Archiwa Numer specjalny - Strona 2 z 2

„Toccata C-dur: utwór na całe życie” – wywiad z Antonim Liberą, pisarzem i tłumaczem

Antoni Libera – autor bestsellerowej powieści Madame, badacz i tłumacz dzieł Samuela Becketta, laureat prestiżowych nagród, między innymi pierwszej nagrody w konkursie wydawnictwa „Znak”, nagrody „Literatury na Świecie” za przekład powieści Molloy i cztery nowele Becketta oraz nominacji do IMPAC Dublin Literary Award czy Nagrody Angelus. Ostatnio wydał tryptyk nowelistyczny Niech się panu darzy, który oprócz tytułowej noweli zawiera opowiadania Widok z góry i z dołu i Toccata C-dur, a także przekłady tragedii Sofoklesa oraz, wraz z o. Januszem Pydą, Jesteście na Ziemi, na to rady nie ma! Dialogi o teatrze Becketta.

Subiektywna korespondencja sztuk

Czy literatura może zainspirować do wniknięcia w muzykę? Bez wątpienia, ale przecież, zanim jeszcze nauczymy się czytać, umiemy już słuchać… O ile łatwo byłoby mi wskazać książki, które sprawiły, że podjęłam studia filozoficzne, o tyle w przypadku książek o muzyce (lub muzycznych – wszak to nie to samo) kierunek inspiracji przebiegał odwrotnie: pierwotna była pasja muzyczna, potem zaś przyszedł pomysł na odnalezienie muzycznych wątków w literaturze.

Konkurs Polskich Krytyków Muzycznych KROPKA – numer specjalny

Gala wręczenia nagród w Konkursie Polskich Krytyków Muzycznych KROPKA już za nami. Po odświętnych emocjach, przemówieniach i gratulacjach przyszedł czas na trwały owoc konkursu – publikację numeru specjalnego MEAKULTURY złożonego z nagrodzonych tekstów.

Gala Finałowa Konkursu Polskich Krytyków Muzycznych – relacja

10 maja o godz. 16.00 w siedzibie Polskiego Wydawnictwa Muzycznego w Warszawie odbyło się wyczekiwane rozdanie nagród pierwszej edycji Konkursu Polskich Krytyków Muzycznych KROPKA. Jego celem jest uhonorowanie i przybliżenie szerszej publiczności postaci ważnych dla polskiej krytyki muzycznej. Konkurs ma też zwrócić uwagę na młodych twórców, którzy dopiero rozpoczynają swoją działalność na rynku muzycznym oraz zaprezentować dorobek zagranicznych muzykologów, dziennikarzy, publicystów, którzy swoją pracę poświęcili badaniu i promowaniu muzyki polskiej na świecie.

O duchu, materii i tym wszystkim, co pomiędzy

W hipererudycyjnym eseju muzycznym De Materie Louisa Andriessena i w perfekcyjnie dopracowanej w każdym szczególe inscenizacji Heinera Goebbelsa wszystko do siebie idealnie pasuje, wynika z siebie, równoważy się, odbija się w sobie nawzajem – poza owcami. Owce do niczego nie pasują, z niczego nie wynikają, nic nie znaczą. Wydają się parodiować sztukę, wyśmiewać racjonalizm, kwestionować harmonię. Są czystą anarchią, dadaistycznym objet trouvé umieszczonym w samym środku operowego widowiska.

Alma Mahler – kobieta, która się zapomniała

O Almie Mahler-Werfel pisze się w kontekście mężczyzn. Wskazuje się na jej liczne romanse i trzy nieudane małżeństwa. Żona Gustawa Mahlera, Waltera Gropiusa i Franza Werfla, kochanka Aleksandra von Zemlinsky’ego, Paula Kammerera, Oskara Kokoschki, czy księdza Johannesa Hollnsteinera. Alma Mahler, czyli dodatek do mężczyzn. Alma Mahler, która igrała z Bogami. Łatwo ją ocenić. Dziwka! – rzeknie prawicowiec; kobieta wyzwolona mruknie ktoś zza drugiej strony barykady. Czy można o Almie pisać inaczej?

W windzie podświadomości

Czwarte, trzecie, drugie… Ile można czekać? Z drugiej strony, dobrze, że winda działa – noszenie po schodach kilkukilogramowych siatek na piąte piętro nie należy do przyjemnych. A ten śpiewak z parteru znowu ćwiczy. Ciekawe, co? Może partię Orfeusza?

Warszawiak Manu Chao, czyli dole i niedole wykorzenionego podczas budowy kapitalizmu

Hiszpańsko-francuski pieśniarz Manu Chao nieodmiennie kojarzy mi się z Warszawą i z upalnym latem 1999 roku, które, świeżo przeprowadziwszy się do stolicy, spędziłem w mieszkaniu mojej kuzynki przy Marszałkowskiej.

Zapach ciała i instrumentu

Powietrze niesie w sobie wiele i przyjmuje na siebie wiele. Jednocześnie. Powietrze drga i powietrze pachnie. Słuchając drgań, czuć zapach. Czując zapach, słuchać drgań. Wspólne: powietrze w niemieckim mieście Darmstadt, 49°52’N 8°39’E, na prawach powiatu, w kraju związkowym Hesja, średnie dzienne temperatury w sierpniu 22° C. Wspólne: tuberculum olfactorium uczestników 47. Międzynarodowych Letnich Kursów Nowej Muzyki – część węchomózgowia zbudowana z neuronów zwanych wyspami Calleji, sterująca procesami multisensorycznymi, odpowiedzialna za działanie ośrodka przyjemności i przyjmująca włókna węchowe z receptorów odorantów.

Jarosław liturgicznie

„Pieśń naszych korzeni” jest szansą, aby choć raz w roku, przez siedem dni, bacznie przyjrzeć się temu, co konstytuuje nas w fundamentalnych sferach: sferze religii, sferze szeroko pojętej tradycji i na koniec w sferze estetycznej – bo przecież nie ulega wątpliwości, że cała muzyka, z którą spotykamy się na co dzień, ma swoje korzenie w pieśni.

Współczesna polska muzyka pop – numer specjalny

Czy „popularne” znaczy „masowe”? Albo: czy „popularne” to „znane wszystkim”? A może popularne jest tylko to, co rozrywkowe? Może to, co powtarzalne, dające się rozpoznać? Może wreszcie to, co emocjonalne – w przeciwieństwie do rozumowego? Czy skoro „klasyczne” jest poważne i wysokie, popularne mamy nazywać niskim? Może wszak to, co popularne, może być wartościowe? I w końcu: czy klasyczne, jako elitarne, może stać się powszechne?

Top Music Wembley

Fani polskiej muzyki popularnej z pewnością nie powinni przegapić w swoim kalendarzu koncertowym daty 19 kwietnia – na słynnej londyńskiej Wembley Arena wystąpią wtedy najbardziej rozpoznawalne obecnie twarze polskiej fonografii.

Zła muzyka nie istnieje – o przyjemnościach muzyki popularnej

Mit muzyki popowej, która dokonuje degrengolady społeczeństwa, a także upadku wartości sztuki muzycznej, uruchamia nieustającą nagonkę przeciwko niej. Mechanizm krytyki muzyki popowej działa jak pokoleniowa poczta pantoflowa, utrzymując nieprzychylność w stosunku do tejże muzyki, w związku z czym „brzydkie”, a więc masowe, powierzchowne, o teoretycznie niewielkiej wartości estetycznej, etycznej, jest konsekwentnie niedoceniane, a w efekcie niepoddawane muzykologicznej refleksji na gruncie polskim.

Połowy talentu – połowa talentu? [Hyde Park]

Może nie zdajesz sobie z tego jeszcze sprawy, ale trudno o moment w ciągu dnia, w którym nie słuchałbyś muzyki. Może do końca sam tego nie wiesz, ale ciągle jesteś zalewany natłokiem dźwięków, które przedostają się do twojej nieświadomości i powodują różne reakcje, budzą wielorakie emocje.

Disco Polo Not Dead

Od dłuższego czasu na łamach prasy, w telewizji, w radiu i w Internecie rozbrzmiewa gorąca dyskusja na temat wielkiego powrotu disco polo. W mediach mówi się nawet o swoistym renesansie tego gatunku muzycznego – nie zauważa zaś, że tak naprawdę disco polo nie ma skąd wracać… ono cały czas było obecne.

Dyrygować kuchnią

Agata Wojda, szefowa kuchni restaturacji Opasły Tom przy ulicy Foskal w Warszawie, opowiada o swojej muzycznej edukacji i o tym, jak muzyczna wrażliwość wpływa na jej sposób myślenia o sztuce kulinarnej.

Concerto grosso na perliczkę i smyczki

Co mogła gotować żona François Couperina? Dlaczego „potage à la royal” trzeba przygotowywać w kilku etapach? Jak ułożyć barokowy jadłospis muzyczny? Czemu brzmienie organów jest takie smaczne? Co jadają i gotują wykonawdcy muzyki dawnej? Czy Barokowa melokuchnia Philippe’a Beaussanta rzeczywiście „nie tuczy”?

Rossiniego "Grzechy starości"

„Płakałem w życiu dwa razy: raz, kiedy umarła mi matka, i drugi, gdy na moich oczach kelner upuścił indyka z truflami do jeziora Como…” – miał powiedzieć nie kto inny, jak Gioacchino Rossini, znany ze swego muzycznego geniuszu w dziedzinie twórczości operowej, a także z subtelnego podniebienia…

Tafelmusik XXI wieku…, czyli o mariażu muzyki i marketingu w gastronomii

Czy rodzaj słuchanej muzyki może wpłynąć na to, jakie wino kupimy albo na to, w jakim tempie jemy posiełek w restauracji? Czym jest marketing multisensoryczny i jaki udział ma w nim muzyka? Czym jest współczesna „Tafelmusik” i jak badać jej oddziaływanie na konsumentów?

Muzyka i kuchnia – numer specjalny

Kuchnia i muzyka. Pozornie odległe. Coś dla ciała i coś dla ducha. Coś dla podniebienia i coś dla ucha. A jednak mają więcej wspólnego niż by się mogło wydawać…

Nela Rubinstein, czyli jak być kulinarną Artystką

Kulinarna dyplomacja w służbie muzyki? Postać Neli Rubinstein dowodzi, że połączenie to jest nie tylko możliwe, lecz także samo w sobie może stać się sztuką. Opiekuńcza i dyskretna, Nela stała się wyjątkową towarzyszką życia Artura Rubinsteina, a świadectwem jej fascynującego – i wypełnionego kulinarnymi przygodami – życia jest książka „Kuchnia Neli”.

Irish Contemporary Music – Interview with Enda Bates

O różnorodności współczesnej muzyki irlandzkiej, o wolności wyboru oraz roli muzyki tradycyjnej i popularnej w swojej własnej twórczości opowiada Enda Bates – kompozytor, muzyk, producent i wykładowca w Trinity College w Dublinie.

Irlandzka, czyli jaka? O wyspiarskiej muzyce

Istnieje wiele powodów, dzięki którym tradycyjna muzyka irlandzka jest dobrze znana i popularna także poza samą wyspą. Jednym z nich jest na pewno pamiętny dubliński finał Eurowizji z roku 1994, podczas którego jako przerywnik pokazano zalążek tego, co później stało się spektaklem Riverdance, a co zainspirowało rozliczne przedstawienia oparte na tańcu irlandzkim, takie jak Lord of the Dance, Dancing on dangerous ground czy Ragús. Stały się one doskonałym sposobem na promocję i sprzedaż muzyki irlandzkiej, będąc jednocześnie reklamą i surogatem Szmaragdowej Wyspy.

Irlandzkie rozmowy z przeszłością

Zjawisko, jakim jest muzyka irlandzka, ma niejedno oblicze – bardziej lub mniej tradycyjne, ograniczone do lokalnej grupy i czasu wolnego lub komercyjne i skierowane do szerokiej publiczności. Inspiracje wokalistów nie zawsze inspi zamykają się w obrębie tradycyjnej muzyki irlandzkiej. Jak z przeszłością rozprawiają się współcześni irlandzcy muzycy: zespół Kíla, Liam Ó Maonlaí oraz Sinéad O’Connor?

Przyglądając się współczesnej muzyce irlandzkiej. Przystanek Zooming: Ireland

Zacznijmy zatem od końca. Od początku końca. Wszystko się sypie i rozjeżdża. Równe zagranie trywialnie prostej melodyjki o „kreskówkowym” charakterze okazuje się być zadaniem nie do wykonania dla szóstki muzyków Sepia Ensemble…

Irlandia – numer specjalny

W oczekiwaniu na Dzień Św. Patryka, w którym każdy z nas ma poczuć się przez chwilę Irlandczykiem oddajemy w Wasze ręce numer specjalny poświęcony muzyce Szmaragdowej Wyspy. Piszemy o tradycji muzycznej tego kraju, o współczesnych wykonawcach i kompozytorach oraz o koncertach w ramach polsko-irlandzkiej współpracy artystycznej.

Zooming Ireland w Dublinie [Korespondencja]

Miniony miesiąc stał się dla polskiej i irlandzkiej muzyki współczesnej czasem niezwykle ciekawej wymiany artystycznej za sprawą projektu „Zooming: Ireland”. Jego celem było lepsze poznanie współczesnej, polskiej twórczości muzycznej w Irlandii oraz nowej muzyki irlandzkiej w Polsce.

Barwne jazzu początki – recenzja książki Krzysztofa Karpińskiego „Był jazz. Krzyk jazz-bandu w międzywojennej Polsce”

Monografia Karpińskiego prezentuje dokumentalny obraz wczesnego polskiego jazzu na tle ówczesnej obyczajowości. Po jej lekturze nie można mieć wątpliwości, że polski Jazz Age rozpoczął się jeszcze przed II wojną światową.

Improwizacja – dla każdego?

O tym, jak wygląda nauka improwizacji w szkołach muzycznych i czy potrzeba do tego wrodzonych zdolności z Alicją Wołyńczyk rozmawia Alicja Zabrocka.

Improwizacja w chórze, chór w improwizacji – wstęp do rozważań o tym, co chórmistrz może spotkać w partyturze

Improwizacja w chórze? Hasło budzi duże zainteresowanie moich znajomych dyrygentów. Wydaje się, że chóralistyka i improwizacja to wykluczające się terminy. Jesteśmy oceniani z wierności partyturze, ale improwizowanie z grupą 20, 30 osób wydaje się niemożliwe. Nic bardziej mylnego.

Popijając Wiener Melange. Dobrek Bistro

Wiedeń to miasto dobrej muzyki i pięknej architektury. Zaiste, muzyki granej na najwyższym poziomie jest tutaj bardzo dużo. Truizmem jest wspomnieć Wiedeńską Operę, Filharmoników, Złotą Salę Musikverein czy chór chłopięcy Die Wiener Sängerknaben, ale w mieście działa obecnie także wielu muzyków jazzowych, folkowych i rozrywkowych. Pochodzą z różnych krajów Europy i świata. Wszyscy razem tworzą swoisty muzyczny Wiener Melange.

Improwizacja powszechna – przegląd wydarzeń

W kalendarzu wydarzeń kulturalnych oferujących muzykę improwizowaną od lat dominują festiwale jazzowe. Czy jednak improwizację można ograniczyć tylko do tego jednego muzycznego gatunku? Zapraszam na „zaimprowizowany” przegląd wydarzeń pozajazzowych z improwizacją w roli głównej.

Improwizacja – numer specjalny

Co to jest improwizacja w muzyce? Czy każdy potrafi improwizować? Czy powinien? Najnowszy numer specjalny MEAKULTURY poświęcamy właśnie improwizacji – sztuce, a może… rzemiosłu? Polecamy Państwa uwadze kilka tekstów ujmujących temat z bardzo różnych stron.

„Improwizacja" – z Chopinem w kadrze [Hyde Park]

Sam tytuł filmowej produkcji z 1991 roku słusznie nasuwa muzyczne skojarzenia. Bohaterem (choć właściwie bardziej ofiarą…) propozycji reżysera Jamesa Lapine’a jest Fryderyk Chopin, grany przez… (tutaj stosownie długa „spacja”, by wybrzmiały werble) Hugh Granta.

Cztery kwartety życia

Niedawno przeczytałam, że muzyka, której słuchamy do okresu dojrzewania, zostaje z nami już do końca. Jeżeli to prawda, ścieżka dźwiękowa mojego życia będzie składać się głównie z utworów czterech kwartetów rockowych lub/i popowych.

„Imaginary Landscape No. 4” – studium przypadku

Czy zastanawialiście się, kiedy ostatni raz nie słuchaliście radia? Szum rozgłośni radiowych otacza nas przecież na każdym kroku – w sklepach, w samochodzie, u fryzjera. Przemierzając miasto, można usłyszeć kolejno lub jednocześnie kilkanaście przypadkowych stacji radiowych. Dlaczego zatem twórczo nie wykorzystać tego faktu?

Czwarty, którego nie było

W jakim kierunku następowałyby dalsze przemiany w indywidualnym stylu Tadeusza Bairda? O czwartym okresie twórczości, którego nie było.

Fenomen…? „A Thousand Thoughts” Kronos Quartet

O ostatniej płycie amerykańskiego kwartetu Kronos pisze Agnieszka Nowok.

„Czwarty raz oznacza zmianę dyrygenta” – wywiad z Jerzym Maksymiukiem

Gwiazda polskiej dyrygentury, kompozytor, pianista, a także wielki miłośnik i wykonawca muzyki współczesnej. Maestro Jerzy Maksymiuk w rozmowie z Magdaleną Nowicką opowiada o współpracy z Anglikami, początkach Sinfonii Varsovii oraz dyrygowaniu własnymi utworami.

Cztery czwarte – numer specjalny

Najmniejsza naturalna liczba złożona. Liczba atomowa berylu. Liczba ewangelistów. Dla miłośników muzyki – czteroczęściowa symfonia, kwartet, cztery czwarte… Od dziś czwórce przygląda się również Redakcja MEAKULTURY. Bacznie.

O stworzeniu „Stworzenia świata” – recenzja płyty z koncertu finałowego „Universitas Cantat 2013”

Organizowanie festiwali i uczestnictwo w nich to dzisiaj najpopularniejsza forma międzynarodowej wymiany muzycznych doświadczeń. Festiwale chóralne mają to do siebie, że angażują naprawdę ogromną liczbę osób. Miło jest powspominać później taki festiwal, słuchając płyty z koncertu finałowego.

Muzyka chóralna – numer specjalny

Najnowszy numer poświęcamy muzyce chóralnej– dawnej i nowej, polskiej i zagranicznej. Jej bogatemu repertuarowi i tradycjom muzycznym, polskim chórom oraz zbiorowemu doświadczeniu śpiewu, które sprawia, że ludzie zyskują wspomnienia na całe życie.

Czy są wśród nas "nieumiejący śpiewać"? Wywiad z Agnieszką Franków-Żelazny

O profesjonalistach i amatorach w chórze, o dyrygowaniu i podróżowaniu oraz o tym, że śpiewanie może uzależniać z Agnieszką Franków-Żelazny rozmawia Ewa Schreiber

Per aspera ad astra – Krystian Adam Krzeszowiak

Droga Krystiana Adama do tego punktu przypomina nieco amerykański film. Pokonał wszelkie trudności, by dopiąć swego. Z małej miejscowości, w której grał na organach i fortepianie wyjechał do Wrocławia, by tu pod kierunkiem prof. Bogdana Makala studiować wokalistykę.

Gwiezdne wojny – rzecz o „Gloria Patri…” Urmasa Sisaska

Wykonanie dzieła Gloria Patri… to dla dyrygenta i chóru sprawdzian techniczny, artystyczny, to także wyzwanie intelektualne i… niemały wysiłek fizyczny. Ten „gwiezdny” utwór właśnie wybrzmiał pod batutą prof. Krzysztofa Szydzisza podczas „PER MUSICAM AD ASTRA 2014”, II Międzynarodowego Festiwalu im. M. Kopernika w Toruniu.

Jednocząca siła muzyki czyli śpiewające uniwersytety

Okres studiów to czas zdobywania wiedzy, różnorodnych doświadczeń, poszukiwania życiowych ścieżek. Jednym z bardziej znaczących działań na rzecz kultury studenckiej jest Międzynarodowy Festiwal Chórów Uniwersyteckich Universitas Cantat, pokazujący niezwykłą siłę muzyki, jednoczącej i stojącej ponad wszelkimi podziałami

Ale jazz … Numer specjalny.

Cytując „Klasyka”: Jazz jest niby ptak, który odlatuje i powraca, przylatuje i przyfruwa, przeskakując bariery, kpiąc z kontroli celnych […] chmura pozbawiona granic, szpieg powietrza i wody, forma archetypu, coś z przeszłości, coś z głębi, z dołu…(Julio Cortázar, „Gra w klasy”).

Jopek w Japonii

Tym razem w dziale „Kosmopolita” kilka słów o Annie Marii Jopek, której album Haiku święci triumfy w Japonii.

Nie jestem jazzmanem…

… takie wyznanie może zaskoczyć. Zwłaszcza, gdy pada ze strony Dominika Wani – Gwarancji Kultury 2014 i zdobywcy dwóch Fryderyków w kategorii „jazz”. MEAKULTURA miała przyjemność rozmawiać z artystą w ramach 3. Katowice JazzArt Festival, którego była patronem medialnym.

Od Granadosa do Evansa, czyli… skąd się wzięło "Besame mucho"?

Hiszpania początku XX-wieku i cykl utworów fortepianowych. Meksyk, rok 1941 i hit wszech czasów. Ameryka lat 60-tych i jazzowa improwizacja. A wszystkie trzy zainspirowane jedną hiszpańską piosenką... O historii pewnej melodii z Walencji, która przebyła muzyczną podróż od Granadosa do Billa Evansa, pisze Agnieszka Niesler.

JazzArt Festival. Klasyczny punkt widzenia?

Aby uniknąć intrady w pompatycznym tonie (który jak podkreślają Mistrzowie jest dla jazzu absolutnie niewskazany), będzie… „klasycznie”. O wrażeniach z 3. Katowice JazzArt Festival pisze Agnieszka Nowok. Wydarzenie było objęte patronatem MEAKULTURY.

Jak daleko leży ragtime od sali koncertowej?

Czy Milhaud używał blue note? Co ma swing do Debussy’ego? Czy w muzyce Ravela można odnaleźć beat? Odpowiedzi szukała Aleksandra Pochaba!

Chopin u Jagodzińskiego

W historii muzyki polskiej wyróżnić można zjawisko o charakterze artystycznego fenomenu, określanego mianem polskiej szkoły jazzu. Począwszy od rozkwitu gatunku w Polsce, będącego swoistego rodzaju odpowiedzią artystów na twarde realia komunistyczne, kompozycje nadwiślańskich jazzmanów były projekcją słowiańskiego ducha (zjawiska trudnego, swoją drogą, do zdefiniowania słowami, lecz wyraźnie, instynktownie wyczuwalnego).

"Muzyka klasyczna to dzisiaj wyjątkowy fetysz kulturowy". Wywiad z Michałem Mendykiem

O kiczu, „pop-tenorach”, beatbokserach i spotkaniach muzyki klasycznej z innymi gatunkami w rozmowie z Ewą Schreiber opowiada kurator, producent, szef oficyny Bôłt Records, Michał Mendyk

100. numer MEA! "Od klasyki do rozrywki"

Z ogromną przyjemnością zapraszamy do zapoznania się z 100. numerem MEAKULTURY! Jubileuszowe wydanie poświęcimy tematyce łączenia różnych gatunków muzycznych.

„Filharmonia Dowcipu” – remix historii muzyki

Waldemar Malicki w środowisku muzycznym znany jest przede wszystkim jako świetny pianista. Laikom kojarzy się głównie z kabaretem, w którym to zza klapy fortepianu zabawia rzesze publiczności. W MEAKULTURZE dziś o „Filharmonii Dowcipu”. Bez żartów. Hit czy kit? Zapraszam do lektury.

Pol(s)ka w Chicago – występ Kingi Augustyn

W środę, 5. lutego w ramach Dame Myra Hess Memorial Concerts, na scenie w Chicago Cultural Center wystąpi wrocławska skrzypaczka, Kinga Augustyn.

Zrozumieć krzyk. W stronę muzykologii rocka

„O stylistycznym rozwarstwieniu rocka i jego formalnym zróżnicowaniu przesądziło i nadal decyduje wiele złożonych czynników. Już genetycznie nie mógł być tworem jednorodnym, powstając na przecięciu konkurencyjnych i komplementarnych tradycji: białej twórczości, częściowo jeszcze rodem z epoki Tin Pan Alley, i, co znacznie ważniejsze, muzyki afroamerykańskiej”. O muzykologii rocka pisze dr Grzegorz Piotrowski

Konfrontacja skrzypków: Vanessa-Mae vs Nigel Kennedy

Dwoje artystów narodowości brytyjskiej, taki sam instrument, podobna idea w twórczości i wykonawstwie. Poszukajmy zatem różnic w muzycznych kreacjach Vanessy-Mae i Nigel’a Kennedy’ego.

Czy słuchowisko może stać się operą?

Prezentujemy recenzję Hanny Winiszewskiej, która powstała podczas tegorocznego Forum Krytyki Operowej. Gorąco zapraszamy do lektury i do udziału w konkursie na najlepszy tekst! Na autora najlepszej recenzji oraz na głosujących czytelników czekają nagrody książkowe i płytowe.

Chowańszczyzna

Problematyczna Chowańszczyzna

Prezentujemy recenzję Krzysztofa Stefańskiego, która powstała podczas tegorocznego Forum Krytyki Operowej. Gorąco zapraszamy do lektury i do udziału w konkursie na najlepszy tekst! Na autora najlepszej recenzji oraz na głosujących czytelników czekają nagrody książkowe i płytowe.

Kryzys opery, kryzys poezji

Krytyka muzyczna i światowe media

„Sztuka krytykowania muzyki jest niemal tak stara jak sama muzyka”, ale „popularne wyobrażenie na temat krytyka jako zawodowego tropiciela błędów jest stosunkowo współczesne”. O krytyce muzyczne na świecie pisze Aleksander Laskowski.

Nieudana rekonstrukcja poety

Prezentujemy recenzję Pawła Krzaczkowskiego, która powstała podczas tegorocznego Forum Krytyki Operowej. Gorąco zapraszamy do lektury i do udziału w konkursie na najlepszy tekst! Na autora najlepszej recenzji oraz na głosujących czytelników czekają nagrody książkowe i płytowe.

Chowańszczyzna zza żelaznej kurtyny

Yoko Ono i kwestionariusz Prousta. John Lennon i ostatni wywiad…

W numerze specjalnym publikujemy dzisiaj linki do dwóch szczególnych wywiadów. Jest to fragment ostatniej, większej rozmowy radiowej z Johnem Lennonem oraz kwestionariusz Prousta wypełniony przez Yoko Ono.

Numer specjalny – Yoko Ono i John Lennon

O Yoko Ono i Johnie Lennonie powiedziano już tyle, że próba opisania ich życia i dorobku artystycznego w nowy i świeży sposób graniczy z cudem. Niemniej jednak wpisali się tak silnie w popkulturę, że wciąż zasługują na to, aby o nich dyskutować, a ferment jaki dzięki nim zapanował w środowisku artystycznym nie został zamieciony pod dywan i dostępny tylko dla pasjonatów i akademików zajmujących się sztuką awangardową. Powodów, aby mówić o Johnie i Yoko napiętrzyło się w ostatnim czasie wiele.

Człowiek legenda – John Lennon

Johna Lennona przedstawiać nie trzeba. Jeżeli znalazłaby się osoba, która nie wie, kim ten człowiek był to zapewne nie ma więcej niż 6 lat lub wychowywała się w leśnej pustelni. Lennona zna cały świat, jego życiem żyły miliony i mimo, że od jego śmierci minęło wiele lat wciąż pozostaje ikoną popkultury. Sam nieskromnie i wyzywająco twierdził, że The Beatles są popularniejsi od Jezusa Chrystusa.

Numer specjalny. John Lennon

John Lennon (ur. 9 października 1940 w Liverpoolu, zm. 8 grudnia 1980 w Nowym Jorku) – muzyk, kompozytor, wokalista, autor tekstów, założyciel i lider zespołu The Beatles. Dla MEAKULTURY jego postać interpretuje Max Skorwider.

„Yoko i John. Dni, których nie zapomnę”

„Ta książka to moja osobista opowieść o chwilach, które spędziłem z Johnem Lenonem i Yoko Ono” – takie słowa czytamy w jej wstępie. I rzeczywiście, Jonathan Cott, wieloletni dziennikarz magazynu Rolling Stone, dzieli się swoim wyjatkowym doświadczeniem, jakim była przyjaźń z parą wybitnych artystów. Przedstawione w książce zapisy rozmów z Johnem i Yoko mówią same za siebie – to z nich wyłania się wizerunek muzyków, których połączyła wspólna miłość do muzyki.

Yoko, Baśka, Freddie – kobiety w rocku

Prawdziwe życie muzyki popularnej w XX wieku miało swój początek tuż przed wybuchem pierwszej wojny światowej. I Około roku 1912 zwiększyło się w Europie (po raz kolejny) spożycie napojów alkoholowych, a towarzyszyła temu ekspansja: nowego rodzaju muzyki, mianowicie jazzu. Z jego inspiracji powstały wypracowane przez białych instrumentalistów takie gatunki jak dixieland czy ragtime.

Avant-garde is not dead?

Podekscytowanie było ogromne, prasa robiła, co mogła, aby dowiedzieć się o każdym możliwym szczególe związanym z wydarzeniem, a o koncercie pisał nawet Hollywood Reporter. Koncert Yoko Ono w Poznaniu w ramach Festiwalu Filmu i Muzyki Transatlantyk rozemocjonował wielu i z pewnością stał się jednym z ważniejszych muzycznych wydarzeń tego lata w naszym kraju.

Yoko Ono w Poznaniu – KONKURS – Rozwiązanie

Czwartego sierpnia ogłosilismy konkurs, w którym prosilismy czytelników MEAKULTURY o wypowiedź na temat: „Yoko Ono – jakie jej postać i twóczość budzi skojarzenia/emocje? Co dała wspólna twórczość Lennona i Yoko muzyce? Czy i gdzie można zaobserować kontynuacje ich działań?”. Dzisiaj rozwiązanie!

Kulturowy impas

Prezentujemy recenzję Karoliny Kolinek, która powstała podczas tegorocznego Forum Krytyki Operowej. Gorąco zapraszamy do lektury i do udziału w konkursie na najlepszy tekst! Na autora najlepszej recenzji oraz na głosujących czytelników czekają nagrody książkowe i płytowe.

Cierpienia ślepego Homera

Szkolna rekonstrukcja poety

Prezentujemy recenzję Marcina Boguckiego, która powstała podczas tegorocznego Forum Krytyki Operowej. Gorąco zapraszamy do lektury i do udziału w konkursie na najlepszy tekst! Na autora najlepszej recenzji oraz na głosujących czytelników czekają nagrody książkowe i płytowe.

Skansen w operze?

Opera polska drugiej połowy XX wieku. Hybrydy gatunkowe

Opera stanowi konglomerat różnych sztuk: muzyki, baletu, teatru, a tym samym różnych środków przekazu: śpiewu, ruchu, słowa. Dlatego problem hybrydyzacji tego gatunku zaistniał w chwili jego powstania. Lecz w żadnym momencie historycznym proces syntezy gatunkowej nie dokonywał się z tak wzmożoną intensywnością jak w drugiej połowie XX wieku.

Najpierw nic, a potem jeszcze mniej. Rozmowa z Przemysławem Zychem

Poiesis, opera kameralna Przemysława Zycha miała swą premierę podczas XX Bydgoskiego Festiwalu Operowego. O zadaniach artysty, pięknej polszczyźnie i tym, co to są „ważne sprawy” opowiada kompozytor.

Hervé Niquet – "Król Artur" Purcella. Praktyka wykonawcza muzyki dawnej

Jak współcześnie wykonywać muzykę dawną zgodnie z ówczesną praktyką wykonawczą? Odpowiedź brzmi „Niquet”, który swoją interpretacją Króla Artura do muzyki Purcella zawarł trzy najważniejsze założenia wykonania „autentycznego” Taruskina. Są to: rekonstrukcja intencji kompozytora, zachowanie historycznego prawdopodobieństwa oraz użycie oryginalnych instrumentów.

Aleksandra Kurzak

Ostatnim sukcesem polskiej divy operowej o światowej sławie, Aleksandry Kurzak, okazał się „Napój miłosny” Gaetano Donizettiego wystawiony w Royal Opera House w Londynie.

Numer specjalny. Forum Krytyki Operowej – garść wspomnień

Pomysł realizacji Forum Krytyki Operowej jako wydarzenia podejmującego wyzwanie spotkania ze sobą różnych środowiska zajmujących się operą – naukowców, dziennikarzy, dyrygentów, dyrektorów oper, studentów i melomanów – jest cenną próbą. A co z tego może wyniknąć?

Konkurs na najlepszą recenzję operową

Na łamach operowego numeru specjalnego MEAKULTURY, a także w następnych numerach pisma, będziemy prezentować recenzje, które powstały podczas Forum Krytyki Operowej. Gorąco zapraszamy do udziału w konkursie na najlepszy tekst!

Muzyka i bunt. O czym krzyczą polskie punki?

Apogeum buntu w muzyce rockowej nastąpiło wraz z pojawieniem się punk rocka. Podczas gdy wcześniejsze formy muzycznego buntu skupiały się na wybranych elementach otaczającego świata, punk buntował się przeciwko wszystkiemu i to w dodatku bardzo głośno.

Muzyka i bunt. Pieśni buntu i niedoli w interpretacji zespołu R.U.T.A.

„Aby istnieć, człowiek musi się buntować!” (Albert Camus, Człowiek zbuntowany, 1951). Bunt był i jest siłą napędową naszej cywilizacji, a szczególną rolę w jej historii odgrywała i odgrywa muzyka.

Muzyka i bunt: antologia rosyjskiego i radzieckiego undergroundu Konstantego Usenki

Równolegle do procesu rosyjskiej grupy Pussy Riot w Polsce pojawia się książka rysująca tło dla współczesnych wydarzeń. Swoisty przewodnik dla tych, których manifestacyjne występy muzyczne w cerkwi i ich konsekwencje w dzisiejszych reliach rosyjskich nie do końca wydają się jasne. Książka Konstantego Usenki, pół Polaka, pół Rosjanina, w całości jednak muzyka, zakreśla szeroką panoramę muzyczną niegdysiejszego ZSRR i dzisiejszej Rosji, przy okazji stanowiąc barwnie opowiedzianą historię kilku pokoleń niepokornych.

Muzyka i bunt: "Na Uschod. wolność albo śmierć"

Pierwsza płyta R.U.T.A. najpierw wprawiła w osłupienie, a potem zmusiła do myślenia. Na Uschod do myślenia zmusza jeszcze bardziej, wychodząc poza polskie podwórko. Rzeczpospolita Obojga Narodów w wełnianej kominiarce Pussy Riot wbija nóż w plecy naszym wyobrażeniom o sielankowej przeszłości.

Muzyka i bunt. Wojna chłopsko-polska

Ruch Utopii Transcendencji i Anarchii zwany też niekiedy Reakcyjną Unią Terrorystyczno-Artystowską spotykam na targach muzycznych w Warszawie. Za chwilę wyjdą na scenę, ale póki co siedzimy w garderobie. Mimo ogólnej wrzawy panującej dookoła zapadamy z liderem zespołu, Maciejem Szajkowskim, w zadumę. Dumamy nad dolą polskiej wsi pod zaborami, polskim chłopem i tym, ile jest z niego w każdym współczesnym Polaku. Rozmawiamy też o muzyce, o której chętnie wypowiadają się inni członkowie kolektywu, Nasta Niakrasava (wokalistka, Białorusinka, studentka muzykologii) i Robert Matera (gitarzysta zespołu Dezerter).

Muzyka i bunt – numer specjalny

Nowy cykl MEAKULTURY – cały numer poświęcony jednemu artyście, jednemu zagadnieniu, jednej idei. W roli specialite de la maison: kolektyw R.U.T.A. i ich druga płyta Na Uschod.

Tag: Numer specjalny

Sfinansowano ze środków Fundacji PZU

Copyright © 2026. All rights reserved. – Czasopismo Meakultura