć twierdzeniu, że muzyk zna się na muzyce najlepiej. Jednak nie trzeba być wykształconym muzycznie, żeby docenić jej odwieczny i niecodzienny urok. Rozpatrując muzykę jako sztukę piękną, być może lepiej byłby analizować ją pod kątem sztuki wymagającej rozumienia. Bowiem rozumienie jest wspólne dla każdego – dla kompozytora, wykonawcy i słuchacza. Wobec tego rodzi się pytanie: jak rozumieć i jak w pełni zrozumieć muzykę? Jedną z propozycji odpowiedzi znajdujemy w filozofii muzyki Rogera Scrutona.

Cykl pieśni "Oczy powietrza" Kazimierza Serockiego. Próba interpretacji

„Pieśń solowa, jako gatunek liryczny, niełatwo poddaje się rygorom techniki seryjnej”. Kazimierz Serocki w Oczach powietrza podjął wyzwanie stworzenia cyklu lirycznych pieśni solowych właśnie w oparciu o technikę dodekafoniczną. Podjęta tu próba interpretacji tego utworu wyniknęła z chęci odkrycia nadrzędnych zasad nim rządzących poprzez zrozumienie jego dramaturgii i relacji słowno-muzycznych.

Kreacja kobiety w "Zamku Sinobrodego"

Jednoaktowa opera pt. Zamek Sinobrodego ma dwóch równoważnych autorów. Bela Balázs napisał bogatą symbolicznie sztukę, którą następnie Bela Bartók, na prośbę samego pisarza, dopełnił równie gęstą treściowo muzyką. Opera powstawała w czasach fascynacji mroczną stroną człowieka. Na początku XX wieku rozkwit przeżywa freudowska psychoanaliza, której hasła przedstawiające człowieka jako niewolnika swoich popędów okazują się bardzo inspirujące dla artystów, szczególnie tych działających w nurcie ekspresjonistycznym. Baśń o tajemniczym mordercy, Sinobrodym, doskonale wpisywała się w tę estetykę.

Nieznana rodzina sławnego skrzypka

Wielkie talenty zwykle nie rodzą się w próżni. Tak było i w przypadku Henryka Wieniawskiego, którego geniusz mógł w pełni rozkwitnąć tylko w domu o muzycznych tradycjach. Wśród krewnych i potomków „polskiego Paganiniego” odnajdziemy wielu uzdolnionych, dziś trochę zapomnianych artystów, którym warto poświęcić nieco uwagi.

How the brain plays the music A neurobiological perspective on music performance and learning

The idea that the brain plays the music sounds weird at first glance. However, what is behind that idea? Of course, the brain governs all conscious activities. Therefore, without any participation of the brain one cannot make or think of music at all. Thinking as well as any motor activity engaged in playing a musical instrument is based on a cognitive process which originates from the brain.

Recepcja muzyki gospel wśród Polaków. Badania ankietowe

Muzyka gospel jako komponent popularnej muzyki chrześcijańskiej, rozwija się w Polsce w sferze świeckiej – głównie poza kontekstem liturgicznym. Swoiste dla tego religijnego gatunku muzycznego cechy nie są typowe dla kultury polskiej, dlatego też jest on szczególnie podatny na krytykę. W celu zbadania świadomości społecznej i powszechnych opinii Polaków na temat muzyki gospel, posłużyłam się ankietą, która pomogła mi w wiarygodniejszym zdefiniowaniu jej wizerunku w naszym kraju.

Muzyka gospel: historia i współczesność

Korzenie muzyki gospel sięgają XVI wieku – czasów niewolnictwa. Szacuje się, że do 1863 roku, kiedy Abraham Lincoln ogłosił Proklamację Emancypacji, do Ameryki (łącznie z Ameryką Południową i wschodnią częścią Indii) sprowadzono 15 milionów afrykańskich niewolników. Elementy ich kultury zaczęły rozprzestrzeniać się na kontynencie i łączyć z innymi, mając znaczący wpływ na kulturę amerykańską. Nieocenionym dziedzictwem, jakim czarnoskórzy obdarowali Amerykę, była muzyka. To w nią wlewali zarówno swoje cierpienie, żal, rozpacz, jak i nadzieję na wolność.

Chórzysta – kulturowy turysta?

Boliwia, Węgry, Australia, Finlandia? Koncerty, festiwale, a może konkursy? Śpiewanie, ale również zwiedzanie zabytków, jedzenie lokalnych przysmaków i spotkania ze znanymi dyrygentami. Czy chórzyści są turystami kulturowymi? Oto wyniki badań dotyczących podróży artystycznych chórów.

Ekspresjonizm Kandinsky'ego i Schönberga

Sztukę XX-wieku cechuje różnorodność i wielokierunkowość. Wielu artystów posiadało własne przekonania i poglądy, które chętnie ogłaszali w manifestach. Często jednak trudno jest odnaleźć faktyczną realizację tych programów w dziełach. Chciałabym w tym kontekście omówić szerzej nurt ekspresjonistyczny, a zwłaszcza działalność niemieckiej awangardy – ugrupowanie Blaue Reiter oraz poglądy jej głównego przedstawiciela, Wasilija Kandinsky’ego. Przyjrzę się także realizacji postulatów tej grupy na gruncie muzyki, którą reprezentował Arnold Schönberg.

Recepcja opery "Porgy and Bess" George'a Gershwina w świetle amerykańskiej krytyki muzycznej w latach 1935-1936 (część II)

O krytyce muzycznej mówi się różnie. Kocha się ją, lubi, szanuje. Czasem gani lub – o zgrozo – bagatelizuje. Jej znaczenie powinno być bezsprzecznie niepodważalne. Jakże inaczej mielibyśmy dowiedzieć się, jak dane dzieło zostało przyjęte, jak odnalazło się w różnorakich kontekstach i jakie były dalej jego losy? Odpowiadając na te i wiele innych pytań, sięgnęłam po cenne wypowiedzi amerykańskich krytyków, dzięki którym możliwe było stworzenie obrazu recepcji opery Porgy and Bess.

Recepcja opery "Porgy and Bess" George'a Gershwina w świetle amerykańskiej krytyki muzycznej w latach 1935-1936 (część I)

O krytyce muzycznej mówi się różnie. Kocha się ją, lubi, szanuje. Czasem gani lub – o zgrozo – bagatelizuje. Jej znaczenie powinno być bezsprzecznie niepodważalne. Jakże inaczej mielibyśmy dowiedzieć się, jak dane dzieło zostało przyjęte, jak odnalazło się w różnorakich kontekstach i jakie były dalej jego losy? Odpowiadając na te i wiele innych pytań, sięgnęłam po cenne wypowiedzi amerykańskich krytyków, dzięki którym możliwe było stworzenie obrazu recepcji opery Porgy and Bess.

 

Kompozytor słów. Tomasz Mann i muzyka.

W młodości marzył o karierze dyrygenta i grał zawzięcie na skrzypcach. Na gramofony i płyty potrafił przeznaczyć w jeden dzień roczną pensję. Przyjaźnił się z najwybitniejszymi kompozytorami swoich czasów. I został pisarzem.

Aleksander Skriabin i jego opus vitae: "Misterium"

Aleksander Skriabin był kompozytorem niezrozumianym, na co wpłynęła również jego głęboka indywidualność, w tym zdolność synestezji. Za ideę najwyższą uważał syntezę sztuk. Dziełem reprezentującym całościową integrację sztuki w jego twórczości miało być Misterium i związana z nim bezpośrednio V Symfonia – Prometeusz, Poemat ognia. 

Elementy tradycyjnej muzyki żydowskiej w "The Dreams and Prayers of Isaac the Blind" Osvalda Golijova

W ostatnich dziesięcioleciach tradycyjna muzyka żydowska przeżywa swój renesans. Terytorialnie rozgrywa się on głównie w Europie Środkowej i w Stanach Zjednoczonych. Dowodem renesansu muzyki żydowskiej na gruncie muzyki artystycznej jest znaczna liczba partytur z elementami tradycyjnej muzyki żydowskiej, choć można tu wspomnieć także o partyturach nie wykorzystujących muzyki tradycyjnej, a tylko nawiązujących w jakiś sposób do kultury żydowskiej. Jednym z ciekawszych kompozytorów podejmujących wątki żydowskie jest Osvaldo Golijov.

Sprzeczny charakter szumu w muzyce – jego uniwersalność i relatywizm (część III)

Szum, biorąc pod uwagę wszystkie (także pozamuzyczne) związane z nim konteksty, jest dziś, w dobie postmodernistycznego podważania wyrazistych narracji, integralnym elementem codziennego życia i istotnym elementem większości dziedzin kultury. Choć każdy z nas ma swoją własną tolerancję i jest w stanie zaakceptować nieco inną dawkę zakłóceń, nie można odmówić mu tego, że stał się on jednym z podstawowych budulców dwudziestopierwszowiecznej rzeczywistości.

Kategorie syntetyzujące w symfoniach Henryka Mikołaja Góreckiego

W twórczości kompozytorów polskich drugiej połowy XX i początku XXI wieku szczególnej wagi nabrała symfonia. Zdaniem Mieczysława Tomaszewskiego – „zyskała ona rangę gatunku reprezentatywnego”. Pośród przyczyn, dla których kompozytorzy sięgali po ten mocno zakorzeniony w tradycji gatunek, wymienia się jego archetypiczność, a także „powagę i ciężar właściwe muzyce symfonicznej”.

O duchu, materii i tym wszystkim, co pomiędzy

W hipererudycyjnym eseju muzycznym De Materie Louisa Andriessena i w perfekcyjnie dopracowanej w każdym szczególe inscenizacji Heinera Goebbelsa wszystko do siebie idealnie pasuje, wynika z siebie, równoważy się, odbija się w sobie nawzajem – poza owcami. Owce do niczego nie pasują, z niczego nie wynikają, nic nie znaczą. Wydają się parodiować sztukę, wyśmiewać racjonalizm, kwestionować harmonię. Są czystą anarchią, dadaistycznym objet trouvé umieszczonym w samym środku operowego widowiska.

Tekla Bądarzewska: artystka wskrzeszona (cz.2)

Chociaż Tekla Bądarzewska nie była znaczącą kompozytorką w dziejach kultury „wysokiej”, warto przyjrzeć się jej twórczości, gdyż swego czasu stanowiła niemal symbol amatorskiej pianistyki. Ogromna wyrwa w historii muzyki polskiej spowodowana zaborami a później I i II wojną światową będzie zapełniana jeszcze przez długi czas i każda przypomniana po latach sylwetka artystyczna jest niezwykle cenna.

Tekla Bądarzewska: artystka wskrzeszona (cz.1)

Chociaż Tekla Bądarzewska nie była znaczącą kompozytorką w dziejach kultury „wysokiej”, warto przyjrzeć się jej twórczości, gdyż swego czasu stanowiła niemal symbol amatorskiej pianistyki. Ogromna wyrwa w historii muzyki polskiej spowodowana zaborami a później I i II wojną światową będzie zapełniana jeszcze przez długi czas i każda przypomniana po latach sylwetka artystyczna jest niezwykle cenna.

Opera i procenty

Opera to używka. Upaja. Jest ekscesem. W tym sensie jej powinowactwo z alkoholem, a dokładniej rzecz biorąc ze stanem, w jakim znajduje się poddany alkoholowej intoksykacji organizm, jest aż nazbyt oczywiste.

Zła muzyka nie istnieje – o przyjemnościach muzyki popularnej

Mit muzyki popowej, która dokonuje degrengolady społeczeństwa, a także upadku wartości sztuki muzycznej, uruchamia nieustającą nagonkę przeciwko niej. Mechanizm krytyki muzyki popowej działa jak pokoleniowa poczta pantoflowa, utrzymując nieprzychylność w stosunku do tejże muzyki, w związku z czym „brzydkie”, a więc masowe, powierzchowne, o teoretycznie niewielkiej wartości estetycznej, etycznej, jest konsekwentnie niedoceniane, a w efekcie niepoddawane muzykologicznej refleksji na gruncie polskim.

Artysta nie dla mas?

„Muzyczne produkty”, które w niekorzystny sposób sytuują twórczość Jacka Kaczmarskiego, mają docierać do masowego odbiorcy. Krytykowane, oceniane jako „podróbka” jego utworów często są z góry przekreślane. Ale to dzięki nim niesamowity dorobek polskiego barda dociera do najmłodszych pokoleń, które nie zetknęłyby się zapewne z jego wielkimi dziełami. Czy reinterpretacje jego dzieł są warte uwagi – tę opinię zostawiam czytelnikowi, prezentując nowe realizacje poszczególnych piosenek Kaczmarskiego.

Tafelmusik XXI wieku…, czyli o mariażu muzyki i marketingu w gastronomii

Czy rodzaj słuchanej muzyki może wpłynąć na to, jakie wino kupimy albo na to, w jakim tempie jemy posiełek w restauracji? Czym jest marketing multisensoryczny i jaki udział ma w nim muzyka? Czym jest współczesna „Tafelmusik” i jak badać jej oddziaływanie na konsumentów? 

Jak artysta plemienny stał się idolem popkultury

Autentyczna sztuka prymitywna „wynaleziona” zo­stała u progu XX stulecia, a jej rzeczywistymi odkryw­cami byli nie badacze przemierzający morza i dżungle, ale artyści, którzy odwiedzali targowiska osobliwości oraz paryskie Trocadero. To oni dostrzegli ich war­tość, to ich wrażliwość okazała się przełomowa.

Irlandzka, czyli jaka? O wyspiarskiej muzyce

Istnieje wiele powodów, dzięki którym tradycyjna muzyka irlandzka jest dobrze znana i popularna także poza samą wyspą. Jednym z nich jest na pewno pamiętny dubliński finał Eurowizji z roku 1994, podczas którego jako przerywnik pokazano zalążek tego, co później stało się spektaklem Riverdance, a co zainspirowało rozliczne przedstawienia oparte na tańcu irlandzkim, takie jak Lord of the Dance,  Dancing on dangerous ground czy Ragús. Stały się one doskonałym sposobem na promocję i sprzedaż muzyki irlandzkiej, będąc jednocześnie reklamą i surogatem Szmaragdowej Wyspy.

Od Charlesa Aznavoura do The Bad Examples, czyli kto i co śpiewa o Jeanie Paulu Sartrze?

Charles Aznavour nie jest jedyną rozpoznawalną postacią, która zaśpiewała o Jeanie Paulu Sartrze. Zespoły, wykonujące wszelkie rodzaje muzyki – od country po black metal, „umieszczające” Sartre’a w swoich piosenkach, tworzą w najrozmaitszych miejscach kuli ziemskiej.

Apendix. Andrzej Zaucha w oczach bliskich [część 3]

Rozmowy mające na celu pogłębienie wiedzy z zakresu biografii piosenkarza pokazały rzecz niezwykle ciekawą – wobec tych samych faktów rozmówcy wyciągali odmienne wnioski. Mówi to bardzo wiele. Nie tyle o rozmówcach ile o artyście.

„Wędrowiec do nicości” w „Zachodzie słońca w Milanówku” J.M. Rymkiewicza

Po prawie dwustu latach od swojej śmierci Franz Schubert zjawił się (w nieco zdekompletowanym stroju) w sali koncertowej, by posłuchać swojej „Sonaty B-dur” D960. Zjawia się też, dość regularnie, w wierszach Jarosława Marka Rymkiewicza. Kim jest Schubert – bohater utworów tego poety?

Sprzeczny charakter szumu w muzyce – jego uniwersalność i relatywizm (część II)

W 2008 roku uczestniczyłem w koncercie Sex Pistols. Choć z oryginalnego składu obecni byli już tylko Johnny Rotten, Steve Jones i Paul Cook, ogromny namiot, pod którym grupa występowała, błyskawicznie wypełnił się do ostatniego miejsca, ba, wiele osób musiało oglądać show na telebimach poza nim. Jest to wystarczający dowód na to, że mimo postępującego od końcówki lat siedemdziesiątych rozdrobnienia punku na liczne, dużo przystępniejsze podgatunki, popyt (nawet jeśli podświadomy) na jego pierwotną, radykalną formę wciąż jest ogromny, zwłaszcza w dobie kapitalizmu i globalizacji.

Artystyczne oblicza Andrzeja Zauchy w latach 80. (Część 2)

Lata osiemdziesiąte były dla Andrzeja Zauchy okazją do pokazania swojej wszechstronności. W przeciągu dekady wokalista  udowodnił fanom, że równie świetnie czuje się w repertuarze estradowym, jazzowym, soulowym, jak i operowym. Podejmował się wyzwań aktorskich w teatrze, kabarecie i filmie. 

Sprzeczny charakter szumu w muzyce – jego uniwersalność i relatywizm (część I)

Etymologia słowa noise wiąże się z agresją i napięciem, które wywołują u ludzi potężne zjawiska przyrodnicze – sztormy czy burze. Źródłosłowu terminu można się też dopatrywać w greckim wyrazie „nausea”, oznaczającym chorobę morską. Według kulturoznawcy, Radosława Sirko, angielski termin „noise” zawiera w sobie dwa polskie odpowiedniki: szum i hałas, z których zwłaszcza drugi ma negatywny wydźwięk. Jak wygląda historia noise’u w muzyce?

Improwizacja w chórze, chór w improwizacji – wstęp do rozważań o tym, co chórmistrz może spotkać w partyturze

Improwizacja w chórze? Hasło budzi duże zainteresowanie moich znajomych dyrygentów. Wydaje się, że chóralistyka i improwizacja to wykluczające się terminy. Jesteśmy oceniani z wierności partyturze, ale improwizowanie z grupą 20, 30 osób wydaje się niemożliwe. Nic bardziej mylnego.

Andrzej Zaucha – sympatyczny i dobry facet (część 1)

Zaucha to postać tragiczna. Nie tyle ze względu na jego śmierć, ale przede wszystkim ze względu na rozdarcie pomiędzy komercyjną estradą i niekomercyjnym jazzem. Na przykładzie licznych rozmów, jakie przeprowadziłam z muzykami znającymi piosenkarza, postaram się nakreślić profil jego artystycznej osobowości. 

„A gdy serce drży boleśniej, to przerabiam łzy na pieśni”. O „Albumie pieśni" Adama Asnyka

„Poeta melodji i głębin”, „subtelny pieśniarz”, w którego wierszach zachwyca „cudowna melodyjność kunsztownie zbudowanej strofy, pieszczącej się wprost, jak kochanka, z rozkołysanym słuchem czytelnika”. Taki podobno był Adam Asnyk i jego twórczość. Czy powyższe określenia nie są jednak tylko nadinterpretacją młodopolskiego badacza literatury? Jak „poeta czasów niepoetyckich” wprowadzał muzykę do swoich utworów?

W stronę wyzwolenia. O muzyce Dobromiły Jaskot

„Moja muzyka podążała w niepożądanym, ascetycznym kierunku. Chciałam wyzwalać dźwięk, a jednak go ograniczałam do samej struktury.[…] Teraz będę prezentować więcej dźwięków w szerszym kontekście. Chcę się odciąć od wszystkiego, co skomponowałam przed 2013 rokiem…”

Nowe spojrzenie na tradycję antyczną w twórczości Iannisa Xeniakisa

Iannis Xenakis, kompozytor greckiego pochodzenia, jest zazwyczaj rozpoznawany jako kompozytor-architekt, który swoje utwory konstruował na podstawie zawiłych teorii matematycznych. Istotnie, ważny dział jego twórczości stanowią kompozycje oparte na rachunku prawdopodobieństwa. Często jednak zapomina się jak wielki wpływ na działalność tego kompozytora miała kultura starożytnej Grecji.

Jazz w twórczości Igora Strawińskiego. Ragtime z "Historii żołnierza" i "Ragtime na 11 instrumentów"

Termin „jazz” odnosi się do – zapoczątkowanego w Stanach Zjednoczonych – specyficznego rodzaju muzykowania, który powstał w wyniku zmieszania się śpiewów murzyńskich z muzyką starego kontynentu. Z europejskiej tradycji wywodzi się instrumentarium, melodyka i harmonika, natomiast z afrykańskiej – specyficzny sposób artykulacji, frazowania i kształtowania muzycznego czasu („swing”) oraz spontaniczność i żywiołowość wykonawstwa.

Inspiracja i niepokój. „Poemat elektroniczny – Samutne miasta” Michała Jakuba Papary

Mimo że utwory Michała Jakuba Papary zdobyły nagrody w najważniejszych polskich konkursach kompozytorskich (m.in. im. Tadeusza Bairda czy im. Tadeusza Ochlewskiego) i wykonywane były w ramach Warszawskiej Jesieni, Festiwalu Muzyki Polskiej czy Festiwalu Kompozytorów Krakowskich, to jego twórczość wciąż nie jest znana szerszej publiczności. Przyjrzyjmy się więc sylwetce kompozytora, jaka wyłania się z jego pracy magisterskiej dotyczącej utworu dyplomowego – Lumen-Tenebrae… (2012) oraz z rozmów, które autorka tekstu przeprowadziła z kompozytorem w kwietniu i listopadzie 2014 roku.

"Gwałt na Lukrecji". Część II

„Gwałt na Lukrecji” jest drugą z kolei operą Brittena. Powstała po „Peterze Grimesie”. Pomysł na temat dzieła został kompozytorowi dostarczony przez Erika Croziera, który w latach 30 uczestniczył w produkcji „Le viol de Lucrece” Andre Obey’a.

"Gwałt na Lukrecji". Część I

„Gwałt na Lukrecji” jest drugą z kolei operą Brittena. Powstała po „Peterze Grimesie”. Pomysł na temat dzieła został kompozytorowi dostarczony przez Erika Croziera, który w latach 30 uczestniczył w produkcji „Le viol de Lucrece” Andre Obey’a.

Czwarty, którego nie było

W jakim kierunku następowałyby dalsze przemiany w indywidualnym stylu Tadeusza Bairda? O czwartym okresie twórczości, którego nie było.

Nurty i techniki w twórczości Tadeusza Bairda

„To co zawsze przekonuje mnie do muzyki Bairda, polega na umiejętności godzenia przez tego twórcę współczesnego warsztatu kompozytorskiego z jednoczesnym nierezygnowaniem z nasycenia swojej muzyki głębokim nastrojem, wrażliwie przekazywanym słuchaczowi” – o najważniejszych nurtach w twórczości Tadeusza Bairda.

Kompozytorka a społeczne hierarchie – próba ujęcia kulturoznawczego

Karolina Kizińska przygląda się roli kobiet w historii muzyki. Porównując sytuację społeczną Barbary Strozzi i Francesci Caccini, pokazuje, jak hierarchizacje społeczne wpływały na funkcjonowanie artysty w społeczeństwie i zapisanie się jego dzieł w kanonie muzycznym.

O związkach literatury i muzyki na podstawie „Koła kwintowego” Szymona Bogacza

Powszechnie wiadomym jest fakt, iż teksty nie są konstrukcjami niezależnymi. Wiele zależy od ich prawidłowego odczytania, dobrania odpowiednich kontekstów i odkrycia relacji, w które autor wplótł dzieło. Nie muszą być to relacje wyłącznie wewnątrztekstowe, ale również intersemiotyczne, kiedy mamy do czynienia z powiązaniami z pozadyskursywnymi mediami sztuki i komunikacji, czyli z muzyką, filmem, plastyką, komiksem itd.

Gwiezdne wojny – rzecz o „Gloria Patri…” Urmasa Sisaska

Wykonanie dzieła Gloria Patri… to dla dyrygenta i chóru sprawdzian techniczny, artystyczny, to także wyzwanie intelektualne i… niemały wysiłek fizyczny. Ten „gwiezdny” utwór właśnie wybrzmiał pod batutą prof. Krzysztofa Szydzisza podczas „PER MUSICAM AD ASTRA 2014”, II Międzynarodowego Festiwalu im. M. Kopernika w Toruniu.

Muzyka ludowa, tradycyjna, folkowa, świata

Cztery pojęcia tak bliskie siebie, zwłaszcza w codziennym postrzeganiu, a jednak nie bez powodu odrębne. Co je od siebie różni? Gdzie przebiegają granice? Co oznaczają? 

Opera-oratorio „Oedipus Rex” by Igor Stravinsky

This work will describe one of Igor Stravinsky’s piece which is not the most famous one but surely interesting in a few aspects. From the form, instrumentation and libretto till the meaning in his neo-classical period works; including anti-romantic distance, ironic, return to ancient Greece (Sophocles’s tragedy).

Cross-over jazz

Wyjście poza granice gatunków, pastisz, kolaż, powszechne cytowanie to tylko kilka  z cech narodzonego w drugiej połowie XX wieku nurtu określanego mianem postmodernizmu. Rządzący się swoimi prawami i pozostający zawsze poza głównym nurtem kultury i sztuki jazz, w zadziwiający sposób stał się jego częścią.

Muzyczne idee w twórczości Zbigniewa Herberta. Idea klasycyzmu

Korespondencja sztuk jest istotnym aspektem poetyckiego światopoglądu Zbigniewa Herberta. Badacze przyglądają się zwłaszcza związkom twórczości autora Pana Cogito z malarstwem, architekturą czy rzeźbą. Niewiele pisze się jednak o twórczości poety dotykającej spraw związanych z szeroko pojmowaną muzyką.

Muzyczne idee w twórczości Zbigniewa Herberta. Pitagorejska teoria harmonii sfer

Polska krytyka literacka już niejednokrotnie przyglądała się stosunkowi Zbigniewa Herberta do zagadnień związanych ze sztuką. Znana i szeroko komentowana jest tak zwana „hierarchia sztuk” u autora Pana Cogito, jego „wizualny” czy też „konkretny” sposób postrzegania świata. Słusznie dostrzega się szacunek Herberta dla dokonań artystycznych w dziedzinie malarstwa, rzeźby, architektury. Gorzej jest z zagadnieniami łączącymi poetę z muzyką. Właśnie tą kwestię poruszymy w niniejszym artykule.

Wyższa matematyka czyli o 1+1+1+1 Witolda Szalonka

Stawiając 1+1+1+1 w centrum rozważań twórczości Witolda Szalonka pytamy: Jak w dobie eksperymentowania ze wszystkim na wszelkie możliwe sposoby, artysta kształtuje materię dźwiękową? Jaki jest jego stosunek do muzycznego czasu?

Soundtrack your life. Krakowska audiosfera.

Od buczącej lodówki, playlisty „do sprzątania”, ulicznych szumów i rozmów w komunikacji miejskiej do zabarykadowania w słuchawkach. O sposobach słuchania, przeciekaniu dźwięków z miasta do naszych domów i uruchamiania dźwiękowej powieki. O miłości do ciszy, którą dobrowolnie zabijamy.

Muzyczna strona wyobraźni Zbigniewa Herberta. Część II – muzyczne instrumentarium, czyli o poezji jako śpiewaniu

Poetycka wyobraźnia Zbigniewa Herberta może przypominać swego rodzaju mozaikę. Świat ten obfituje w liczne, głęboko refleksyjne odwołania do historii dziejów powszechnych, dziejów swego kraju i Miasta, tradycji, kultury i filozofii starożytnych oraz szeroko rozumianej spuścizny kultury europejskiej. W tym artystycznym światopoglądzie szczególne miejsce zajmuje sztuka.

Muzyczna strona wyobraźni Zbigniewa Herberta. Część I – muzyczni bohaterowie o rodowodzie antycznym

Fascynacja sztuką w twórczości Zbigniewa Herberta już niejednokrotnie była podejmowana przez polską krytykę literacką. Badacze wskazywali na związki dzieła poety z malarstwem, rzeźbą, architekturą. Stosunkowo rzadko pisano jednak o muzycznej stronie wyobraźni twórcy. W niniejszym artykule spojrzymy na utwory tego artysty właśnie z tej perspektywy.

Muzyczny egzystencjalista – o postawie twórczej Tomasza Sikorskiego

Tomasz Sikorski to twórca w gronie polskich kompozytorów XX wieku, jeśli nie całkowicie zapomniany, to z pewnością niedoceniony. Jego muzyka jest obecnie wykonywana raczej sporadycznie, a wiedza o samym kompozytorze, jeśli już ktokolwiek rozpoznaje to nazwisko, często ogranicza się do deprecjonującego sformułowania „polski minimalista”. Warto zatem przypomnieć tę niezwykłą osobowość.

Wizytówka Dobromiły Jaskot

Od Redakcji: Tekst Ewy Schreiber poświęcony twórczości Dobromiły Jaskot należy do cyklu wizytówek młodych polskich kompozytorów, który w całości publikujemy na łamach MEAKULTURY.

Jak daleko leży ragtime od sali koncertowej?

Czy Milhaud używał blue note? Co ma swing do Debussy’ego? Czy w muzyce Ravela można odnaleźć beat? Odpowiedzi szukała Aleksandra Pochaba! 

Postępowiec czy konserwatysta? Ludomir Michał Rogowski

Był on twórcą wszechstronnym – kompozytorem, pedagogiem, publicystą, dyrygentem chóralnym i symfonicznym, zbieraczem folkloru, krytykiem muzycznym, twórcą muzyki do teatru i kabaretu. Dziś jest kompozytorem prawie całkowicie zapomnianym. Kim był – postępowcem czy konserwatystą?

Geniusz malarski i geniusz muzyczny w nowelach Balzaka

Malarz i kompozytor. Dawny mistrz i romantyczny wizjoner. Czym różnią się a w czym są podobni bohaterowie dwóch nowel Balzaka – Nieznane arcydzieło i Gambara? Jak przedstawia się Balzakowska wizja geniusza-artysty – jednostki opętanej niemożliwą do zrealizowania ideą twórczą, wybitnie zdolnej, lecz niezrozumianej?

Recepcja muzyki nowej na przykładzie utworu Cyclostratus Pawła Hendricha

Dorobek kompozytorów XXI wieku jest bogaty i zróżnicowany, co powoduje, że problematyka recepcji muzyki nowej jest zagadnieniem niezmiernie obszernym. Z jednej strony spotykamy się z muzyką opartą na systemie dur-moll, jak w przypadku muzyki filmowej czy szeroko pojętej muzyki popularnej – nierzadko tworzonej przez osoby nieposiadające akademickiego warsztatu kompozytorskiego (przez tzw. muzyków-amatorów). Z drugiej strony spotykamy się z twórczością dążącą do zupełnie nowego brzmienia, poszukującą niekonwencjonalnych i „nowatorskich” rozwiązań.

Piwnica pod Baranami – między demokracją ludową a wolnością

Czy poprzez sztukę można było poradzić sobie ze smutną socjalistyczną rzeczywistością? Wygląda na to, że tak. Najlepszym przykładem na to jest Piwnica pod Baranami i jej założyciele, których obroną przed szarością socjalizmu był wszechobecny teatr i humor.

W hołdzie Edisonowi – "Wax Music" Pawła Mykietyna

Co ma wspólnego wynalazek Thomasa Edisona z 1877 roku z kompozycją Pawła Mykietyna? Czy założeniem kompozytora może być nieistnienie utworu? I czy utwór muzyczny może przestać istnieć?

„Jest tylko osiem nut”. Grzegorz Kaźmierczak śpiewa swoje miniatury poetyckie z grupą Variété

Dwie cechy charakteryzują poezję Grzegorza Kaźmierczaka (ur. 1964) – lapidarność i ironia. Wiersze autora Niedzieli są krótkie, gęste od znaczeń, skondensowane, skupione na szczegółach, a przy tym ich tematyka często dotyczy spraw ważnych, nawet jeśli poeta wychodzi od rzeczy błahych. W tym widzę podobieństwo do liryki Mirona Białoszewskiego. Ale głównymi patronami tego rodzaju poetyckiej wypowiedzi są: Adam Mickiewicz i Czesław Miłosz, ze swoimi „formami najmniejszymi”.

Zrozumieć krzyk. W stronę muzykologii rocka

„O stylistycznym rozwarstwieniu rocka i jego formalnym zróżnicowaniu przesądziło i nadal decyduje wiele złożonych czynników. Już genetycznie nie mógł być tworem jednorodnym, powstając na przecięciu konkurencyjnych i komplementarnych tradycji: białej twórczości, częściowo jeszcze rodem z epoki Tin Pan Alley, i, co znacznie ważniejsze, muzyki afroamerykańskiej”. O muzykologii rocka pisze dr Grzegorz Piotrowski

Śmierć w Sanremo. Luigi Tenco i „Ciao amore ciao”

W 47. rocznicę śmierci włoskiego piosenkarza Luigiego Tenca publikujemy artykuł przybliżający jego postać oraz tragiczne okoliczności przedwczesnego odejścia podczas Festiwalu w Sanremo ’67.

W Hotelu Kosmos

W niniejszym artykule spróbujemy zinterpretować wybrane teksty utworów słowno-muzycznych z repertuaru zespołu Hotel Kosmos, przy czym – ze względu na ograniczoną objętość tego studium – interesować nas będą głównie dokonania artystyczne tej formacji z debiutanckiej, oficjalnej, tak to nazwijmy dla jasności wywodu, płyty – Wszystkie stare kobiety miasta.

Uciekaj, Pinkerton! – czyli kilka uwag o bohaterach opery Madama Butterfly

Prawykonanie Madamy Butterfly w Teatro alla Scala bez wątpienia należało do widowiskowych klap. A przecież Puccini, ten pieszczoch publiczności i ulubieniec większości krytyków, miał wszelkie powody by liczyć na kolejne sceniczne zwycięstwo. Był u szczytu sławy…

Wizytówka Tomasza Jakuba Opałki

Tekst Grzegorza Dąbrowskiego i Marleny Wieczorek poświęcony twórczości Tomasza Jakuba Opałki należy do cyklu wizytówek młodych polskich kompozytorów, który w całości publikujemy na łamach MEAKULTURY. Jest to dla nas projekt szczególnie ważny, będący owocem otrzymania Stypendium Twórczego Ministra Bogdana Zdrojewskiego dla naszej Redaktor Naczelnej, dr Marleny Wieczorek.

 

Wizytówka Pawła Mykietyna

Od Redakcji: Tekst Agaty Kwiecińskiej poświęcony twórczości Pawła Mykietyna należy do cyklu wizytówek młodych polskich kompozytorów, który w całości publikujemy na łamach MEAKULTURY. Jest to dla nas projekt szczególnie ważny, będący owocem otrzymania Stypendium Twórczego Ministra Bogdana Zdrojewskiego dla naszej Redaktor Naczelnej, dr Marleny Wieczorek.

Wizytówka Dariusza Przybylskiego

Tekst Marii Peryt poświęcony twórczości Dariusza Przybylskiego należy do cyklu wizytówek młodych polskich kompozytorów, który w całości publikujemy na łamach MEAKULTURY. Jest to dla nas projekt szczególnie ważny, będący owocem otrzymania Stypendium Twórczego Ministra Bogdana Zdrojewskiego dla naszej Redaktor Naczelnej, dr Marleny Wieczorek.