Tag: Muzyka filmowa

Penderecki – alchemik dźwięku w pałacu snów Hasa

Penderecki i Has – duet artystów wyjątkowych. O ścieżce dźwiękowej z „Rękopisu znalezionego w Saragossie” pisze Jacek Bakalarz.

„Pieśni Ziemi”. Egzystencjalna wędrówka przez krajobraz dźwięku i obrazu

Jak brzmią „Pieśni Ziemi”? Paulina Podżus analizuje soundtrack Rebekki Karijord norweskiego dokumentu Margareth Olin.

Muzyka pod choinkę. Płytowe rekomendacje od MEAKULTURA.pl

Nie masz pomysłu na prezent na święta? W MEAKULTURZE podsuwamy albumy idealne na muzyczne podarunki pod choinkę. Koniecznie sprawdź!

Behind the Curtain: The Double Life of Véronique[1]

The aim of this article is to interpret the musical aspect of Krzysztof Kieślowskiʼs famous movie The Double Life of Véronique. The director, whose works are filled with allusions to music and generally to art, always paid special attention to the sound of his films. The Double Life of Véronique, though not the last “fruit” of the cooperation between Kieślowski and Zbigniew Preisner, is the best illustration of this fact.

Czy potrzebujemy „Diuny”?

W recenzji Diuny (reż. Denis Villeneuve) Kinga Wyskiel zwraca uwagę na obecność i sposób zobrazowania wciąż aktualnych problemów z powieści Franka Herberta w tegorocznej ekranizacji, a Paulina Podżus przygląda się odzwierciedleniu futurystycznych cech w ścieżce dźwiękowej Hansa Zimmera.

#meaciekawostki: Powrót koszmarów, czyli stara (nowa) ścieżka dźwiękowa

Osoby, którym wydaje się, iż muzyka zamierzchłych dekad okryła się grubą warstwą kurzu współczesnych produkcji, i którzy twierdzą, że owa już nigdy nie powróci bądź nie zostanie udostępniona szerokiej publiczności, mogą się srogo pomylić. Niech niniejsza ciekawostka będzie tego dowodem.

Rozmowy intymne – Kilar. W bliskim planie

Każdy z nas choć raz słyszał skomponowane przez niego dzieła – z pewnością młode pokolenie tańczyło na studniówce poloneza do finałowego utworu z filmu Pan Tadeusz, starsi natomiast słuchali walców z Ziemii obiecanej czy Trędowatej. Obok muzyki do takich produkcji jak Dracula, Pianista czy Dziewiąte wrota Wojciech Kilar pozostawił po sobie dziesiątki utworów muzyki poważnej takich jak Riff 62, Generique, Angelus. Sporo więc wiemy o jego warsztacie kompozytorskim, czy brzmieniu jego utworów, które z każdej możliwej perspektywy zostały przebadane i opisane przez muzykologów. Rodzi się jednak pytanie, kto tak naprawdę kryje się za tymi dziełami?

Straszenie w rytm rocka

Listopad… Jesień… Coraz krótsze, szare dni skłaniają do refleksji i zadumy. Ale jest coś, co może, chociaż na moment, trochę rozweselić ten czas. To święto straszenia, przebierania się i wspólnego oglądania horrorów – Halloween.

Dźwiękowe zwierciadło psychiki z perspektywy kobiety. Oscarowa Hildur Guðnadóttir

Czy płeć piękna potrafi stwarzać zachwycające ścieżki dźwiękowe? Hildur Guðnadóttir udowadnia, że kobiety mogą dźwiękiem wprowadzić do muzyki filmowej nowy sposób spoglądania na historię i bohatera.

Pomniki Ennio Morricone – 10 niezapomnianych filmowych tracków

Pod piórem Morricone orkiestrowe partytury stawały się odzwierciedleniem filmowych scenariuszy. Ojciec muzyki do spaghetti westernów każdym kolejnym soundtrackiem podbijał serca i zachwycał na nowo.

Wszystkie piosenki Bonda

Nazywa się Bond. James Bond. A to jest krótka historia jego 25 piosenek tytułowych. Niektóre z nich doskonale znane są szerszej publiczności, o innych świat, zdaje się, dziś już zapomniał. 

Gintrowski – a jednak coś po nas zostanie (?)

Za nami dziesiąty koncert z cyklu Gintrowski – a jednak coś po nas zostanie. Jak wygląda artystyczna i mentalna spuścizna po jednym z najbardziej rozpoznawalnych muzyków nurtu piosenki zaangażowanej lat 80.?

Aleksander Dębicz: gdy improwizacja przychodzi z pomocą

„Od improwizacji tak naprawdę zaczęła się muzyka, bo przecież nikt od razu nie potrafił zapisywać dźwięków” – o historii improwizacji i własnej działalności na tym polu opowiada nam Aleksander Dębicz.

Cyber-surrealizm

Po swoim występie, w trakcie którego wypowiada zakazane słowo (the forbidden word), przestaje być w tamtej okolicy mile widziana. Odfruwa ze sceny, jednocześnie się pomniejszając (za sprawą bezimiennego ochotnika, który następnie zapada się pod ziemię).

Muzyka filmowa. Twórcy emigracyjni – część I

Spojrzenie na polską muzykę z perspektywy twórców emigracyjnych, zaproponowane przez redaktorów niniejszego numeru tematycznego, pozwala na ponowne zdefiniowane pola badawczego dotyczącego polskiej muzyki filmowej. Pomimo ożywienia badawczego, kompozytorzy filmowi działający poza granicami Polski pozostają na marginesie zainteresowań osób piszących o muzyce filmowej.

Muzyka filmowa. Twórcy emigracyjni – część II

Szczególnie wyraźnie widać emigracyjne poszukiwanie nowych perspektyw zawodowych w przypadku rynku amerykańskiego. Podobnie bowiem jak w poprzednich latach, także i współczesność muzyki filmowej przyjmuje Hollywood jako główny punkt odniesienia. Nie zawsze artystycznego, ale z pewnością prestiżowego.

Krótka (i subiektywna) historia śpiewania na ekranie

Śpiewanie, nucenie, gwizdanie to całkiem zwyczajne czynności, które towarzyszą nam każdego dnia, wyrażając nasze emocje. Nic dziwnego, że twórcy filmów, chcąc uwiarygodnić postaci scenariusza, powierzają im partie śpiewane. Pytanie tylko, czy śpiewanie w filmie faktycznie wypada autentycznie?

Kamera-muzyka-akcja!

Może kina nie ulegają w ostatnim czasie szczególnym oblężeniom, jednak powszechny dostęp do najnowszych produkcji w internecie powoduje, że przeciętny Kowalski zapytany o tytuł ostatniego filmu, jaki widział, rzuci pewnie nowszym tytułem niż (jedna z najczęstszych odpowiedzi w ankietach czytelniczych) „Potop”. Kto natomiast sięga po film, ten musi się zetknąć z towarzyszącą obrazowi muzyką. Muzykolog powinien zatem rozsiąść się w kinowym fotelu równie wygodnie, jak w filharmonii lub operze – pole do analiz jest tu przeogromne.

Festiwale muzyki filmowej oraz festiwale filmowe z muzyką

Muzyka filmowa coraz częściej zaczyna żyć własnym życiem i uniezależnia się od obrazu filmowego. Słuchacze chętniej sięgają po same ścieżki dźwiękowe. Na szczęście nie trzeba się ograniczać wyłącznie do nagrań – filmowe kompozycje goszczą często na koncertach symfonicznych oraz festiwalach. Dla miłośników muzyki filmowej, którzy chcieliby posłuchać swoich ulubionych ścieżek dźwiękowych na żywo, mamy na najbliższy czas następujące propozycje.

Muzyczno-filmowe premiery 2017

Jakich produkcji miłośnicy muzyki a zarazem kinomani nie powinni w tym roku przeoczyć? Oto kilka propozycji.

Anatomia grozy według Abla Korzeniowskiego

Z twórczością Abla Korzeniowskiego zetknęłam się po raz pierwszy, oglądając serial Penny Dreadful. Zdecydowanie była to miłość od pierwszego wejrzenia – piękne długie wiolonczelowe frazy z czołówki od razu mnie kupiły. Później było już tylko lepiej. 

Jan A. P. Kaczmarek – kompozytor transatlantycki

Choć w panteonie polskich twórców muzyki filmowej przeważają kompozytorzy wykształceni w dziedzinie, w której się specjalizują, rzeczywistość pokazuje, że tradycyjne wykształcenie kompozytorskie nie jest niezbędne, by zaistnieć na rynku muzyki filmowej. Szybkie tempo produkcji, a także lżejszy kaliber muzyki filmowej w zestawieniu z muzyką koncertową, powodują, że środowisko filmowe otwiera się na utalentowane muzycznie osoby, za którymi niekoniecznie musi stać akademicki kurs harmonii czy kontrapunktu. Wśród XXI-wiecznych kompozytorów nieposiadających wykształcenia kompozytorskiego z pewnością uwagę zasługuje Jan Kaczmarek, autor muzyki do ponad pięćdziesięciu filmów długometrażowych i dokumentalnych, uhonorowany Nagrodą Akademii Filmowej (2005) za muzykę do filmu „Marzyciel” (2004). 

Maestro – kilka uwag o muzyce w filmach Stanley'a Kubricka

Filmy Kubricka można postrzegać jako dzieła totalne (Gesamtkunstwerk). Słowo, obraz, muzyka, aktorstwo, ale także taniec i architektura są syntetyzowane w jego filmach, dając całość będącą czymś więcej niż tylko sumą poszczególnych części. Przywołane pojęcie syntezy sztuk było ważne dla niemieckich i francuskich romantyków, ale kojarzymy je przede wszystkim z osobą Ryszarda Wagnera. Czarodziej z Bayreuth chciał kontrolować wszelkie aspekty swego dzieła. Nie ograniczał się do komponowania, lecz także pisał libretta, reżyserował, wtrącał się w pracę scenografów i kostiumografów. Podobnie postępował Stanley Kubrick.

O klasyce i nie-klasyce w filmach Larsa von Triera – „Melancholia” i „Nimfomanka”

Lars von Trier to z perspektywy widza zjawisko (niezależnie czy postrzegane pozytywnie, czy też negatywnie). Trudno czasem zrozumieć to, co ma do powiedzenia jako twórca. Pokusić się można nawet o stwierdzenie, że czasem jest trudno próbować to zrozumieć. Jednak z perspektywy muzykologa warto taką próbę podjąć. Warto, bo von Trier odwołuje się w swoich filmach do dzieł absolutnie klasycznych.

Michael Nyman i Peter Greenaway – postmodernistyczna synergia

Peter Greenaway i Michael Nyman mówią w tych samych językach. Pierwszym jest angielski, drugim – postmodernizm. Muzyka Nymana opływa teatralne, nierzeczywiste Greenaway’owskie kadry i wsiąka w obraz, stając się energią o tym samym kolorze. Dwaj artyści stworzyli piękny, niebezpieczny i niedostępny świat, w którym wszystko jest grą.

Muzyczna narracja w „Młodym Papieżu” Paolo Sorrentino

Zwykło się traktować ścieżkę dźwiękową w filmie jako dopełnienie narracji, którą buduje fabuła. W myśl takiego porządku w scenie śmierci bohatera rozbrzmiewa Lacrimosa, a w radosnym happy endzie pojawia się popowa piosenka. A co, gdyby tę oczywistą zależność odwrócić? Jakie emocje wzbudzi u widza? Co się zaś stanie z samym dziełem filmowym? 

Oscarowe znaczy najlepsze?

Cokolwiek byśmy nie sądzili o nominacjach i wygranych; jakkolwiek kontrowersyjne lub też odpowiednie wydały nam się decyzje Akademii Filmowej, niepodważalne jest to, że Oscary mają ogromny wpływ społeczny i dla przeciętnego odbiorcy są najważniejszą nagrodą filmową. To Oscarowe produkcje przez długi czas będą wyświetlane w kinach, wpiszą się w historię, a tym samym dotrą do całej masy odbiorców. Wraz z obrazem dotrze też muzyka. 

"Wielu reżyserów nie wstydzi się wyznać, że nigdy nie byli w filharmonii" – wywiad z Krzesimirem Dębskim

Krzesimir Dębski – kompozytor, skrzypek jazzowy, dyrygent, aranżer, pedagog. Komponuje zarówno muzykę filmową i teatralną, jak również klasyczną muzykę współczesną oraz jazzową. Napisał muzykę do ponad 50 filmów m.in.: „Maszyna Zmian”, „Ogniem i mieczem”, „W pustyni i w puszczy”, „Stara baśń”, „1920 Bitwa warszawska”. Jest laureatem licznych nagród, w tym Fryderyka w kategorii „Kompozytor Roku” w roku 2000.

"Muzyka filmowa staje się taką nową klasyką" – wywiad z Bartoszem Chajdeckim

Bartosz Chajdecki – kompozytor muzyki teatralnej, telewizyjnej i filmowej. Obdarzony wielką wyobraźnią i swobodą twórczą oraz wyczuciem gatunków i lekkością w łączeniu często diametralnie od siebie różnych muzycznych stylistyk. Przez ostatnią dekadę stworzył muzykę do głośnych i wielokrotnie nagradzanych polskich filmów fabularnych, seriali telewizyjnych, kilkudziesięciu spektakli teatralnych w Polsce i na świecie oraz do filmów dokumentalnych i krótkometrażowych. Pracuje z najlepszymi reżyserami i artystami. Autor muzyki do takich filmów, jak „Wkręceni”, „Chce się żyć”, „Baczyński”, „Ambassada Powstanie Warszawskie”, „Bogowie”, „Moje córki krowy” czy „Jestem mordercą”, a także do seriali „Czas honoru”, „Chichot losu”, „Misja Afganistan”. 

Na przekór eksperymentom. „Emerge” Tomasza Jakuba Opałki

Choć Emerge jest pierwszą płytą monograficzną Opałki, to po wysłuchaniu jej chyba mało kto poczuje „atmosferę debiutu”. Początkowo zastanawiałam się, jaki efekt da zestawienie obok siebie kompozycji nagranych przez różne zespoły, stworzonych na przestrzeni siedmiu lat. Po wielokrotnym odsłuchaniu utworów okazało się jednak, że tworzą one spójny, świetnie nagrany materiał, który powinien dać dużo przyjemności wszystkim miłośnikom współczesnej muzyki symfonicznej.

Bartosz Kowalski – „Kompozytor strefy środka”. Portrety warszawskich kompozytorów (cz. 2)

Jak brzmi współczesna Warszawa? Czy pojęcie „muzyka stolicy” jest tożsame z pojęciem „muzyka Warszawskiej Jesieni”? Czy istnieje wspólny język, którym posługują się kompozytorzy warszawscy, czy przeciwnie: jest to konglomerat twórczych indywidualności? Odpowiedzi na te pytania postanowiłam poszukać w cyklu wywiadów „Portrety warszawskich kompozytorów”. Bartosz Kowalski, nie identyfikując się ani z trendami promowanymi przez festiwale muzyki współczesnej, ani z lekkostrawną muzyką rozrywkową, określa siebie jako kompozytora „strefy środka”.

Ranking z kwintą w basie, czyli muzyczne tam i z powrotem [odcinek 9]

Czy tylko mi się wydaje, że dosłownie przed chwilą zachwycaliśmy się jesienią i słuchaliśmy Autumn Leaves w pięciu różnych wykonaniach? Nie tylko? Kamień z serca! Wierzyć mi się nie chce, że minął już rok i że już kolejna jesień przyszła utulić nas z całym swoim dobrodziejstwem! A ponieważ ostatnim razem witaliśmy ją dosyć… standardowo, pomyślałam, by przedstawić Wam coś, czego w rankingu jeszcze nie było.

Wojciech Błażejczyk – "Sam staram się tworzyć instrumenty, na których gram”. Portrety warszawskich kompozytorów (cz. 1)

Jak brzmi współczesna Warszawa? Czy pojęcie „muzyka stolicy” jest tożsame z pojęciem „muzyka Warszawskiej Jesieni”? Czy istnieje wspólny język, którym posługują się kompozytorzy warszawscy? Odpowiedzi na te pytania postanowiłam poszukać w cyklu wywiadów „Portrety warszawskich kompozytorów”. Bohaterem pierwszego wywiadu jest Wojciech Błażejczyk: jeden z najciekawszych i najbardziej wszechstronnych kompozytorów młodego pokolenia, a ponadto reżyser dźwięku, gitarzysta, improwizator i – w pewnym sensie – wynalazca.

Z dziennika festiwalowego. 9 Festiwal Muzyki Filmowej

24 maja rozpoczął się 9. Festiwal Muzyki Filmowej. Jest to jedno z moich ulubionych wydarzeń na mapie kulturalnej Krakowa, więc byłam pełna oczekiwań wobec tegorocznej edycji. Chętnie podzielę się swoimi wrażeniami zapisanymi w dzienniku festiwalowym.

Święto Muzyki Filmowej – płyta festiwalowa

Nie ukrywam, że Festiwal Muzyki Filmowej to chyba moje ulubione wydarzenie na mapie kulturalnej Krakowa. Nie jest tajemnicą, że muzyka filmowa jest znacznie popularniejsza od muzyki współczesnej, bo po prostu okazuje się bardziej zrozumiała dla większości ludzi (nie tylko koneserów). Dlatego nie dziwi liczba osób uczestniczących co roku w wydarzeniu. Naczelnym zadaniem festiwalu jest przede wszystkim pokazanie potencjału, często niedocenianego, jaki kryje się w muzyce filmowej. Z jednej strony pełni ona rolę służebną w stosunku do obrazu filmowego, z drugiej, często przesądza o jego odbiorze.

„Your Eyes Can Deceive You”: „Gwiezdne Wojny” i muzyka eksperymentalna

Prawdopodobnie w chwili, w której czytacie ten tekst, większość z Was ciągle jest w tej samej sytuacji, co ja kończąc go – wciąż czekamy na NASZ seans nowej części Gwiezdnych Wojen. Prawdopodobnie więc wiecie na temat dźwięku oraz muzyki w nowej części mniej więcej tyle co ja: że John Williams skomponował kolejną część klasycznej ścieżki, zaś nad dźwiękowym dizajnem świata przedstawionego ponownie czuwa Ben Burtt, który (wnioskując po trailerach) bazuje w dalszym ciągu na audialnym „kapitale założycielskim” filmu z roku 1977 (oficjalnie nazywanego Star Wars Episode IV: New Hope).

"Pakt" – recenzja muzyki Łukasza Targosza [blogosfera]

Prezentujemy kolejną odsłonę blogosfery. Tym razem poświęcamy ją muzyce filmowej. Zapraszmy do lektury wpisu Anny Józefiak, autorki bloga Klub Filmowy Obraz i Dźwięk.

„Urodziłem się, więc muszę żyć, a żeby żyć, trzeba dużo wytrzymać” – wywiad ze Zbigniewem Preisnerem

Zbigniew Preisner – kompozytor muzyki filmowej i teatralnej, współpracował m.in. z  Krzysztofem Kieślowskim, Agnieszką Holland, Antonim Krauze, Edoardo Pontim, Jean Beckerem czy Krisztiną Deák. Otrzymał wiele prestiżowych nagród, m.in. Los Angeles Critics Award, złotą płytę w Paryżu za nagranie muzyki do filmu Podwójne życie Weroniki (reż. Krzysztof Kieślowski), dwukrotnie Cesara Francuskiej Akademii Filmowej, a także Srebrnego Niedźwiedzia za Wyspę przy ulicy Ptasiej (reż. Søren Kragh-Jacobsen) na Berlińskim Festiwalu Filmowym. Właśnie ukazała się jego najnowsza płyta W poszukiwaniu dróg – nowe i stare kolędy.

Kilar. Geniusz o dwóch twarzach – biografia Wojciecha Kilara

Kto z nas nie tańczył do słynnego Poloneza z filmu Pan Tadeusz podczas balu studniówkowego? Kto nie widział Trędowatej Hoffmana, Zemsty Wajdy czy Draculi Coppoli? Kto wreszcie nie uronił łzy, słuchając przepięknego Walca z Ziemi obiecanej?  Wojciech Kilar to twórca, który dziełami symfonicznymi o wymowie patriotyczno-religijnej ugruntował sobie trwałą pozycję w panteonie najwybitniejszych kompozytorów XX wieku.

Sebastian Krajewski – "Works for Orchestra"

Po zarejestrowaną w ubiegłym roku przez DUX płytę z utworami Sebastiana Krajewskiego z pewnością chętnie sięgną sympatycy muzyki filmowej i współczesnych kompozycyjnych nawiązań do muzyki epok minionych. Works for orchestra to bowiem mariaż stylistyki srebrnego ekranu i elementów konstrukcyjnych muzyki dawnej, daleki jednak od muzycznego eklektyzmu, a tworzący u Krajewskiego spójny koncepcyjnie rysunek.

Aleksander Dębicz – Cinematic Piano

Na swojej debiutanckiej płycie Aleksander Dębicz podjął się dość ryzykownego zadania – połączenia klasyki z językiem muzyki filmowej. Na ile jego propozycja okazała się przekonująca? Wszystko zależy od oczekiwań słuchacza. Jeśli chcemy pozostać w stylistyce filmowych soundtracków od science fiction po kino fabularne, płyta ta z pewnością przypadnie nam do gustu. Jeśli jednak oczekujemy nowego, świeżego spojrzenia na muzykę filmową, możemy poczuć się trochę rozczarowani. 

"Szumy, brzdęki i piski zainteresują może muzycznych "geeków", ale nie dostarczą dobrych emocji szerokiej publiczności". Wywiad z Aleksandrem Dębiczem

O swojej nowej płycie, improwizacji, która daje wolność i o emocjach, których poszukuje w muzyce, o inspiracjach sztuką filmową i kulturą amerykańską w rozmowie z Marleną Wieczorek i Ewą Schreiber opowiada Aleksander Dębicz.

Chopin i skandynawski chłód. „THE CHOPIN PROJECT” / Ólafur Arnalds & Alice Sara Ott [Korespondencja]

Co niekonwencjonalnego a jednocześnie interesującego można jeszcze zrobić w XXI wieku z kompozycjami Chopina? Nagrywać jego utwory… na pianinie.

Festiwal Transatlantyk – konkursy kompozytorskie

Festiwal Transatlantyk, którego czwarta edycja dobyła się w Poznaniu w dniach 8-14 sierpnia, był nie tylko okazją do spotkania z doświadczonymi twórcami muzyki filmowej (o czym informowaliśmy w poprzedniej relacji) lecz dał okazję również młodym kompozytorom do zaprezentowania swoich umiejętności podczas dwóch konkursów: Transatlantyk Instant Composition Contest i Transatlantyk Film Music Competition.

Festiwal Transatlantyk – spotkania z twórcami muzyki filmowej. Patronat medialny MEAKULTURY

Festiwal Transatlantyk to nie tylko pokazy filmów, ale też okazja do poznania znakomitych twórców z branży filmowej. Także w tym roku zaproszonych zostało wielu specjalistów, w tym również kompozytorów i aranżerów muzyki filmowej, którzy podczas różnego typu spotkań opowiadali o swojej pracy, osiągnięciach i doświadczeniach.

Transatlantyk Festival Poznań 2014 – Patronat MEAKULTURY

Call for Entries! Transatlantyk Festival Poznań 2014 ogłasza Transatlantyk Film Music Competition oraz Transatlantyk Instant Composition Contest!

"Od lat jestem buntownikiem i męczy mnie konserwatyzm". Rozmowa z Władysławem Komendarkiem

W dniach 23-27 kwietnia 2014 roku w Warszawie odbył się objęty naszym patronatem Space Art Festival. Zapraszamy do lektury wywiadu z Władysławem Komendarkiem – gościem specjalnym festiwalu, na którym zaprezentował elektroniczną improwizację live do filmu Metropolis Fritza Langa.

"Na postawę tzw. awangardową (cokolwiek to dziś znaczy) mogą pozwolić sobie twórcy mający inne źródła dochodów". Wywiad z Tomaszem Opałką

Ciepły, wrażliwy człowiek, pełen życiowej mądrości. Jest też bystry i bywa złośliwy (zwłaszcza, kiedy ktoś go irytuje), ale stara się tego nie okazywać. Ma świetną pamięć nie tylko muzyczną, ale i do dziedzin zupełnie z nią niepowiązanych. Wolny, niepokorny duch i oryginał. Potrafi zaryzykować i nie boi się konsekwencji. Jest mało dyplomatyczny i strasznie honorowy, co przysparza mu w równym stopniu sympatii i antypatii w zależności od tego, czy spotyka na swojej drodze kogoś, kto ceni sobie szczerość. Takim jest, jako człowiek Tomasz Opałka, niezwykle utalentowany młody kompozytor – a jakim jest twórcą? Jakie są jego podglądy?

Kilar. Odludek z pogranicza

Czy można zostać kompozytorem muzyki klasycznej, rozrywkowej, filmowej, czy jest się po prostu kompozytorem? Czy istnieje taki rodzaj muzyki, której komponowanie oznacza jakąś ujmę, czy zależy to wyłącznie od poziomu powstałego dzieła? Czy czasy i środowiska w jakich żyjemy pozwalają rzeczywiście wyrażać siebie, czy może musimy wybierać między życiem w zgodzie z samym sobą, a życiem jakiego oczekują od nas inni?

"Mieszacz stylów" – wywiad z Mikołajem Majkusiakiem

W ramach katowickiego V Festiwalu Prawykonań z kompozytorem i akordeonistą Mikołajem Majkusiakiem rozmawia Agnieszka Nowok.

(Nie)cicha woda czyli o "wodofonie"

O niezbędności wody do życia wie każdy, lecz nie każdy wie, że woda może być również istotnym elementem dźwiękotwórczym. Waterphone, bo tak nazywa się instrument, którego podstawą brzmienia jest znajdująca się w nim woda, powstał z inspiracji autora malarswtem akwarelowym. Prócz twórczego wykorzystania cieczy jest to dowód na to, że w przyrodzie nic się nie marnotrawi.

"Amadeusz" Milosza Formana. Część II – Muzyka

Kurt London, jeden z prekursorów badań nad muzyką filmową stwierdził, że „nie chodzimy do kina, aby słuchać muzyki”. Czy w przypadku „Amadeusza” wciąż miałby rację?

Muzyka filmowa – dobro filmu, czy dobro box office'ów?

Obserwując tendencję ostatnich kilku lat można zauważyć, że coraz częściej producenci zatrudniają do swych filmów kompozytorów zupełnie spoza filmowych kręgów. Czy jest to pozytywny aspekt rozwoju muzyki filmowej? Czy jedynie chęć zdominowania światowych box office’ów? 

"Amadeusz" Milosza Formana. Część I – Fakty i mity

Zarówno trailer, jak i hasło najsłynniejszego plakatu promującego film Miloša Formana głosiły: „»Amadeusz« – wszystko co nim słyszałeś, jest prawdą”. 

Czy aby na pewno?

Transatlantyk 2012. „Musicworkshops” od kuchni

Od zakończenia drugiej edycji Festiwalu „Transatlantyk” dzieli nas już ponad miesiąc. Dziś z dystansu możemy wyrazić refleksje związane warsztatami muzycznymi i zastanowić się nad procesem powstawania muzyki filmowej.

Transatlantyk. Część II – warsztaty

Klucz do sukcesu i magiczna formuła, za pomocą której można szybko i łatwo stać się sławnym i bogatym, pozostały słodką tajemnicą większości gości festiwalu „Transatlantyk”. Podczas warsztatów prowadzonych w trakcie trwania festiwalu ludzie filmu zdradzali tylko niektóre tajniki swojego zawodu – każdy mógł przyjść na spotkanie ze swoim idolem i osobiście zapytać o sekret powodzenia w Hollywood. 

Broken Vows – londyńska premiera

Film dokumentalny Katarzyny Butkiewicz-Phuntsok „Broken Vows”, który będzie miał swoją premierę w Londynie 6 września, jest opowieścią o trzech byłych mnichach tybetańskich, którzy złamali swoje ślubowania. Katarzyna Butkiewicz-Phuntsok jest członkiem redakcji MEAKULTURY, zaś autorem wykorzystanej muzyki – znany polski kompozytor – Sławomir Kupczak. Konsulantem muzycznym była Marlena Wieczorek.

Transatlantyk. Część I – koncerty i konkursy

Przez jeden tydzień w roku Poznań ze stolicy Wielkopolski zamienia się w stolicę filmu i muzyki. „Transatlantyk” na swoim pokładzie gości hollywoodzkie gwiazdy, kompozytorów, reżyserów, filmowców, twórców i producentów. Jan A. P. Kaczmarek w rejs zabrał również wszystkich amatorów X muzy.

TRANSATLANTYK nagrodzi Elżbietę i Krzysztofa Pendereckich

Najważniejszą nagrodą Festiwalu Filmu i Muzyki TRANSATLANTYK Glocal Hero Award zostaną uhonorowani Elżbieta i Krzysztof Pendereccy. Jej oficjalne wręczenie odbędzie się 21. sierpnia podczas Gali Zamknięcia Festiwalu.

3. Festiwal Piosenki i Ballady Filmowej w Toruniu

Dzisiaj rozpoczyna się, organizowany przez Toruńską Agendę Kulturalną, Festiwal Piosenki i Ballady Filmowej. Wydarzenie to jest okazją do wysłuchania muzyki filmowej największych polskich twórców w aranżacjach zaproponowanych przez aktorów. 

Kilar w Katowicach

Dzisiaj, 22 lipca, o godz. 11:00 w Parku Kościuszki w Katowicach rozbrzmiewać będzie muzyka filmowa Wojciecha Kilara, w opracowaniu na fortepian. Wystąpi Tomasz Śliwiński.

TRANSATLANTYK 2012: Otwarte Master Classes

Festiwal TRANSATLANTYK oraz Instytut Rozbitek ponownie organizują cieszące się popularnością podczas ubiegłorocznej edycji festiwalu Master Classes.

Urodziny Kilara

Dzisiaj Wojciech Kilar świętuje swoje 80. urodziny. Światową sławę zdobył m.in. napisaną w 1992 roku muzyką do „Draculi” w reżyserii Francisa Forda Coppoli.

Muzycznie na T-Mobile Nowe Horyzonty

Tegoroczna edycja Międzynarodowego Festiwalu Filmowego T-Mobile Nowe Horyzonty we Wrocławiu to najważniejsze wydarzenie filmowe w kraju. Ideą organizowanego od roku cyklu jest prezentacja obrazów wykraczających poza granice konwencjonalnego kina – sztuki intelektualnej, niszowej i często pomijanej. Na co ciekawego w trakcie trwania festiwalu (19 do 29 lipca 2012 roku) liczyć mogą melomani?

Już taki jestem zimny drań – niezwykła książka o Eugeniuszu Bodo

Polecamy historię życia polskiego reżysera, aktora, piosenkarza, a także producenta filmowego, którego zabrała II wojna światowa. „Eugeniusz Bodo”. „Już taki jestem zimny drań” to biografia niezwykła. Tu głównej roli nie gra wyłącznie chronologia. W tym przypadku, obok dat, rysują nam się z jednej strony niesamowite losy wykonawcy, a z drugiej – jego tragiczna i niesprawiedliwa śmierć.

Festiwal TRANSATLANTYK 2012 – konferencja prasowa z Janem A. P. Kaczmarkiem

Wczoraj w restauracji Hugo w Poznaniu odbyła się konferencja prasowa dotycząca Międzynarodowego Festiwalu Filmu i Muzyki TRANSATLANTYK 2012, na której pojawił się twórca projektu, jeden z najznakomitszych kompozytorów muzyki filmowej, zdobywca Oscara Jan A. P. Kaczmarek. Obok niego za stołem prasowym zasiedli: zastępca prezydenta miasta Poznania, Dariusz Jaworski, dyrektor programowy festiwalu, Adam Trzopek oraz dyrektor projektu Kulinarisches Kino na Festiwalu Berlinale, Thomas Struck.

Obcy i Kilar w Krakowie, czyli 5. Festiwal Muzyki Filmowej

W dniach od 24 do 26 maja 2012 odbędzie się 5. Festiwal Muzyki Filmowej, organizowany przez Krakowskie Biuro Festiwalowe i RMF Classic. Tegoroczna, jubileuszowa edycja festiwalu to kolejna szansa do spotkania z polskimi i zagranicznymi gwiazdami filmu – reżyserami, scenarzystami oraz kompozytorami muzyki filmowej.

Muzyka filmowa Kilara w opracowaniu na fortepian

Wojciech Kilar, który w tym roku został laureatem Złotego Fryderyka za całokształt twórczości, to jeden z najbardziej cenionych polskich kompozytorów. Znany jest między innymi ze swojej wspaniałej muzyki filmowej, wzbogacającej obrazy najznamienitszych polskich i zagranicznych reżyserów.

23 kwietnia – 43 rocznica śmierci Krzysztofa Komedy

43 lata temu zginął tragicznie Krzysztof Komeda-Trzciński, wybitny polski jazzman, pianista i kompozytor muzyki filmowej, główny reprezentant tzw. polskiej szkoły jazzu.

Nagród ciąg dalszy czyli Katarzyna Syguła laureatką Olsztyńskiego Konkursu Musicalowego

Nasza redakcyjna koleżanka zdobyła I nagrodę na II Olsztyńskim Konkursie Musicalowym, który odbył się 14 kwietnia.

Kolekcjoner magicznych zdarzeń dźwiękowych

Sebastian Stieler w wywiadzie dla MEAKULTURY opowiada o specyfice pracy kompozytora muzyki filmowej.

Wierzę we własne marzenia

Ma zaledwie 23 lata, nie ukończył jeszcze dyrygentury symfonicznej i operowej na Akademii Muzycznej w Poznaniu, a już posiada tyle dokonań, że mógłby nimi obdzielić kilka osób. Gdy sześć lat temu zakładał młodzieżowo-studencką Orkiestrę l’Autunno, spełniał swoje marzenie. I pewnie nie przypuszczał, że w niedalekiej przyszłości jego muzycy wystąpią z jednymi z najlepszych artystów na świecie.

Pieśń dla Tarkowskiego

Cykl muzyczny „Nostalghia – Song for Tarkovsky” został stworzony przez francuskiego pianistę i kompozytora, Françoisa Couturiera. Utwory Couturiera to szczególny gatunek – nie tyle muzyka filmowa, co muzyczny komentarz do filmów: „Muzyka inspirowana filmami Andrieja Tarkowskiego, jego ulubionymi aktorami i sposobem, w jaki [reżyser] gra odcieniami barw i dźwięków”, jak mówi sam kompozytor. Couturier traktuje filmy Tarkowskiego jako długie, hipnotyzujące poematy. I choć tak mało w nich muzyki, to jednak subtelny świat dźwięków, ciszy i obrazów, okazał się wystarczającą inspiracją dla kompozytora.

Promocja województwa Podlaskiego w Brukseli

18 października w Brukseli odbyła się promocja jednego z polskich regionów – Podlasia pt. „Kolory Jazzu i Podlaskie smaki jesieni”. Można bez kokieterii powiedzieć, że oprawa była przednia.