Vademecum młodego pianisty, czyli słówko po XIX Konkursie Chopinowskim
Przemyśleniami o XIX Konkursie Chopinowskim oraz radami dla młodych pianistów dzieli się prof. dr hab. Anna Brożek.
Trzy rękopisy Laksa odnalezione!
O aż trzech odnalezionych rękopisach kompozycji Szymona Laksa w swoim artykule w ramach stypendium twórczego MKiDN pisze Anna Rusin.
Wpływ natury na kompozytora na przykładzie lusławickiej twórczości Krzysztofa Pendereckiego (cz. II)
Niejednoznacznego odbicia lusławickiej natury w wybranych kompozycjach Krzysztofa Pendereckiego poszukuje Paulina Podżus.
Wpływ natury na kompozytora na przykładzie lusławickiej twórczości Krzysztofa Pendereckiego (cz. I)
Jak natura wpływa na artystę? Odpowiedzi na pytanie poszukuje Paulina Podżus, analizując działalność Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach.
Save the Music – Playlista numeru „Dzieło życia Krzysztofa Pendereckiego”
Prezentujemy playlistę 329. wydania MEAKULTURA.pl w ramach kampanii społecznej Save the Music Fundacji MEAKULTURA.
Dzieło życia Krzysztofa Pendereckiego
Numer 329. z okazji jubileuszu 20-lecia instytucji poświęcamy Europejskiemu Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego i jego Patronowi.
Jesienne spotkanie z historią i muzyką. Wystawa „Sto lat muzycznej emigracji” w Brukseli
Od 20 do 31 października 2025 r. w Brukseli trwa wystawa „Sto lat muzycznej emigracji” prezentująca rysunki Maxa Skorwidera.
Opole, odwagi!
Opole ponownie przeszło do historii – 62. Krajowy Festiwal Polskiej Piosenki i wystawę MUSIC NON STOP relacjonuje dr Marlena Wieczorek.
Odyseja mikrokosmiczna
Odyseja mikrokosmiczna – tak w skrócie można określić płytę „DO 555ps” Jerzego Mączyńskiego, wydanej nakładem norweskiej wytwórni Vibrasjon.
Świat zapomnianych dźwięków
Stanisław Godek opisuje kanał YouTube pod nazwą Shellac pot-pourri, który podejmuje temat płyt szelakowych z unikatową muzyką klasyczną.
Kierunek – Belgia!
Belgia – właśnie tam zabieramy Państwa w najnowszym numerze MEAKULTURA.pl! Tropimy ślady polskich muzyków w Belgi…
Muzyka współczesna to lekcja właściwego wyboru. Rozmowa z Jeanem-Paulem Dessym
Muzyka współczesna i polscy artyści to tylko niektóre tematy podjęte w rozmowie z kompozytorem i wiolonczelistą Jeanem-Paulem Dessym.
Kwintet fortepianowy g-moll op. 34 Juliusza Zarębskiego
Charakterystykę Kwintetu fortepianowego Juliusza Zarębskiego opisuje Lech Dzierżanowski.
Poloneza Czas Zacząć
„Poloneza Czas Zacząć” to projekt, w ramach którego jesienią 2024 odbyły się warsztaty dla szkół polonijnych w Belgii i krajach ościennych.
Nie tylko Wieniawski
Wieniawscy to twórcy ważni nie tylko dla polskiej, ale i europejskiej historii muzyki. Ich (i nie tylko) działalność w Brukseli opisuje Lech Dzierżanowski.
Projekt Music Granar
„Music Granar” to cyfrowa przechowalnia muzyczna, unikalna kolekcja polskiej muzyki teatralnej. Pomysłodawcą projektu jest Janusz Stokłosa.
Dwa spojrzenia na muzykę teatralną
O muzyce w teatrze, jej roli i ulotności pisze Olga Stokłosa.
Nadać muzyce teatralnej nowe życie. Rozmowa z Januszem Stokłosą
Z Januszem Stokłosą rozmawia Krzysztof Wysłouch.
Zachować, co ulotne. Polska muzyka teatralna
Najnowszy numer poświęcamy polskiej muzyce teatralnej.
Wtedy wszyscy ludzie śpiewali…
Jak zmieniały się muzyka chóralna i chóry na przestrzeni dziesięcioleci?
Powrót zapomnianej „Philaenis”
Recenzja Pawła Binka opery „Philaenis” R. Statkowskiego.
Okładki płytowe. Fuzja muzyki i grafiki
Numer specjalny z okazji 10. edycji Konkursu 30/30. Wybieramy najlepsze okładki płytowe!
Polska Okładka Płytowa (część II)
Druga część przeglądu okładek polskich albumów muzycznych.
Polska Okładka Płytowa (część I)
Pierwsza część przeglądu okładek polskich albumów muzycznych.
Władysław Żeleński na nowo odczytany
Dawid Kopp opisuje życie i twórczość polskiego kompozytora doby romantyzmu Władysława Żeleńskiego.
„Poznawałem tę muzykę, nie kierując się autorytetami, tylko polegając na własnym rozeznaniu i smaku muzycznym” – rozmowa z dr. Maciejem Negreyem
Joanna Szymańska o trudnej sytuacji wielu zaginionych utworów polskiego romantyzmu oraz przyczynach takiego stanu rzeczy rozmawia z dr. Maciejem Negreyem.
Muzyka polska XIX i XX wieku
Łukasz Borowicz opisuje stan badań nad historią muzyki polskiej XIX wieku, wskazując na „białe plamy” ale i wielkie sukcesy w odkrywaniu przeszłości.
Jakub Polaczyk: „Moja muzyka to kronika życia”
Kompozytor Jakub Polaczyk w wywiadzie z Dorotą Relidzyńską opowiada o swojej twórczości, nowej płycie oraz nowojorskich trendach muzycznych.
Gintrowski zaangażowany
W październiku tego roku minie 10 lat od śmierci Przemysława Gintrowskiego, wybitnego polskiego kompozytora. Nawiązując do jednej z jego pieśni – jednak coś po nim zostało. Wcale nie cisza wyrzeźbiona słowem, dzieła Gintrowskiego bowiem są nadal wykonywane. W artykule opisano pokrótce jego twórczość, koncentrując się na dorobku pieśniowym. Zachęcamy do zapoznania się z tekstem.
Zaangażowanie w polskim hip-hopie
Minęło blisko pół wieku od powstania hip-hopu. Na przestrzeni tych lat, rap przeszedł przez wiele zmian stylistycznych i wizerunkowych. Niezmienna została jednak potrzeba wyrażania słowem prawdy będącej odbiciem rzeczywistości, z którą zmagają się raperzy. W Stanach Zjednoczonych hip-hop uwypuklał problemy na tle rasowym i nierówności w społeczeństwie, transformując się w muzykę reprezentującą tych, których głos nie miał siły przebicia. Ekspansja gatunku na poziomie globalnym poskutkowała reprezentacją raperów w każdym kraju. Przekaz zawarty w twórczości dotyczy zawiłości otaczającego ich świata; łączy w sobie zarówno tematy uniwersalne, jak i ściśle związane z poczuciem przynależności do miejsca, którego dobre i złe strony opisują w tekstach. Od lat 90. XX wieku do głosu dochodzili polscy raperzy, ubierając w rymy codzienność swojego „podwórka”.
Milknący Pogłos
Takich miejsc jest stosunkowo niedużo. Co więcej, kończą działalność, a zamiast nich coraz mniej pojawia się nowych o podobnym profilu. Szkoda, że pojęcie „kultowości” prawie zawsze jest jednoznaczne z czasem przeszłym. Na naszych oczach do historii przechodzi kolejny punkt na klubowej mapie stolicy – Burakowska 12. Aktualna siedziba Spółdzielni Socjalnej Pogłos, czyli jednej z najciekawszych scen i lokalizacji dla wydarzeń kulturalnych w mieście.
Czekając na „swój czas”. Zapomniane polskie miniatury i sonaty na altówkę z fortepianem połowy XX wieku
Jakie skarby polskiej literatury altowiolowej drzemią w bibliotekach i czy inspiracje dziełami Karola Szymanowskiego były żywe w twórczości jego kolegów i następców w połowie XX wieku? Twórczość Witolda Friemanna, Kazimierza Jurdzińskiego, Jerzego Fitelberga i Witolda Rudzińskiego, o której warto przypominać melomanom.
From Poland with Music: Ignacy Jan Paderewski
“The history of nations is made by titans of human genius. Ignacy Jan Paderewski – one of the best pianists ever, a composer, master teacher, publisher of Chopin’s works, public speaker, social activist, and politician – was undoubtedly one of them.”
„Właściwie to nie życie jest ważne, lecz dzieła, które stają się punktem zwrotnym”. Wspomnienie o Maestro Krzysztofie Pendereckim
Maestro Krzysztof Penderecki odszedł z tego świata dokładnie dwa lata temu. W dniu uroczystości pogrzebowych Profesora w MEAKULTURZE.pl przypominamy postać wybitnego polskiego Kompozytora, Dyrygenta, Patrioty, Dendrologa.
Współczesna interpretacja idei futurystycznych w utworach Marcina Stańczyka i Artura Zagajewskiego
O tym, w jaki sposób Marcin Stańczyk i Artur Zagajewski – czołowi przedstawiciele polskich kompozytorów średniego pokolenia – przenoszą wybrane elementy futuryzmu do muzyki XXI wieku, interpretując je w autorski sposób i włączając je, tymczasowo lub permanentnie, do swojego języka muzycznego.
„Kultura jest zawsze transnarodowa, a zjawiska muzyczne nigdy nie zatrzymują się jedynie na granicach państw” – rozmowa z prof. Peterem Oliverem Loewem, dyrektorem Niemieckiego Instytutu Spraw Polskich w Darmstadt
Peter Oliver Loew pełni funkcję dyrektora Niemieckiego Instytutu Spraw Polskich od roku 2019. W rozmowie z Agnieszką Nowok-Zych opowiada m.in. o muzycznych relacjach polsko-niemieckich czy wystawie plakatów „Music Beyond Borders” w ramach kampanii „Save the Music”.
Rap patriotów i inne pieśni ojczyźniane
W jaki sposób w utworach opisują nas artyści innych krajów? A jaką autorefleksję o nas i o naszej ojczyźnie możemy spotkać w polskich pieśniach? Zagadnienia te w swoim felietonie porusza Waldemar Kuligowski – profesor w Instytucie Antropologii i Etnologii UAM w Poznaniu.
ZatańczMy jeszcze raz
Taniec to jeden z najwcześniejszych przejawów muzycznej aktywności człowieka. Spontaniczne ruchy, wyrażenie emocji, naturalne poczucie rytmu przerodziły się w ogrom gatunków, jakie znamy dziś. W Międzynarodowy Dzień Tańca zapraszamy do przeczytania artykułów na temat niektórych z nich.
Funkcja, charakter, kanon. O polskich tańcach narodowych
Jaki jest kanon polskich tańców narodowych i jaką pełnią funkcję? Ich charakterystykę i kryteria przedstawia Michalina Manowska.
Z pustego i Excel nie naleje. Wywiad z Andrzejem Kosowskim
Wywiad Marleny Wieczorek z Andrzejem Kosowskim – wybitnym ekspertem z zakresu kultury muzycznej, który od 2021 roku swoją wiedzą i doświadczeniem będzie wspierać projekty Fundacji MEAKULTURA.
Sanah – naturalność i wrażliwość, które zachwycają
Sanah – najczęściej słuchana artystka roku 2020 według Spotify i nie tylko. Czy za jej sukcesem kryje się tylko (a może i aż) świeża muzyka, spójny, charakterystyczny wizerunek, niecodzienny głos i umiejętność dobrej promocji w mediach? A może to, co czyni ją tak wyjątkową, nie jest widoczne bezpośrednio?
„Wprowadzanie nowych tytułów na rynki zagraniczne to duże wyzwanie”. Wywiad z Sylwią Religą
O międzynarodowej kampanii promującej twórczość polskich kompozytorów z Sylwią Religą, kierownikiem Działu Handlu i Marketingu Polskiego Wydawnictwa Muzycznego, a także koordynatorem projektu „Muzyka z Kraju Chopina”, rozmawiają Magdalena Nowicka-Ciecierska i Marlena Wieczorek.
„Muzyka z Kraju Chopina” – międzynarodowy projekt Polskiego Wydawnictwa Muzycznego
Kampania „Muzyka z Kraju Chopina”, stworzona przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne, ma na celu promowanie fortepianowej twórczości polskich kompozytorów w przestrzeni międzynarodowej.
Folklor muzyczny jako lustro przemian Górnego Śląska
Kopalnie, huty, węgiel, kominy. Tak, to Górny Śląsk i jego przemysłowy krajobraz oraz pierwsze skojarzenia każdego, kto choć raz gościł w tym regionie. Wbrew stereotypom, także tu odnaleźć można unikalny folklor oraz lokalne historie, miejsca pamięci i bogate tradycje, świadczące o odrębności, a także o silnej tożsamości mieszkańców tego terenu.
Historia zapomnianej kantaty
Nijoła to kantata mitologiczna na sopran, baryton, bas i chór, skomponowana przez Stanisława Moniuszkę. Dotąd nieznana i zapomniana. Nagranie tego utworu dokonane przez Łukasza Borowicza wraz z Filharmonią Poznańską, Chórem Opery i Filharmonii Podlaskiej i wybitnymi solistami, pozwoliło melomanom poznać je i odkryć na nowo.
Patron dla twórców z pokolenia Y
Kompozytor, dramaturg, performer, grafik, muzykolog, krytyk muzyczny, reżyser, pedagog. Nie jest to bynajmniej opis żyjącego młodego artysty – to początek biogramu, zmarłego w 2019 roku, a urodzonego w roku 1929 Bogusława Schaeffera. W przeciągu swojego długiego, dziewięćdziesięcioletniego życia, stworzył osobistą markę, która koncentruje niemal wszystko co odnaleźć możemy pod hasłem „muzyka XX w.”
Piosenkarstwo totalne. Rozważania o sztuce Ewy Demarczyk
Ewa Demarczyk to jedna z najistotniejszych postaci na polskiej scenie piosenki poetyckiej, która swoje pierwsze muzyczne kroki stawiała w kultowej „Piwnicy pod Baranami”. Znana jako perfekcyjna interpretatorka wierszy najbardziej utytułowanych polskich poetów. Stworzyła nieśmiertelne kreacje takich utworów jak Karuzela z Madonnami, Grande Valse Brillante czy Tomaszów.
Paprykarz i oranżada to dobre połączenie. Big-beat na nowo
Muzycy Filharmonii Szczecińskiej wraz z gośćmi zabierają słuchaczy w podróż do muzycznego świata lat 60. i 70., odświeżając brzmienie znanych i mniej znanych piosenek big-beatowych.
Gintrowski – a jednak coś po nas zostanie (?)
Za nami dziesiąty koncert z cyklu Gintrowski – a jednak coś po nas zostanie. Jak wygląda artystyczna i mentalna spuścizna po jednym z najbardziej rozpoznawalnych muzyków nurtu piosenki zaangażowanej lat 80.?
Paweł Passini: Robię teatr dla nielicznych…
Od początku swojej reżyserskiej drogi eksperymentuje w teatrze, zwracając uwagę na to, co ważne, ale jednocześnie nieoczywiste. O tym, gdzie stawiał swoje pierwsze kroki, Halce jako pierwszej realizacji operowej, a także o nas – Polakach-widzach, Polakach-ludziach z Pawłem Passinim rozmawiał René Libert.
Mistycyzm we współczesnej polskiej muzyce rozrywkowej
Chrześcijańskie ikony, buddyjskie mandale, posągi przedstawiające różnorakie bóstwa – od zarania dziejów religia była niezwykle mocno związana ze sztuką. Muzyka nie jest tu żadnym wyjątkiem; jest wręcz doskonałym przykładem dziedziny sztuki, na którą wiara miała ogromny wpływ.
Tadeusz Zygfryd Kassern na emigracji w Nowym Jorku – „Twarda walka o uznanie i chleb”
Totalitaryzmy niemiecki i radziecki, które ogarnęły Europę w XX wieku oraz szereg innych okoliczności sprawiły, że wielu kompozytorów polskich z pokolenia, które zadebiutowało w dwudziestoleciu międzywojennym udało się na emigrację. Jednym z nich był Tadeusz Zygfryd Kassern.
Kamil Bałuk, Wacław Krupiński – Wodecki. Tak mi wyszło
Nie sposób odpowiedzieć na wszystkie pytania, jakie rodzą się w głowie po lekturze książki Bałuka i Krupińskiego Wodecki. Tak mi wyszło, ale chyba o to też chodzi w dobrej książce biograficznej. Kilka lat temu w jednej z popularnych wówczas piosenek mogliśmy usłyszeć, że „wszystko ma swój czas”. To stwierdzenie tak banalne, że aż prawdziwe. Zwłaszcza, gdy przyjrzymy się życiu i karierze Zbigniewa Wodeckiego…
Marcin Sitko – Rysiek Riedel we wspomnieniach
Dużym wyzwaniem dla biografa jest zawsze sytuacja, gdy opisywana przez niego postać kojarzona jest głównie przez pryzmat jednego wydarzenia czy jakiejś swojej cechy. Odczarowanie takiego bohatera, pokazanie go z innej strony, bywa piekielnie trudne, a często niewykonalne. Z podobnego typu zadaniem zmierzył się Marcin Sitko. Jego najnowsza książka, Rysiek Riedel we wspomnieniach podejmuje temat bardzo trudny i obfitujący w wiele kontrowersji, przeinaczeń…
Festiwal Prawykonania – mozaika
W dniach 29-31 marca 2019 w Katowicach już po raz ósmy odbywał się Festiwal Prawykonań Polska Muzyka Najnowsza – biennale będące wizytówką części polskiego środowiska kompozytorskiego. Nie sposób opisać różnorodności wykonywanych utworów oraz wrażeń (niejednokrotnie odmiennych), jakie te po sobie zostawiły. Wśród blisko trzydziestu prawykonań każdy mógł odnaleźć coś dla siebie. Już od kilku edycji studenci krakowskiej Akademii Muzycznej podejmują wyzwanie kompletnego zrelacjonowania wydarzenia, którego efektem są stanowiące swoistą mozaikę zwięzłe teksty.
Konkurs Moniuszkowski, czyli wielkie śpiewanie w Warszawie
Stanisław Moniuszko zajmuje w muzyce polskiej XIX wieku obok Fryderyka Chopina miejsce najwybitniejsze. Dzieła jego głęboko zakorzeniły się w polskiej wyobraźni narodowej i do dziś nie straciły nic na sile oddziaływania artystycznego. Witold Rudziński
Rok Moniuszkowski w Operze Nova
Halka, Straszny dwór i Koncert letni w 200. rocznicę urodzin Stanisława Moniuszki, czyli propozycje Opery Nova w Bydgoszczy na uczczenie Roku Moniuszkowskiego.
Tradycyjna "Halka" nie istnieje!
Wywiad z Maestro Piotrem Wajrakiem, który w Operze Nova w Bydgoszczy w kwietniu 2013 roku przygotował premierę Halki, a następnie nagrał ją w latach 2018/19 na potrzeby wydania DVD; obecnie przygotowuje premierę Strasznego dworu na inaugurację XXVI Bydgoskiego Festiwalu Operowego i obchody 200-lecia urodzin Stanisława Moniuszki.
Patriotyczny balans…
W Roku Stanisława Moniuszki – bo rok 2019 został nim ogłoszony oficjalnie z ramienia Sejmu – z pewnością tyluż się cieszy, co niepokoi. Bo i ile razy można słuchać Śpiewnika domowego? Halki? Strasznego dworu? Na to pytanie odpowiada recenzja Strasznego Dworu w reż. W. Ochmana wznowionego w Operze Śląskiej.
"Widma" pod batutą A. Kosendiaka z Wrocław Baroque Orchestra
Słuchacz ma do czynienia z nagraniem, które o wiele bliższe jest czasom i konwencjom Moniuszki, aniżeli wykonywaniu z niezwykłą starannością i narodowym namaszczeniem, tak bardzo popularnym we współczesnych czasach.
Po co śpiewać dziś utwory Stanisława Moniuszki
Niełatwo jest odpowiedzieć na pytanie po co nam, w XXI wieku, Stanisław Moniuszko… Niełatwo jest odpowiedzieć na nie choćby przed samym sobą, bo okazuje się, że często traktujemy jego sztukę nieco po macoszemu.
Śpiewanie to obciach. Szymanowska, Kurpiński, Lessel… Moniuszko. Śpiewnik domowy.
Wspólne śpiewanie, śpiewanie amatorskie, solo z akompaniamentem. Czy w dzisiejszych czasach w Polsce można wyobrazić sobie coś bardziej obciachowego?
Kwartety niedoceniane
Stanisław Moniuszko – mistrz opery narodowej i pieśni pozostaje do dziś nieznany jako twórca dzieł kameralnych. Nie ma w tym nic dziwnego, biorąc pod uwagę niewielką ilość powstałych w tym gatunku dzieł, stanowiących dosłownie ułamek w jego dorobku artystycznym.
Czekając na pariasa. Kilka słów o przyczynach zapomnienia "Parii" Moniuszki
Jak podaje Encyklopedia Teatru Polskiego Paria, ostatnia ukończona opera Stanisława Moniuszki, była po II Wojnie Światowej wprowadzana do repertuaru polskich oper tylko siedem razy. Ostatni raz czternaście (!) lat temu, w Operze na Zamku w Szczecinie. Paria, młodszy, hinduski brat Halki, nie miał więc szans zakorzenić się w świadomości słuchaczy, śpiewaków, dyrygentów i instrumentalistów.
Szymanowski – „Kochanek"
Muzyka Szymanowskiego wymyka się kategoriom – o tym wiele już pisano. Zbyt szybko kompozytor został przepuszczony przez „izmy”, które zwalczał z taką zapalczywością, widząc w nich wyraz nieudolności krytyki.
Retoryka w służbie ekspresji w wybranych utworach Karola Szymanowskiego
Kwestią poruszania duszy muzyką zajmowali się w starożytności między innymi pitagorejczycy. Twierdzili oni, iż muzyka zawiera niezwykłe właściwości wpływania na ludzką duszę, która w ich mniemaniu sama także była harmonią. Wieki później Gioseffo Zarlino twierdził, iż muzyka posiada umiejętność wpływania na umysł (docere), następnie dociera do emocji (delectare), by na końcu gwałtownie poruszyć duszę odbiorcy (movere). W czasach baroku powstają katalogi znaczeń tak skrajnych jak radość, smutek…
Kogo inspiruje polski folklor?
Polecamy płyty, w których można odnaleźć wiele inspiracji polską muzyką ludową i etniczną. Należą do nich takie nowości jak: Raczkowski&Kostka: Duo, Follow dices: Eternal colours, Zoyra, Jeden – Wiele. Wspominamy również jazzowy album tria Witolda Janiaka.
Indywidualne i niepowtarzalne. Muzyczne bogactwo polskiego folkloru
Folkloryzm jest opisywany jako „przetwarzanie autentycznych elementów folkloru przez stylizację i aranżację w nowy kształt artystyczny, mniej albo bardziej odległy od pierwowzoru”. Tego typu nawiązania, polegające na czerpaniu z kultury ludowej i włączaniu jej elementów do dzieła muzycznego jako jego integralnych składników, są niezwykle istotne, ponieważ pomagają wzbogacić koncepcję utworu, ale przede wszystkim – przypomnieć odbiorcom o tak potężnym dziedzictwie, jakim jest kultura ludowa. Warto odbyć krótką „podróż” po wybranych regionach Polski i skupić się na pewnych niuansach, które są charakterystyczne dla tych obszarów geograficznych i które sprawiają, że folklor każdego z nich ma w sobie coś indywidualnego i niepowtarzalnego.
Antoni Beksiak: to nie jest zwykłe ogrywanie melodii, to melodyczno-sonoryczny fenomen
Muzykę tradycyjną chętnie porównuje do jazzu. Przyśpiewki pań z Gałek Rusinowskich do bitew hip-hopowych. Widzi pokrewieństwo łączące muzykę tradycyjną i techno. Antoni Beksiak opowiedział nam o tym, jak z punktu widzenia muzykologa i twórcy m.in. oryginalnego tradycyjno-komputerowego projektu Niewte, a także muzyka poruszającego się swobodnie między różnymi gatunkami muzyki klasycznej i nowej, jawi się fenomen powrotu do tradycyjnej muzyki polskiej wsi.
The Future Sound of Poland
„Nie kupuj tego, to r ą b a n k a” – powiedział z mieszanką obawy i niechęci mój tato, kiedy w 1992, może 1993 przyglądałam się na stoisku kasecie ze składanką techno-dance. Jak można się domyślić, tato przejawiał klasycznie rockowe sympatie i wszystko, co nie brzmiało gitarowo, może za wyjątkiem dostojnej, ilustracyjnej el-muzyki, trafiało u niego na listę produkcji podejrzanych. Ale nie on jedyny – podobnym tonem wyrażała się wtedy przecież niemal cała polska krytyka muzyczna.
Zachód słońca
Pewnie nie uda mi się uciec od patosu. Dostałem tę płytę i czuję się nią sterroryzowany, muszę coś z tym zrobić, nie wykręcę się. Siedź i oglądaj, mówi płyta, jest to bowiem płyta DVD, nie da się jej po prostu puścić i coś tam robić, bawić się z kotem, nie, trzeba ją włożyć do komputera i przed tym komputerem siedzieć, aż się nie skończy, są to ponadgodzinne męczarnie, na szczęście nie moje, tylko kompozytora, który postanowił opracować je artystycznie, dopisać akompaniament.
Posłuchajmy, co tak gra. Sześć razy Maryla Rodowicz
„To, że mój repertuar stanowią w większości piosenki „o czymś”, że autorami tych utworów są wybitni poeci, tekściarze, kompozytorzy, że nagrywam z najlepszymi w Polsce muzykami czy z chórem z Los Angeles nie znaczy, że nie sięgam do repertuaru lżejszego. Kolorowe jarmarki Janusza Laskowskiego są tego najlepszym przykładem”.
Egotycy z piętą achillesową (Ego-Shooter mit Achillesferse)
Nowa (kobieca) generacja kompozytorska ukazuje życie cyfrowe jako autokreację pomiędzy rzeczywistością i światem wirtualnym, odważnie prezentując ją na tegorocznym Festiwalu ECLAT w Stuttgarcie.
Andrzej Mądro "Muzyka a nowe media. Polska twórczość elektroakustyczna przełomu XX i XXI wieku"
Jest to pierwsza monograficzna praca poświęcona muzyce elektroakustycznej, opublikowana przez wydawnictwo Akademii Muzycznej w Krakowie i jedna z niewielu, która zajmuje się tym obszernym nurtem muzyki na gruncie polskim. W pierwszych dwóch częściach omawia historię muzyki elektroakustycznej, jej media (elektrofony), nurty, poetykę, estetykę oraz wyjaśnia wiele pojęć, a w części ostatniej skupia się na twórczości elektroakustycznej wybranych kompozytorów polskich, wśród których nie zabrakło również twórców związanych z Akademią Muzyczną w Krakowie, czyli Magdaleny Długosz i Marka Chołoniewskiego.
"Teza o istnieniu cyfrowych tubylców i cyfrowych imigrantów jest trafna". Wywiad z Andrzejem Mądro
O świecie nowych mediów, o polskiej twórczości elektroakustycznej i edukacji muzycznej, która może sprostać potrzebom cyfrowych tubylców z Andrzejem Mądro, laureatem Nagrody Publiczności za najlepszą książkę o muzyce wydaną w 2017 roku rozmawiają Ewa Schreiber i Marlena Wieczorek.
Muzyczne skarby polskiego renesansu. Corina Marti i tabulatura Jana z Lublina
Z tabulaturą Jana z Lublina zetknęłam się po raz pierwszy ponad 15 lat temu, na próbach orkiestry w szkole muzycznej. Nie rozumiałam jeszcze wtedy ani tego czym jest w ogóle tabulatura, ani kim był sam Jan z Lublina. Corina Marti i jej wydane niedawno przez „Brilliant Classics” klawesynowe interpretacje utworów z tabulatury Jana z Lublina przywróciły dawne wspomnienia i pozwoliły znów zachwycić się zapomnianymi przez chwilę melodiami.
Muzyka ludowa w symfonii, czyli co może zainspirować kompozytora?
Muzyka artystyczna i ludowa stanowią odrębne rodzaje tej sztuki, inni badacze się nią zajmują, ale także różnią się samymi odbiorcami. Taka może być pierwsza myśl melomana, natomiast jak się okazuje, czasem jest im bliżej do siebie niż może nam się wydawać.
Operowe perypetie sumeryjskich bogów
Twórcza aktywność kompozytorów młodego pokolenia w zakresie operowych gatunków nie gaśnie. Co prawda, część z nich nadal traktuje tę dziedzinę jako pole do eksperymentów, jednak są również tacy, którzy doskonale odnajdują się w tradycyjnej formie, nasycając ją nowymi treściami i pomysłami muzycznymi. Do takich kompozytorów z pewnością należy Aleksander Nowak.
Toruńska scena muzyczna
Scena to pojęcia kojarzące się z podwyższeniem, na którym wystawiane są sztuki teatralne czy koncerty muzyczne, lub też część aktu utworu dramatycznego. Trudniej jednak scharakteryzować pojęcie sceny muzycznej – bo nie chodzi tu tylko o właśnie ten podest z którego wykonywane są przez artystów utwory, tylko szerzej o ludzi, o miejsca i o jakąś określoną spójną stylistykę.
Międzynarodowy Festiwal Kompozytorów Krakowskich
Międzynarodowy Festiwal Kompozytorów Krakowskich, niegdyś Dni Muzyki Kompozytorów Krakowskich, obchodził w tym roku 30. Jubileuszową edycję (odbywa się w Krakowie bez przerwy od 1989 roku). Za główny cel twórcy Festiwalu obrali sobie promocję, jak też prezentację „współczesnej, profesjonalnej twórczości kompozytorów krakowskich (od klasyków i generacji profesorów, poprzez wyróżniające się średnie pokolenie, po kompozytorów najmłodszych oraz studentów kompozycji) realizowanej w kontekście muzyki krajów sąsiadujących oraz krajów unii europejskiej i muzyki światowej”.
Postrzeganie czasu w muzyce. Analiza „Reflection for Cello” Agnieszki Zdrojek-Suchodolskiej
Kompozytor od początku swojej drogi zawodowej zmaga się z pojęciem czasu. Czas to coś płynącego, nieokiełznanego, często niepojmowanego. Czas dla kompozytora miał być tym, nad czym może zapanować, co może okiełznać i uchwycić – miał być czymś, co może podzielić według własnego uznania.
„Życiopisanie” w teatrze operowym Aleksandra Nowaka
Aleksander Nowak, niespełna czterdziestoletni kompozytor — urodził się 18 grudnia 1979 roku w Gliwicach — uznawany jest za jednego z najciekawszych, a przy tym najzdolniejszych przedstawicieli autorów młodego pokolenia. W jego twórczości wskazać można na kilka ważnych cech, jak: dyskurs z szerokorozumianą „muzyką popularną”, sięganie do różnych stylów, technik i estetyk, tym samym pojmowanie współczesnej muzyki, jako swoistej „gry kontekstów”, czy zainteresowanie relacjami między ludźmi. Wśród nich nader ważną jest zaś „życiopisanie”, przejawiające się w wyjątkowo osobistym charakterze kompozycji Nowaka.
47. Poznańska Wiosna Muzyczna. Patronat MEAKULTURY
Już dziś rozpoczyna się 47. Poznańska Wiosna Muzyczna objęta patronatem medialnym MEAKULTURY. Podczas 15 koncertów będzie można usłyszeć nie tylko najnowsze utwory polskich kompozytorów, ale także liczne premierowe kompozycje studentów Akademii Muzycznej w Poznaniu.
I Międzynarodowy Konkurs Chopinowski na Instrumentach Historycznych
Międzynarodowy Konkurs Pianistycznym im. Fryderyka Chopina przez wielu uznawany jest za jeden z najważniejszych konkursów dla pianistów. Co pięć lat świat melomanów z zapartym tchem śledzi zmagania najzdolniejszych muzyków z całego świata, komentuje najlepsze (i najgorsze) interpretacje, trzyma kciuki za swoich faworytów. Czy podobne emocje wzbudzi nowy konkurs, którego patronem jest autor Etiudy Rewolucyjnej?
Polskie musicale – miniprzewodnik dla początkujących
Historia polskiego musicalu jest stosunkowo krótka, bo na dobrą sprawę zaczyna się dopiero w latach 70-tych XX wieku. W czasie minionych 50 lat nie powstało może dzieło, które stanowiłoby konkurencję dla produkcji z Broadwayu, ale jest kilka pozycji wartych poznania ‒ chociażby po to, aby zadać kłam twierdzeniu cudze chwalicie, swego nie znacie.
Podniebny spektakl
Spektakle w Teatrze Muzycznym Roma od lat cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem publiczności. Tym razem na scenę trafił musical Piloci (2017), przypominający dzieje polskich lotników walczących w Bitwie o Anglię. Na tle wojennych wydarzeń rozgrywa się miłosna historia pilota Jana i kabaretowej aktorki Niny, których wkrótce rozdzielą nie tylko tysiące kilometrów, ale i okrutny los.
Cały ten musical!
Musical jest formą teatralną, która łączy muzykę, piosenki, dialogi mówione i taniec. Ładunek emocjonalny dzieła – humor patos, miłość, gniew – podobnie jak sama opowieść, jest wyrażany poprzez słowa, muzykę, ruch i aspekty techniczne przedstawienia, które tworzą jedną, spójną całość. Postanowiliśmy w tym karnawałowym czasie, oddać w Wasze ręce numer MEAKULTURY poświęcony właśnie musicalowi.
Polski "American dream" Metra
Były lata 80. XX wieku, kiedy Janusz Józefowicz i Janusz Stokłosa poznali się w warszawskim Teatrze Ateneum. Pracując wspólnie nad musicalem Brel, wpadli na pomysł stworzenia własnego spektaklu – pierwszego polskiego musicalu. Każdy niemal ich krok był sukcesem: do castingów zgłosiły się tłumy, zdobyto salę do prób, a zespół wspierany był przez sztab fachowców od masażystów, przez choreografów do logopedów.
Musicale spod szyldu Filharmonii Gorzowskiej
Są jednak i tacy twórcy, którzy przeszli pełną edukację kompozytorską, posiadają tytuł doktora w tej dziedzinie, wykładają na akademiach muzycznych, realizują mnóstwo zamówień kompozytorskich… i w tym wszystkim znajdują jeszcze czas, żeby pisać musicale. Jak podchodzą do komponowania tego rodzaju muzyki?
Bronisław Mirski – po nitce do kłębka, czyli detektywistyczne oblicze muzykologii
W życiu wiele rzeczy dzieje się z przypadku. Kilka niepozornych teczek, które trzy lata temu wyniosłam z Biblioteki Instytutu Muzykologii UW, zaważyło na mojej decyzji o podjęciu studiów doktoranckich.
Tylko bez romantycznych uniesień
Jak wynika z prognoz Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN w roku 2050 liczba ludności w Polsce wynosić będzie około 31 milionów. Nie ma podstaw, by przypuszczać, że wśród emigrantów nie będzie wielu artystów, w tym muzyków i kompozytorów. W końcu polityka kulturalna prawie nigdy nie sprzyjała tu wolności artystycznej. Dzisiejsza sytuacja także nie napawa optymizmem – co będzie za 30 lat, trudno przypuszczać.
Muzyka filmowa. Twórcy emigracyjni – część I
Spojrzenie na polską muzykę z perspektywy twórców emigracyjnych, zaproponowane przez redaktorów niniejszego numeru tematycznego, pozwala na ponowne zdefiniowane pola badawczego dotyczącego polskiej muzyki filmowej. Pomimo ożywienia badawczego, kompozytorzy filmowi działający poza granicami Polski pozostają na marginesie zainteresowań osób piszących o muzyce filmowej.
Antoni Szałowski – odkrywany (neo)klasyk
Antoni Szałowski (1907 Warszawa – 1973 Paryż) należy do czołowych reprezentantów polskiego neoklasycyzmu. Edukację muzyczną rozpoczął w wieku pięciu lat pod kierunkiem ojca. W 1930 roku ukończył z wyróżnieniem klasę kompozycji u Kazimierza Sikorskiego w Konserwatorium Warszawskim, po czym wyjechał do Paryża, ówczesnej stolicy świata artystycznego, by kształcić się u słynnej Nadii Boulanger.
Kompozytorzy polscy na emigracji. Przewodnik (XX wiek)
Publikacja Kompozytorzy polscy na emigracji. Przewodnik (XX wiek), która powstaje pod redakcją Redaktor Naczelnej czasopisma MEAKULTURA, Marleny Wieczorek, to pierwszy tak obszerny i wielowątkowy leksykon polskich kompozytorów emigracyjnych. Projekt ma na celu dokumentację oraz popularyzację wiedzy na temat dorobku artystycznego i losów polskich twórców, którzy w XX wieku przebywali na emigracji.
Muzyka filmowa. Twórcy emigracyjni – część II
Szczególnie wyraźnie widać emigracyjne poszukiwanie nowych perspektyw zawodowych w przypadku rynku amerykańskiego. Podobnie bowiem jak w poprzednich latach, także i współczesność muzyki filmowej przyjmuje Hollywood jako główny punkt odniesienia. Nie zawsze artystycznego, ale z pewnością prestiżowego.
Dalekie lądy. Kompozytorzy emigracyjni
Niebagatelną rolę emigracja odegrała w kulturze muzycznej – na usta cisną się natychmiast nazwiska polskich twórców, którzy z kraju wyjechali w okresie zaborów: Chopina, Wieniawskiego, Paderewskiego. XX wiek tym bardziej nie oszczędzał kompozytorów – zmienna sytuacja polityczna, dwie wojny światowe, żelazna kurtyna wielu twórców zmusiły do emigracji, powodując, że ich dorobek w Polsce pozostaje często zupełnie nieznany lub zapomniany.
Zygmunt Mycielski – Andrzej Panufnik: Korespondencja. Część 1: Lata 1949-1969
Książka obejmuje pierwsze dwadzieścia lat wzajemnej korespondencji Zygmunta Mycielskiego i Andrzeja Panufnika, kompozytorów i postaci ważnych dla kultury muzycznej Polski drugiej połowy XX wieku.
„Zbyt długo traktowano twórczość i działalność polskich kompozytorów tworzących w XX wieku poza granicami kraju jako historię niejako odrębną od tej krajowej” – wywiad z Beatą Bolesławską-Lewandowską
Beata Bolesławska-Lewandowska – Absolwentka studiów magisterskich Instytutu Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego (dyplom z wyróżnieniem w roku 1998) oraz studiów doktorskich Wydziału Muzycznego Uniwersytetu w Cardiff w Wielkiej Brytanii (2010). Jest autorką szeregu prac na tematy związane z polską muzyką współczesną, publikowanych w kraju i za granicą.
"Po zbudowaniu silnej oraz przyjaznej relacji z polskimi wykonawcami, krytykami, muzykami, nie ma siły, która by te relacje zakończyła" – wywiad z Dobromiłą Jaskot i Dominikiem Karskim
Dobromiła Jaskot – kompozytorka. Studia w zakresie kompozycji ukończyła w Akademii Muzycznej w Poznaniu w klasie prof. Lidii Zielińskiej, a naukę kontynuowała na studiach podyplomowych w zakresie kompozycji komputerowej, teatralnej i filmowej oraz twórczościaudiowizualnej w Akademii Muzycznej we Wrocławiu, a także w Łodzi. We wrocławskiej Akademii Wuzycznej uzyskała stopień doktora. W latach 2005-2015 wykładała w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Obecnie mieszka i tworzy w Perth, w Australii.
Dominik Karski – kompozytor. Od 1991 roku mieszka w Australii (z przerwą w latach 2007-2014, kiedy przeprowadził się do Polski), tam ukończył studia w zakresie kompozycji w Perth i Brisbane pod kierunkiem Briana Howarda i Stephena Cronina. Stopień doktorski uzyskał w roku 2012 na University of Melbourne. Studiował również pod kierunkiem Chayi Czernowin na Universität für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu.
Szperając w pamięci. O życiu i twórczości Eugeniusza Morawskiego
Eugeniusz Morawski-Dąbrowa urodził się 2 października 1876 roku. Studiował w warszawskim konserwatorium, które ukończył w 1904, jako absolwent kompozycji u Zygmunta Noskowskiego, a także fortepianu u Antoniego Sygietyńskiego. W 1903 roku podjął także naukę w klasie rysunku Jana Kazimierza Kauzika, rok później wstąpił nawet do nowopowstałej Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie (gdzie do 1907 był uczniem Konrada Krzyżanowskiego – portret, Ferdynanda Ruszczyca – pejzaż i Karola Tichego – sztuka stosowana).
