Narodziny króla. O włoskich początkach fortepianu
Zastąpić piórka brutalnie szarpiące struny młoteczkami, które będą delikatnie uderzały w strunę pozwalając jej wybrzmieć – taka idea przyświecała Bartolomeo Cristoforiemu, gdy tworzył instrument, który miał się stać fortepianem – narzędziem, za pomocą którego można było wyrażać najsubtelniejsze uczucia, opisywać wyrafinowane przeżycia i snuć najpiękniejsze opowieści.
Fortepian w Wiedniu XVIII w. – wokół Leopolda Koželuha w 200. rocznicę śmierci kompozytora
Kiedy myślimy „klasycyzm wiedeński” przed oczyma stają nam otoczone blaskiem nieśmiertelnej sławy sylwetki Haydna, Mozarta i Beethovena. Mimo iż być może zetknęliśmy się z innymi nazwiskami muzyków tamtych czasów, zdają się one dla nas stać jedynie w cieniu nazwisk wielkich twórców. Głębsza analiza źródeł dowodzi, iż „klasycy wiedeńscy”, cenieni wysoko już za życia, wpisywali się jednak w znacznie bardziej bogatą panoramę muzycznych wydarzeń rozgrywających się w jednej z najważniejszych ówczesnych artystycznych metropolii – Wiedniu. Do zapomnianych muzyków tamtych czasów należy między innymi Leopold Koželuh.
Ten cały musical. Cykl audycji w Radiowej Dwójce
Audycja prezentująca muzyczne i teatralne aspekty musicali światowych, przemiany tego gatunku, jego zaangażowanie społeczne, wpływ na kulturę popularną, a także najwybitniejszych twórców, nie tylko z Broadwayu i West Endu.
"Kandyd" Leonarda Bernsteina w Operze Wrocławskiej
Kandyd Leonarda Bernsteina miał swoją sylwestrową premierę w Operze Wrocławskiej. Ta błyskotliwa, muzyczna wizytówka kompozytora zainaugurowała światowe obchody 100. rocznicy urodzin Bernsteina. Reżyserką spektaklu jest Hanna Marasz.
Polskie musicale – miniprzewodnik dla początkujących
Historia polskiego musicalu jest stosunkowo krótka, bo na dobrą sprawę zaczyna się dopiero w latach 70-tych XX wieku. W czasie minionych 50 lat nie powstało może dzieło, które stanowiłoby konkurencję dla produkcji z Broadwayu, ale jest kilka pozycji wartych poznania ‒ chociażby po to, aby zadać kłam twierdzeniu cudze chwalicie, swego nie znacie.
"Camelot" i kino muzyczne
Muzyka jest nieodłączną częścią filmu. Najczęściej występuje w charakterze ilustracji dźwiękowej, tła dla ukazywanych zdarzeń – gra, kiedy bohaterowie milczą, uwypukla ich emocje, a czasem oddaje ich więcej, niż gdybyśmy mieli usłyszeć nawet najbardziej poetyckie dialogi czy obejrzeć poruszającą scenę. Może przejawiać się na wiele sposobów: jako kompozycje samych melodii, rozmaite dźwięki np. śpiewu ptaków oraz konkretne utwory służące promocji dzieła filmowego. Co ciekawe, istnieją takie muzyczne motywy, które poznajemy, ledwo usłyszymy kilka pierwszych nut, wśród nich choćby brzmienia z Requiem dla snu i Rydwanów ognia bądź gry Mario Brothers.
Podniebny spektakl
Spektakle w Teatrze Muzycznym Roma od lat cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem publiczności. Tym razem na scenę trafił musical Piloci (2017), przypominający dzieje polskich lotników walczących w Bitwie o Anglię. Na tle wojennych wydarzeń rozgrywa się miłosna historia pilota Jana i kabaretowej aktorki Niny, których wkrótce rozdzielą nie tylko tysiące kilometrów, ale i okrutny los.
Cały ten musical!
Musical jest formą teatralną, która łączy muzykę, piosenki, dialogi mówione i taniec. Ładunek emocjonalny dzieła – humor patos, miłość, gniew – podobnie jak sama opowieść, jest wyrażany poprzez słowa, muzykę, ruch i aspekty techniczne przedstawienia, które tworzą jedną, spójną całość. Postanowiliśmy w tym karnawałowym czasie, oddać w Wasze ręce numer MEAKULTURY poświęcony właśnie musicalowi.
O losach klasycznego musicalu amerykańskiego
W amerykańskim teatrze muzycznym przełomu lat trzydziestych i czterdziestych XX wieku panowała specyficzna sytuacja. Obok form skostniałych, ogarniętych martwicą, pleniło się bujne życie. Z jednej strony teatry operowe, odwieczne bastiony tradycjonalizmu, podupadały, karmione dziewiętnastowiecznym, konserwatywnie preparowanym repertuarem europejskim. Ożywczy ferment opery modernistycznej prawie do nich nie dotarł, zaś jego europejscy przedstawiciele – emigranci (byli wśród nich twórcy tak wybitni, jak Kurt Weill czy Erich Wolfgang Korngold) sprzymierzali się raczej z Hollywood i Broadwayem.
„The Best of All Possible Worlds”? Kandyd w Operze Wrocławskiej
Z musicalami tak to często bywa, że w zależności od tego, gdzie są wystawiane są musicalami lub operetkami. I mimo że wydają się one być błahymi historyjkami opowiedzianymi dzięki pieśniom (czy raczej piosenkom) i dialogom, często skrywają niezwykle ważne prawdy życiowe. Tak też jest z Kandydem Leonarda Bernsteina.
Polski "American dream" Metra
Były lata 80. XX wieku, kiedy Janusz Józefowicz i Janusz Stokłosa poznali się w warszawskim Teatrze Ateneum. Pracując wspólnie nad musicalem Brel, wpadli na pomysł stworzenia własnego spektaklu – pierwszego polskiego musicalu. Każdy niemal ich krok był sukcesem: do castingów zgłosiły się tłumy, zdobyto salę do prób, a zespół wspierany był przez sztab fachowców od masażystów, przez choreografów do logopedów.
"Wierzę w potęgę musicalu" – rozmowa z Joanną Maleszyńską
Znaleźć odpowiednią niszę – rozmowa z Celiną Muzą
O polskim i niemieckim musicalu, życiu na emigracji i współpracy z najważniejszymi artystami związanymi z piosenką aktorską – z Celiną Muzą rozmawia Aleksandra Bliźniuk.
"Kiss me Jesus". Wątek chrześcijaństwa w musicalu amerykańskim lat 60. i 70.
Okres końca lat 60. i początku lat 70. to okres wzmożonego zainteresowania religią i wiarą w amerykańskiej kulturze. Jedną z tego oznak jest wzrost liczby musicali, w których wątek chrześcijaństwa staje się jednym z głównych analizowanych problemów. Motyw, dotychczas pomijany, pojawiał jedynie jako tło niektórych musicali, jednakże nigdy tej kwestii nie problematyzował, pozostawał jedynie pewnym kontekstem.
Musicale spod szyldu Filharmonii Gorzowskiej
Są jednak i tacy twórcy, którzy przeszli pełną edukację kompozytorską, posiadają tytuł doktora w tej dziedzinie, wykładają na akademiach muzycznych, realizują mnóstwo zamówień kompozytorskich… i w tym wszystkim znajdują jeszcze czas, żeby pisać musicale. Jak podchodzą do komponowania tego rodzaju muzyki?
XIX- i XX-wieczne formy amerykańskiego teatru muzycznego i musicalu.
Wiek XX to okres, w którym rodzi się najpopularniejsza forma rozrywki teatralnej, jaką jest musical. Zasadniczo musical stanowi istotny element kultury amerykańskiej, jednakże jego fenomen wykracza poza Stany Zjednoczone; trudno znaleźć osobę, która nie znałaby przynajmniej jednego przeboju z okolic Broadway’u, o czym świadczy niesłabnąca popularność White Christmas Irvinga Berlina. Jesus Christ Superstar, Dźwięki muzyki, Hair czy Człowiek z La Manchy są to produkcje, które nie tylko skradły serca milionów widzów przed ekranami, ale również stanowią dzisiaj kanon teatru i kina światowego.
Musical vs musical
Wiele kontrowersyjnych wniosków wysnuć można już przy próbie zdefiniowania musicalu. Definicja ta, pozornie wszystkim doskonale znana i rozumiana, przysparza mi najwięcej kłopotów. Bo przecież w określaniu cech musicalu znajdziemy same ogólniki. Szlagiery takie jak gatunek teatralno – muzyczny, sztuka muzyczna itp…. przyprawić mogą o mdłości. Definicję musicalu można ująć w tak rozmaity sposób, że przestaje ona mieć jakikolwiek sens.
Życzenia Świąteczne
Drodzy MEAczytelnicy!
Redakcja MEAKULTURY składa Wam najserdeczniejsze życzenia pięknych, ciepłych, rodzinnych Świąt Bożego Narodzenia – pachnących choinką i oczywiście rozbrzmiewających kolędami.
A w nadchodzącym Nowym Roku życzymy spełnienia wszystkich marzeń i planów oraz wielu niezapomnianych muzycznych wrażeń i przeżyć artystycznych!
Dziękujemy, że jesteście z nami i że możemy dzielić się z Wami naszą pasją do muzyki.
Mecenat prywatny w Anglii
Podsumowanie badania „Prywatne finansowanie kultury”, które powstało dla Arts Council England (ACE). Obrazuje ono dynamikę zmian w pozyskiwaniu środków dla organizacji pozarządowych w sektorze kultury i sztuki w Anglii.
Zarządzanie kulturą. Studia na Uniwersytecie Jagiellońskim
Zarządzanie kulturą to kierunek studiów podyplomowych na Uniwersytecie Jagiellońskim od wielu lat cieszący się niesłabnącym zainteresowaniem. Został utworzony w 1996 roku w ramach Instytutu Kultury UJ z myślą przede wszystkim o osobach pracujących w instytucjach kulturalnych i wiążących przyszłość z tym sektorem lub zwyczajnie interesujących się szeroko pojętym zarządzaniem w kulturze.
"Strategia organizacji" Krzysztofa Obłoja
„Strategia organizacji” jest solidnym podręcznikiem akademickim z obszaru zarządzania napisanym przez jednego z prekursorów tej dyscypliny w Polsce. Dla czytelnika MEAKULTURY zarówno tematyka, jak i język książki mogą być w pierwszej chwili nieco dziwne, jednak przyjęcie ukazanej w niej perspektywy może skłonić do poważnych przemyśleń.
Finansowanie kultury w Szwajcarii
Szwajcarska oferta kulturalna jest bardzo bogata. Rozpoznawalne na całym świecie wydarzenia odbywają się zarówno w dużych, jak i małych ośrodkach. Na festiwal w Lucernie przyjeżdża rocznie ok. 140 tys. uczestników. Dwutysięczne Verbier odwiedza co roku kilka tysięcy melomanów, a podczas jazzowego festiwalu w Montreux przez miasteczko przepływa prawie 200 tys. osób.
III strefa Kultury
Druga połowa roku w Polsce to etap tworzenia rządowego budżetu. Określa się priorytety, prognozuje wpływy – głównie z podatków – oraz szacuje wydatki. W ten budżet wpisana jest również kultura. W kolejce do podziału środków ustawiają się instytucje publiczne, organizacje pozarządowe i samodzielni twórcy. Potrzeb jest dużo, kreatywnych pomysłów również, pewne jest więc, że system nigdy nie będzie w stanie finansować ich wszystkich. I, choć trudno to przyjąć, wcale nie musi.
Polskie platformy crowdfundingowe
Forma społecznego zbierania środków cieszy się coraz większą popularnością. Serwis Startup Poland w swoim raporcie Polskie Startupy 2017 podaje, że 11% poszukujących zewnętrznych form finansowania będzie próbowało je pozyskać poprzez crowdfunding. Również twórcy, animatorzy kultury oraz NGO-sy działające w tym sektorze coraz częściej sięgają po wsparcie społeczne. Dlatego przygotowaliśmy dla Was zestawienie polskich platform prowadzących zbiórki w zakresie kultury.
Co daje storytelling?
Czy jesteś w stanie wyobrazić sobie, jak wyglądałby świat bez opowieści? Czy miałby on w ogóle rację bytu? Trudno jest zbudować taki obraz w głowie, ponieważ historie towarzyszą ludzkości od zarania dziejów. Bywają lepsze i gorsze, wciągające i niezapadające w pamięć, opowiadane w sposób fascynujący i nużące już w momencie wybrzmienia ich pierwszych słów. A czy istnieje przepis na tworzenie tylko dobrych opowieści? Jeśli tak, to bez wątpienia jego poszukiwania warto rozpocząć od lektury Narratologii.
Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie – tworzenie i wdrażanie strategii organizacji
Proces metamorfozy Muzeum w nowocześnie zarządzaną organizację niezorientowaną na zysk rozpoczęto od symbolicznego zdefiniowania wizji i misji oraz wytyczenia pięciu kierunków rozwoju. Przyjęta wizja, określąca długofalowy nadrzędny cel Muzeum, brzmi: Chcemy, aby nasze Muzeum najlepiej w Polsce oddawało idee oświecenia, będąc miejscem wysokiej kultury i debaty publicznej. Misją Muzeum jest: Upowszechnianie wiedzy o epoce Stanisława Augusta i kolekcji królewskiej oraz ukazywanie świetności ogrodów i zabytków.
Projekt autoewaluacji i ewaluacji programów Ministra Kultury. Raport z badań. Propozycja metod i narzędzi – streszczenie
Projekt autoewaluacji i ewaluacji programów Ministra Kultury powstał dzięki pracy Barbary Fatygi i Jadwigi Alicji Bakulińskiej oraz przy współpracy dr Magdaleny Dudkiewicz, Bogny Kietlińskiej, Ludwiki Malarskiej, Piotra Michalskiego, zespołów Węzłów Regionalnych Sieci Badawczej oraz Obserwatorium Żywej Kultury.
„Kultura pod chmurnym niebem”. Dynamiczna diagnoza stanu kultury województwa warmińsko-mazurskiego – streszczenie raportu
„Kultura pod chmurnym niebem” to projekt zrealizowany przez dr hab. Barbarę Fatygę, dr Magdalenę Dudkiewicz, dr Pawła Tomaneka, Zakład Metod Badania Kultury ISNS UW oraz Ryszarda Michalskiego. Autorzy projektu słusznie zauważyli tendencje wielokierunkowych przemian, jakie zachodzą w systemach społeczno-kulturowych. Ta wielokierunkowość łączy się także z nierównomiernością rozwoju w konkretnych grupach społecznych i lokalnych kulturach.
"Polacy już dawno wyprzedzili swoje państwo" – wywiad z Andrzejem Sadowskim
Organizacje obywatelskie i rząd, dwa odrębne od siebie byty? Jaką rolę w państwie pełni kultura i czy jest „ekonomicznie policzalna“? O tym z Andrzejem Sadowskim, założycielem prezydentem Centrum im. Adama Smitha rozmawia Marzena Mikosz
Kto płaci kulturze?
Czy kultura potrzebuje dotacji publicznych? Czy organizacje społeczne mogą być niezależne finansowo? Jak można uniezależnić swoją organizację i działania od pieniędzy polityków, czyli podatników? Na te pytania staraliśmy się odpowiedzieć w grudniowym numerze Meakultury. Dlatego wyjątkowo został on oddany w ręce ekonomistów, marketerów, strategów i przedsiębiorców.
Wychowanie do piękna, czyli czym jest kultura
Na kulturę można patrzeć jako na bogatą wielowymiarowa przestrzeń: wartości, zasad, symboli, zwyczajów, obyczajów, kanonów, dzieł. Jest ona w nieustannym ruchu, wciąż się tworzy, zmienia, pozostając wszelako sobą, mimo przybierania coraz to nowych form i postaci. Te jej zmiany, to nie tylko tworzenie, czy nawet twórcze przejmowanie kultury innych, ale również wybieranie wartościowych rzeczy z przeszłości i adaptowanie ich do teraźniejszości.
Współpraca organizacji pozarządowych z otoczeniem
Organizacja pozarządowa musi mieć środki na działalność, by realizować swoją misję i cele. Poza tym, funkcjonując w środowisku lokalnym, musi mieć sprzymierzeńców, którzy będą wspierali jej działania. Na efektywnej współpracy korzysta cała społeczność lokalna, zwłaszcza, że zarówno jednostki, samorządy, jak i biznes, nie są w stanie w pojedynkę rozwiązać problemów społecznych.
Instrukcja obsługi sponsora. Wywiad z Ewą Łabno-Falęcką
O sponsoringu kultury w polskich realiach, o priorytetach marki Mercedes-Benz i o wielkiej wiedzy, jakiej potrzeba do realizacji projektów kulturalnych w wywiadzie Marzeny Mikosz opowiada Ewa Łabno-Falęcka.
Pieśń wspólna. Nostalgia Festival w relacjach młodych krytyków
Warsztaty krytyki muzycznej z Fundacją MEAKULTURA towarzyszyły Festiwalowi Nostalgia już po raz czwarty! Poniżej prezentujemy owoc tegorocznych zajęć. Na mozaikową relację złożyły się refleksje młodych krytyków, formułowane na bieżąco po projekcjach filmowych i koncertach festiwalu.
Jazz jest młody(ch)
Jazz to przede wszystkim witalność – tak o tym nieco ponad stuletnim gatunku muzycznym pisze w swoich wspomnieniach 82-letni Jerzy Milian, wybitny muzyk jazzowy i kompozytor. Skoro witalność, to także energia i swoboda, którą od zawsze w najbardziej nieskrępowany sposób potrafiły (i nadal potrafią!) wyrazić młode pokolenia jazzmanów. Dlatego po intensywnej jesieni, obfitującej w konkursy, festiwale i warsztaty krytyki jazzowej, piszemy o tym, że jazz jest wiecznie młody(ch).
12 Points Festival
W Polsce i innych krajach europejskich organizuje się sporo konkursów dla młodych jazzmanów, niewiele jest jednak festiwali, które zapraszają wyłącznie artystów, którzy stawiają swoje pierwsze kroki na europejskiej scenie jazzowej. Dlatego 12 Points Festival jest wyjątkową pod tym względem inicjatywą, organizowaną przez irlandzkie stowarzyszenie Improvised Music Company, którego misją jest promowanie młodych i ambitnych jazzmanów oraz prezentowanie ich muzyki nowym kręgom słuchaczy.
Aplikacja „Poznań Miliana”
Stowarzyszenie Jazz Poznań jest skarbnicą zaskakujących sposobów podejścia do muzyki jazzowej. Przy okazji obchodów 60. rocznicy Poznańskiego Czerwca grali w jednym z poznańskich tramwajów, podczas roku Feliksa Nowowiejskiego wykonywali muzykę kompozytora w aranżacji na organy Hammonda i to w miejskich parkach, zorganizowali koncert we wnętrzu wulkanu na Islandii, a nawet śpiewali po esperancku. Tym razem Stowarzyszenie sięgnęło po najnowsze technologie, aby przybliżyć słuchaczom twórczość Jerzego Miliana i stworzyło mobilną aplikację „Poznań Miliana”.
Taniec na wulkanie – koncert w kraterze
Muzyka jazzowa przemierzała od czasów swojego powstania w początkach XX wieku najróżniejsze przestrzenie – ulice, domy publiczne, kabarety, wielkie sale taneczne, klimatyczne kluby, filharmonie. A jednak projekt Macieja Fortuny zatytułowany „Słowiański” pokazuje, że nadal da się znaleźć na ziemi miejsca, gdzie jazz do tej pory nie dotarł.
Daj się zainspirować. Festiwale jazzowe i wolontariat
Od kilku lat maj jest dla mnie miesiącem intensywnych spotkań z muzyką jazzową. Pakuję się, wsiadam w samolot i lecę do Trondheim, żeby przez tydzień pomagać przy jednym z największych festiwali jazzowych w Norwegii. Jedni pewnie myślą sobie: „fantastyczny pomysł!”, inni pukają się w czoło i zastanawiają się, po co lecieć taki kawał do drogi, napracować się, a do tego nie dostać za to ani grosza…
Etta James
Etta James (właśc. Jamesetta Hawkins; 1938-2012) – amerykańska wokalistka, przedstawicielka wokalnego bluesa i wczesnego rhythm and bluesa oraz soulu.
"Baddest vocal cats on the planet", czyli jazz na 6
Kiedy za temat tekstu obiera się swoje pierwsze źródło fascynacji jazzem, trudno jest nie zacząć go w pozbawiony egzaltacji sposób. Kiedy dodatkowo jeszcze źródło to okazuje się żywsze niż kiedykolwiek, proces tworzenia artykułu w 90% składa się z owego źródła przesłuchiwania. Nie trzeba tu wielkiej matematyki, by spostrzec, jak niewiele zostaje na otoczenie go solidnym, teoretycznym fundamentem…
„Wiem i powiem”. Dobrze brzmiący życiorys Jerzego Miliana
Od kilku lat wydawnictwo GAD Records regularnie wydaje kolejne archiwalne nagrania z muzyką Jerzego Miliana. Chorzów organizuje koncerty i wystawę dokumentującą jego działalność artystyczną. Niemal w tym samym czasie w rodzinnym mieście kompozytora swoją premierę ma aplikacja Poznań Miliana stworzona przez Stowarzyszenie Jazz Poznań. Sporo wydarzeń i inicjatyw skupionych wokół jednej postaci? To jeszcze nie wszystko.
Więź rodzinna – o relacjach soulu i hip-hopu
Przy pierwszym kontakcie muzyka hip-hopowa i soul są jakby… z zupełnie innych bajek. Gdy zestawimy jakiś sztandarowy kawałek hip-hopowy z pierwszą lepszą piosenką soulową, odkryjemy przepaść. Po jej jednej stronie jest hip-hop – surowy wokal, z akompaniamentem prostych, energicznych podkładów. Po drugiej jest soul, zdefiniowany przez wyśmienitych wokalistów, którym towarzyszy często bogata instrumentacja. Pomimo tego kontrastu istnieje między nimi związek, znacznie silniejszy, niż wynikałoby to z chronologii.
"Blue Note Poznań Competition" 2017 w relacjach młodych krytyków
Prezentujemy owoc warsztatów krytyki jazzowej przeprowadzonych przez Fundację MEAKULTURA w ramach projektu realizowanego przy wsparciu Miasta Poznania. Na mozaikową relację złożyły się refleksje młodych krytyków, formułowane na bieżąco po przesłuchaniach i koncertach „Blue Note Poznań Competition”.
"Jestem człowiekiem zespołu" – rozmowa z Krystyną Stańko
Krystyna Stańko – jedna z najwybitniejszych polskich wokalistek jazzowych. Absolwentka Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach, także kompozytorka, autorka tekstów i gitarzystka. Laureatka nagrody im. A. Jantar na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1991 roku. Współtworzyła formacje Dekiel, For Dee, 0-58. Jako solistka wydała sześć albumów, doskonale przyjętych przez słuchaczy i krytykę; płyta „Kropla słowa” wygrała w prestiżowej ankiecie miesięcznika „Jazz Forum” w kategorii jazzowy album roku 2012. Krystyna Stańko jest również pedagogiem – prowadzi klasę śpiewu jazzowego na Akademii Muzycznej w Gdańsku.
"Dajemy sobie czas na rozwój" – wywiad z zespołem Algorhythm
Algorhythm – związana z Gdańskiem jazzowa grupa młodego pokolenia, której działania muzyczne sięgają po eksperyment. Podstawę działania muzyków stanowi improwizacja. Przestrzeń, którą budują dla swojej twórczości, sprzyja swobodnej ekspresji. W ostatnim czasie zdobyli nagrodę publiczności dla Młodych Twórców w Dziedzinie Kultury przyznawaną przez Miasto Gdańsk.
Na skrzypcach do Stanów
Jednym z europejskich jazzmenów, którzy próbowali szczęścia za Oceanem był polski skrzypek Zbigniew Seifert. Jazz stał się jego pasją od czasów licealnych, kiedy zafascynowała go muzyka Johna Coltrane’a, i to tej właśnie muzyce (nie zaś karierze skrzypka wirtuoza, choć i taką mógł z powodzeniem obrać) poświęcił swoje życie.
Dźwięki jazzu w Ebony Concerto Igora Strawińskiego
„Ebony Concerto” – było to specjalne zamówienie złożone w 1945 roku przez znanego jazzowego klarnecistę – Woody’ego Hermana, którego zamysłem w tym czasie, było wykształcenie nowego rodzaju muzyki, która polegałaby na połączeniu jazzu z klasyką. Strawiński był już wtedy znany ze swoich kompozycji, które łączyły te dwa gatunki, co najpewniej skłoniło Hermana do takiego wyboru.
Język muzyczny Raphaela Rogińskiego na przykładzie albumu Raphael Rogiński plays John Coltrane and Langston Hughes. African Mystic Music
Raphael Rogiński jest gitarzystą cenionym na światowym ryku muzycznym. Z jego twórczością zaznajomiona jest jednak niewielka grupa słuchaczy świadomie poszukująca muzyki. Poszukująca, ponieważ Rogiński nie należy do artystów, których utwory są regularnie odtwarzane przez rozgłośnie radiowe, a zatem spotkanie z muzyką jego autorstwa ogranicza się do koncertów i domowego odsłuchu albumów.
Anatomia słuchacza
Słuchacz składa się z uszu. Fakt to wiadomy i autentyczny, ironicznie chciałoby się rzecz podkreślić. Idealną sytuacją jest ta, w której oboje jego uszu pełni funkcję identyczną – to znaczy, nie: jedno wpuszcza, drugie wypuszcza, tylko: oba wpuszczają. Ciekawe świata i czujnie na niego nastawione. Gotowe na doświadczenie nieznanego i na powtórne przeżycie już raz odczutego.
Teksty poszukiwane! Temat: musical
Tylu fanów w Polsce musical nie miał jeszcze nigdy, a kolejne musicalowe premiery pojawiają się jak grzyby po deszczu. Czy zatem i wśród Czytelników Meakultury znajdą się wielbiciele tego gatunku?
Fundusz Popierania Twórczości ZAIKS wspiera MEAKULTURĘ! Stypendium dla Marleny Wieczorek i Ewy Schreiber
Z radością informujemy, że dr Marlena Wieczorek (Redaktor Naczelna) i dr Ewa Schreiber (opiekun merytoryczny) po raz kolejny otrzymały stypendium Funduszu Popierania Twórczości Stowarzyszenia Autorów ZAIKS na prowadzenie czasopisma internetowego meakultura.pl
Bronisław Mirski – po nitce do kłębka, czyli detektywistyczne oblicze muzykologii
W życiu wiele rzeczy dzieje się z przypadku. Kilka niepozornych teczek, które trzy lata temu wyniosłam z Biblioteki Instytutu Muzykologii UW, zaważyło na mojej decyzji o podjęciu studiów doktoranckich.
Muzyka filmowa. Twórcy emigracyjni
Spojrzenie na polską muzykę z perspektywy twórców emigracyjnych, zaproponowane przez redaktorów niniejszego numeru tematycznego, pozwala na ponowne zdefiniowane pola badawczego dotyczącego polskiej muzyki filmowej. Pomimo ożywienia badawczego, kompozytorzy filmowi działający poza granicami Polski pozostają na marginesie zainteresowań osób piszących o muzyce filmowej.
Henryk Wars – Pierwszy Polak w Hollywood
„You, your talents, and your music will live forever in the lives you touched” – to napis widniejący na grobie Henryka Warsa w Hillside Memorial Park w Cluver City w Kalifornii. I rzeczywiście jego muzyka przetrwała w nieśmiertelnych przebojach takich jak Umówiłem się z nią na dziewiątą, Już taki jestem zimny drań, Sex appeal, Miłość ci wszystko wybaczy…
Tylko bez romantycznych uniesień
Jak wynika z prognoz Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN w roku 2050 liczba ludności w Polsce wynosić będzie około 31 milionów. Nie ma podstaw, by przypuszczać, że wśród emigrantów nie będzie wielu artystów, w tym muzyków i kompozytorów. W końcu polityka kulturalna prawie nigdy nie sprzyjała tu wolności artystycznej. Dzisiejsza sytuacja także nie napawa optymizmem – co będzie za 30 lat, trudno przypuszczać.
Muzyka filmowa. Twórcy emigracyjni – część I
Spojrzenie na polską muzykę z perspektywy twórców emigracyjnych, zaproponowane przez redaktorów niniejszego numeru tematycznego, pozwala na ponowne zdefiniowane pola badawczego dotyczącego polskiej muzyki filmowej. Pomimo ożywienia badawczego, kompozytorzy filmowi działający poza granicami Polski pozostają na marginesie zainteresowań osób piszących o muzyce filmowej.
Antoni Szałowski – odkrywany (neo)klasyk
Antoni Szałowski (1907 Warszawa – 1973 Paryż) należy do czołowych reprezentantów polskiego neoklasycyzmu. Edukację muzyczną rozpoczął w wieku pięciu lat pod kierunkiem ojca. W 1930 roku ukończył z wyróżnieniem klasę kompozycji u Kazimierza Sikorskiego w Konserwatorium Warszawskim, po czym wyjechał do Paryża, ówczesnej stolicy świata artystycznego, by kształcić się u słynnej Nadii Boulanger.
Kompozytorzy polscy na emigracji. Przewodnik (XX wiek)
Publikacja Kompozytorzy polscy na emigracji. Przewodnik (XX wiek), która powstaje pod redakcją Redaktor Naczelnej czasopisma MEAKULTURA, Marleny Wieczorek, to pierwszy tak obszerny i wielowątkowy leksykon polskich kompozytorów emigracyjnych. Projekt ma na celu dokumentację oraz popularyzację wiedzy na temat dorobku artystycznego i losów polskich twórców, którzy w XX wieku przebywali na emigracji.
Muzyka filmowa. Twórcy emigracyjni – część II
Szczególnie wyraźnie widać emigracyjne poszukiwanie nowych perspektyw zawodowych w przypadku rynku amerykańskiego. Podobnie bowiem jak w poprzednich latach, także i współczesność muzyki filmowej przyjmuje Hollywood jako główny punkt odniesienia. Nie zawsze artystycznego, ale z pewnością prestiżowego.
Dwie piąte – Wajnberg i Prokofiew
Dwie piąte symfonie zestawili ze sobą na dwupłytowym albumie muzycy Sinfonii Iuventus pod dyrekcją Gabriela Chmury. Wybór ten zdaje się nie być jedynie wynikiem wskazań numerologii i magii liczby pięć, a obie symfonie – Mieczysława Wajnberga i Sergiusza Prokofiewa okazują się ciekawie do siebie pasować.
Nowe twarze Redakcji i kampanii Save The Music
Z wielką radością informujemy, że Anna Kruszyńska, która do tej pory sprawowała funkcję Zastępcy Redaktor Naczelnej, będzie wspierała działania związane z kampanią społeczną Save The Music. Dziękujemy jej za dotychczasową pracę, gotowość do działania i pracowitość.
Dalekie lądy. Kompozytorzy emigracyjni
Niebagatelną rolę emigracja odegrała w kulturze muzycznej – na usta cisną się natychmiast nazwiska polskich twórców, którzy z kraju wyjechali w okresie zaborów: Chopina, Wieniawskiego, Paderewskiego. XX wiek tym bardziej nie oszczędzał kompozytorów – zmienna sytuacja polityczna, dwie wojny światowe, żelazna kurtyna wielu twórców zmusiły do emigracji, powodując, że ich dorobek w Polsce pozostaje często zupełnie nieznany lub zapomniany.
Zygmunt Mycielski – Andrzej Panufnik: Korespondencja. Część 1: Lata 1949-1969
Książka obejmuje pierwsze dwadzieścia lat wzajemnej korespondencji Zygmunta Mycielskiego i Andrzeja Panufnika, kompozytorów i postaci ważnych dla kultury muzycznej Polski drugiej połowy XX wieku.
„Zbyt długo traktowano twórczość i działalność polskich kompozytorów tworzących w XX wieku poza granicami kraju jako historię niejako odrębną od tej krajowej” – wywiad z Beatą Bolesławską-Lewandowską
Beata Bolesławska-Lewandowska – Absolwentka studiów magisterskich Instytutu Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego (dyplom z wyróżnieniem w roku 1998) oraz studiów doktorskich Wydziału Muzycznego Uniwersytetu w Cardiff w Wielkiej Brytanii (2010). Jest autorką szeregu prac na tematy związane z polską muzyką współczesną, publikowanych w kraju i za granicą.
Teksty poszukiwane! Temat: jazz
Ponownie zachęcamy do współpracy naszych MeaCzytelników – tym razem liczymy na wszystkich pasjonatów jazzu. Temat kolejnego numeru będzie się obracał właśnie wokół szeroko rozumianej muzyki jazzowej.
"Po zbudowaniu silnej oraz przyjaznej relacji z polskimi wykonawcami, krytykami, muzykami, nie ma siły, która by te relacje zakończyła" – wywiad z Dobromiłą Jaskot i Dominikiem Karskim
Dobromiła Jaskot – kompozytorka. Studia w zakresie kompozycji ukończyła w Akademii Muzycznej w Poznaniu w klasie prof. Lidii Zielińskiej, a naukę kontynuowała na studiach podyplomowych w zakresie kompozycji komputerowej, teatralnej i filmowej oraz twórczościaudiowizualnej w Akademii Muzycznej we Wrocławiu, a także w Łodzi. We wrocławskiej Akademii Wuzycznej uzyskała stopień doktora. W latach 2005-2015 wykładała w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Obecnie mieszka i tworzy w Perth, w Australii.
Dominik Karski – kompozytor. Od 1991 roku mieszka w Australii (z przerwą w latach 2007-2014, kiedy przeprowadził się do Polski), tam ukończył studia w zakresie kompozycji w Perth i Brisbane pod kierunkiem Briana Howarda i Stephena Cronina. Stopień doktorski uzyskał w roku 2012 na University of Melbourne. Studiował również pod kierunkiem Chayi Czernowin na Universität für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu.
American Dream? Kompozytorzy europejscy w Stanach Zjednoczonych
Stany Zjednoczone są krajem imigrantów. Stworzone przez kolonizatorów europejskich jako państwo, w którym konstytucja gwarantuje swobody obywatelskie i gospodarcze, przyjęły miliony szukających wolności i sukcesu emigrantów ekonomicznych i politycznych.
Bohuslav Martinu: emigrant
Koleje życia Bohuslava Martinů (1890–1959) i jego „wypadek” z emigracją, która miała być epizodem, a stała się modus vivendi – początkowo z wyboru, później z konieczności – przypominają poniekąd losy Polaka – Antoniego Szałowskiego. Inna jest jednak ranga twórczości Martinů, wykraczającej poza łatwą etykietkę neoklasycyzmu, inna – osobowość i determinanty życiowych wyborów.
Definicja migracji
Pochodzący z łaciny termin migracja (łacińskie migratio oznacza wędrówkę ludów) oznacza, w najprostszym rozumieniu, przemieszczanie się ludzi w obrębie kontynentów, krajów czy też regionów. Stanowi ona domenę życia człowieka od czasów prehistorycznych i jest integralnie powiązana z jego ponaddziejową egzystencją.
Szperając w pamięci. O życiu i twórczości Eugeniusza Morawskiego
Eugeniusz Morawski-Dąbrowa urodził się 2 października 1876 roku. Studiował w warszawskim konserwatorium, które ukończył w 1904, jako absolwent kompozycji u Zygmunta Noskowskiego, a także fortepianu u Antoniego Sygietyńskiego. W 1903 roku podjął także naukę w klasie rysunku Jana Kazimierza Kauzika, rok później wstąpił nawet do nowopowstałej Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie (gdzie do 1907 był uczniem Konrada Krzyżanowskiego – portret, Ferdynanda Ruszczyca – pejzaż i Karola Tichego – sztuka stosowana).
Nierówny Rogowski
Polska kultura pełna jest nieodkrytych przed szeroką publiką kompozytorów, często bardzo oryginalnych. Przegrywają oni z takimi gigantami, jak Chopin czy Szymanowski. Ludomir Michał Rogowski jest jedną z postaci tego panteonu zapomnianych.
Uroczyste zakończenie 11. Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Michała Spisaka – Koncert Laureatów
23 września w Pałacu Kultury Zagłębia odbył się Koncert Laureatów, uroczyście wieńczący zmagania młodych muzyków w 11. Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. Michała Spisaka w Dąbrowie Górniczej.
Andrzej Chłopecki: "Zabobony gasnącego stulecia. Kontynuacje"
Aforyzm, dowcip, synteza, erudycja, a może pokaz dialektycznego warsztatu? „Zabobony gasnącego stulecia. Kontynuacje” zawierają wszystkie te elementy, pozostając jednocześnie rodzajem autorskiej historii muzyki XX wieku, historii pisanej przez pryzmat pojęć, w której zawarta została ich interpretacja.
Krytyczna pomyłka
Bogusław Schaeffer zachęca, by każdy krytyk muzyczny na swoim biurku, ku przestrodze, miał Lexicon of Musical Invective Nicolasa Slonimsky’ego. Autor owej książki badając opinie i recenzje krytyków muzycznych, wykazał, jak bardzo mylili się w swoich sądach.
"Za każdym razem kiedy przychodzę do Filharmonii na Warszawską Jesień, wpatruję się w balkon, z którego zwykle relacjonował koncerty, by sprawdzić, czy już jest na swoim stanowisku….". Wywiad z Beatą Chłopecką.
Beata Chłopecka – żona Andrzeja Chłopeckiego i opiekunka Jego spuścizny w rozmowie z Magdaleną Nowicką-Ciecierską przybliża osobę tego wybitnego krytyka i muzykologa, żarliwego propagatora muzyki współczesnej, autora fascynujących audycji o muzyce XX i XXI wieku w Programie 2 Polskiego Radia.
Wokół krytyki muzycznej – międzynarodowa konferencja naukowa w Barcelonie
Hiszpańskie Centro Studi Opera Omnia Luigi Boccherini we współpracy z Societat Catalana de Musicologia z Barcelony już po raz trzeci organizuje konferencję naukową poświęconą krytyce muzycznej. To chyba jedna z niewielu konferencji w Europie, która od kilku lat gromadzi specjalistów z ośrodków naukowych na całym świecie i koncentruje swój program wyłącznie wokół zagadnień związanych z krytyką muzyczną danego okresu w historii muzyki.
Adrian Thomas – Brytyjczyk, naukowiec, bloger. O wielbicielu muzyki polskiej
Nazwisko Adriana Thomasa znane jest melomanom z całego świata przede wszystkim ze względu na szereg jego publikacji o muzyce polskiej XX wieku, które zostały wydane na przestrzeni kilku ostatnich dekad. Spośród nich do najbardziej znanych należy pierwsza na świecie i jedyna dotąd monografia poświęcona Henrykowi Mikołajowi Góreckiemu z 1997 roku (wydanie polskie z 1998 roku) oraz książki i artykuły dotyczące twórczości Witolda Lutosławskiego, Grażyny Bacewicz i Andrzeja Panufnika. Skąd takie zainteresowanie muzyką polską u brytyjskiego muzykologa? Jak doszło do powstania prowadzonego przez Thomasa bloga onpolishmusic.com?
Studia podyplomowe "Muzyka w mediach"
COLLEGIUM CIVITAS
wspólnie z Fundacją MEAKULTURA zaprasza na kierunek
„MUZYKA W MEDIACH”. Jedyne takie studia podyplomowe w Polsce!
"Chopin i jego Europa". 13. Międzynarodowy Festiwal Muzyczny w relacjach młodych krytyków
Prezentujemy owoc warsztatów krytyki muzycznej, które odbyły się w dniach 26-28 sierpnia 2017 roku przy festiwalu „Chopin i jego Europa”. Organizatorami wydarzenia był Narodowy Instytut Fryderyka Chopina i Fundacja MEAKULTURA. Trzy intensywne dni stały się okazją do spotkań, dyskusji, wzmożonej pracy, a przede wszystkim – do stałego kontaktu z muzyką i artystami światowej klasy…
Kompozytorzy kontra krytycy
Krytyka muzyczna stała się w naszych czasach palącym pytaniem. Wcześniej była samodzielną, niewielką cząstką przemysłu muzycznego, bezgłośnym trybikiem wielkiej maszyny. Ta sytuacja się zmieniła. Znaczenie piśmiennictwa znacznie wzrosło, jednocześnie nastąpiło ogromne przecenienie słowa pisanego. Krytyk w wielu wypadkach przestał się zadowalać współprzeżywaniem i odzwierciedlaniem rozwoju życia muzycznego, lecz usiłuje je dodatkowo kształtować.
"Przygniatająca przewaga amatorów przy mikrofonie szkodzi kulturze muzycznej". Wywiad z Tomaszem Szachowskim
O Nagrodzie Fundacji MEAKULTURA, o misji oraz (nie)zależności krytyka i popularyzatora muzyki, o tym, co łączy improwizację i zarządzanie i co trzeba wiedzieć, by pisać o jazzie w rozmowie z Ewą Schreiber i Marleną Wieczorek opowiada Tomasz Szachowski.
Uchwycić nieuchwytne
Z nieukrywanym zdziwieniem zdałam sobie sprawę, że nigdy nie przeszło mi przez myśl pisanie o muzyce chóralnej. Choć byłaby to najbardziej naturalna rzecz na świecie, do tej pory nie zdecydowałam się zamienić niezwykle osobistego jej doświadczania na spoglądanie na nią obiektywnym okiem krytyka.
Recenzent? Moralista? „Naprawiacz świata”? Kim właściwie jest krytyk muzyczny i jakie ma prawo do mówienia nie o sobie?
Entuzjazm w prosty sposób przekłada się na działanie, zgodnie z zasadą: ten, kto lubi słuchać, może też o swoich wrażeniach pisać i opowiadać. A wartość owej interpretacji zachwalać. Bo dziś to komentator szuka odbiorcy.
Sikorski vs. Wagner, czyli o tym, jak po raz pierwszy polska krytyka muzyczna zderzyła się ze sztuką i filozofią mistrza z Bayreuth
Rozpatrując konteksty, w jakich postać Ryszarda Wagnera pojawiała się w polskim piśmiennictwie muzycznym, można natknąć się na wiele kontrowersyjnych, jak sam bohater i jego sztuka, opinii, czy refleksji. W Polsce temat „Wagner” zagościł na dobre stosunkowo późno. O ile o perspektywach oglądu Wagnera przez autorów XX-wiecznych, mówi się wiele, o tyle zupełnie niewiele słyszy się o recepcji jego dzieła w XIX wieku. Niniejszy artykuł przedstawia czytelnikowi pierwszą polską wzmiankę o niemieckim kompozytorze, który z początkiem drugiej połowy XIX wieku był już jednym z najbardziej nośnych autorów, a który niemal nie istniał jeszcze dla Polaków. Autorem tej pierwszej próby przybliżenia Wagnera polskim czytelnikom jest jedna z najbardziej postępowych postaci ówczesnego życia muzycznego, która w swoim czasie uchodziła niemal za ikonę, a o której dziś mało kto pamięta. Był nią Józef Sikorski.
Metakrytyczna apteczka
Pisząc o muzyce, krytyk zagląda w rozmaite zakamarki mowy. Sięga po ogniwa tego, co wysłowione, by oplatać nimi to, co wysławialności wciąż się wymyka. Poniższy subiektywnie wybrany zestaw lektur stanowi niezawodną dawkę namysłu w profilaktyce rutyny i zblazowania i może być stosowany bez ograniczeń ani konsultacji ze specjalistą.
Aby język giętki…
„Przeprowadziłaś wzorowy rozbiór utworów usłyszanych na koncercie, natomiast w recenzji na naszym portalu nie do końca o to chodzi. Pamiętaj, że nie piszemy do organizatorów, artystów czy krytyków (nie przede wszystkim), piszemy dla czytelników…„
Dlaczego i jak sądzimy, czyli krytyka muzyczna pod lupą
Trwa piąta „Warszawska Jesień” bez Andrzeja Chłopeckiego. Dokładnie 23 września minie okrągła rocznica śmierci tego wybitnego krytyka i muzykologa, żarliwego apologety muzyki współczesnej, mistrza słowa pisanego i mówionego. Choć nie ma go już z nami, jego niezwykle charyzmatyczna postawa wciąż inspiruje. To właśnie Chłopecki zmobilizował nas do podjęcia próby zmierzenia się z trudną materią krytyki muzycznej i w naturalny sposób wspomnienia jego osoby stanowią szczególną część tego numeru.
Teksty poszukiwane! Temat: kompozytorzy emigracyjni
Po raz pierwszy czasopismo MEAKULTURA ogłasza nabór tekstów. Poza niezmiennym zaproszeniem do stałej współpracy, pragniemy również zachęcić autorów do współtworzenia z nami kolejnych numerów tematycznych. Czekamy na różne formy wypowiedzi – zgodne z naszymi działami: felietony, wywiady, recenzje, artykuły i publikacje naukowe.
Édith Piaf
Édith Piaf (właśc. Édith Giovanna Gassion; 1915-1963) – piosenkarka francuska, na swoim koncie ma również role filmowe.
Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble
Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble na dobre zintegrowała artystów podczas Międzynarodowych Letnich Kursów Nowej Muzyki organizowanych w Darmsztadzie. Łącznikiem była wspólna pasja muzyków do penetrowania zasobów muzyki nowej, ale też możliwości, jakie daje, tworząc jeden z pierwszych w Polsce zespołów ją promujących.
Conscious music
„Conscious music” jest pojęciem stworzonym w analogii do określenia „conscious Hip-Hop” (pol. „świadomy hip-hop”), jednego z gatunków hip-hopu, który skupia się przede wszystkim na problematyce społecznej.
Czy Ten Felieton Wywróci Twoje Zdanie O Muzyce Do Góry Nogami?! – czyli clickbait i nowa muzyka
Nazywanie internetowych „artykułów”, plebiscytów, krótkich filmów w sposób w taki, w jaki ja zatytułowałem swój tekst, stało się w ciągu ostatnich lat prawdziwą plagą publicystyki w sieci i nie tylko. Zjawisko jest na tyle powszechne i charakterystyczne, że ma swoje gatunkowe określenie – „clickbait”. Na czym dokładnie ono polega?
Co-Composition: Radical Collaboration
A few years ago, I told one of my teachers that I was working on a piece of music with my friend and former band-mate Sam Kidel, a producer of electronic dance music. My teacher asked why, followed quickly by a much more cutting question: „Who stands to gain more from this”? I was shocked by the egocentrism and competitiveness which this implied, and answered him with some confused combination of „I don’t know” and „Why not both?”.
Idea pejzażu dźwiękowego Raymonda Murraya Schafera w myśli i twórczości Lidii Zielińskiej
Koncepcja „pejzażu dźwiękowego” („soundscape”) narodziła się i rozwinęła w myśli kanadyjskiego kompozytora, pedagoga i badacza Raymonda Murraya Schafera. W pierwszej połowie lat siedemdziesiątych XX wieku kierował on grupą badawczą pod nazwą World Soundscape Project (Przedsięwzięcie Pejzażu Dźwiękowego Świata). Jej członkowie prowadzili szereg działań, m.in. nagrywali i analizowali pejzaże dźwiękowe wybranych miast i wsi.
Vaporwave, hauntologia, technokultura i kapitalizm
Czasy świetności vaporwave’u już minęły – „vaporwave is dead” głosi tytuł jednego z albumów spod znaku wydawnictwa Dream Catalogue z 2015. Od swojego powstania – na przełomie 2010 i 2011 roku – nurt ten zdążył, w postaci internetowego memu, wejść do mainstreamu i z niego wypaść.
Utwory z wideo Michaela Beila
Jako jeden z pierwszych twórców zaczął wykorzystywać równolegle audio i wideo. Jego styl jest jednolitą ewolucją, która pozwoliła na niezwykle wyrafinowane połączenie gestu, obrazu i dźwięku. Jednocześnie, w niezwykle interesujący sposób, odnosi się do tradycji: wykorzystując cytaty, odwołując się do tradycji wykonawczej czy remiksując własne utwory.
"Gdyby inspiracją była tylko muzyka poważna, to trochę kręcilibyśmy się w kółko" – Rozmowa z Pawłem Malinowskim i Moniką Szpyrką
„Jeśli technologia w utworze użyta jest jako narzędzie, a nie coś, co przejmuje nad nim kontrolę, to na pewno staje się elementem sprzyjającym wszelkim artystycznym działaniom” – Paweł Malinowski i Monika Szpyrka, młodzi, choć odnoszący już spore sukcesy, kompozytorzy, studenci Akademii Muzycznej w Krakowie, w rozmowie z Tomaszem Michałowskim i Pauliną Zgliniecką.
Kompozycja Techno-Logiczna
Internet i rozwój technologiczny pędzą w niesamowitym tempie. Sprawiają, że nasze codzienne życie uległo (ulega i wciąż ulegać będzie) zmianom – niekiedy wręcz drastycznym. To jasne, ale warto zdać sobie jednocześnie sprawę, w jak dużym stopniu ów rozwój wpływa na sztukę, a konkretniej – muzykę, jej znaczenie w kulturze i wszystkie idące za tym przemiany.
"Na co dzień zajmuję się tym, żeby uwrażliwiać odbiorcę" – wywiad z Wojtkiem Blecharzem
Wojtek Blecharz – kompozytor, doktor Uniwersytetu w San Diego, kurator festiwalu Instalakcje w Nowym Teatrze w Warszawie. Jest laureatem licznych nagród, m.in. nagrody-stypendium podczas 46. Letnich Kursów Muzyki Nowej w Darmstadt, konkursu kompozytorskiego IMPULS w Austrii w 2013 roku. Komponuje dla najważniejszych zespołów muzyki nowej, takich jak: Klangforum Wien, International Contemporary Ensemble, Forbidden City Chamber Orchestra, Musiques Nouvelles. Ważne miejsce w jego twórczości zajmuje sztuka instalacji i performance’u, w tym opery-instalacje, które kompozytor sam reżyseruje – „Transcryptum”, „Park-Opera”, „Body-Opera”.
