Czekając na pariasa. Kilka słów o przyczynach zapomnienia "Parii" Moniuszki

Jak podaje Encyklopedia Teatru Polskiego Paria, ostatnia ukończona opera Stanisława Moniuszki, była po II Wojnie Światowej wprowadzana do repertuaru polskich oper tylko siedem razy. Ostatni raz czternaście (!) lat temu, w Operze na Zamku w Szczecinie. Paria, młodszy, hinduski brat Halki, nie miał więc szans zakorzenić się w świadomości słuchaczy, śpiewaków, dyrygentów i instrumentalistów.
Zapraszamy na Poznańską Wiosnę Muzyczną!

48. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej „Poznańska Wiosna Muzyczna” odbędzie się w dniach 28 marca – 4 kwietnia 2019 roku. Na 8 festiwalowych dni zaplanowanych zostało 14 koncertów, wydarzenia Wiosny Młodych i Atelier – spotkanie z artystami goszczącymi na Festiwalu. Usłyszymy 22 prawykonania utworów twórców z Polski, Ukrainy i Austrii. Artyści z Polski, Litwy, Ukrainy i Austrii wystąpią podczas koncertów symfonicznych, kameralnych, recitali, spektakli instrumentalnych oraz koncertów-instalacji. Jak co roku odbędzie się także Studencki Koncert Kompozytorski Studentów Kompozycji i Kompozycji Elektroakustycznej Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu.
Sensorium Rafała Zapały w USA

Sensorium to instalacja dźwiękowa Rafała Zapały, która będzie prezentowana w instytucie CCRMA na Uniwersytecie Stanforda.
Konferencja Marketing w Kulturze. Komunikacja – trendy – praktyka

Już po raz czwarty w Gdańsku spotkali się przedstawiciele instytucji kultury z całej Polski na Konferencji Marketing w Kulturze. Komunikacja – trendy – praktyka organizowanej przez Instytut Kultury Miejskiej w Gdańsku. Tematyka wydarzenia obejmowała różne zagadnienia istotne dla branży kultury, takie jak budowanie relacji z biznesem, crowdfunding, promocja instytucji kultury za pomocą różnych narzędzi (storytelling, Instagram, reklama na Facebooku), działań kryzysowych oraz komunikacji z odbiorcą. Konferencja zgromadziła blisko 600 uczestników, a wykłady i warsztaty zaprezentowało 30 prelegentów.
Drugi dom. Dominik Połoński i muzyka współczesna

Dzięki Dominikowi powstał repertuar, który nigdy nie zaistniałby w tym kształcie bez niego. To on wielokrotnie inspirował kompozytorów, proponując im konkretne rozwiązania techniczne. Współtworzył wizje utworów, przyczyniał się do nanoszenia poprawek do partytur. Ale, co najważniejsze, dzięki wiolonczeliście powstawały wyjątkowe sytuacje wykonawcze. Sytuacje głęboko poruszające, które kazały widzom opuścić swoje „strefy obojętności”, uruchomić wyobraźnię i otworzyć się na nowe doświadczenia.
Bajka o sporze Jasia i Małgosi

Widzę płomień. Wokół niego cienie. Na stoliku zbudowanym skrzętnie z zapałek – najnowszego, fabrycznego wynalazku – przez ojca Jasia, tli się krwistoczerwona świeca…
Szymanowski – „Kochanek"

Muzyka Szymanowskiego wymyka się kategoriom – o tym wiele już pisano. Zbyt szybko kompozytor został przepuszczony przez „izmy”, które zwalczał z taką zapalczywością, widząc w nich wyraz nieudolności krytyki.
Retoryka w służbie ekspresji w wybranych utworach Karola Szymanowskiego

Kwestią poruszania duszy muzyką zajmowali się w starożytności między innymi pitagorejczycy. Twierdzili oni, iż muzyka zawiera niezwykłe właściwości wpływania na ludzką duszę, która w ich mniemaniu sama także była harmonią. Wieki później Gioseffo Zarlino twierdził, iż muzyka posiada umiejętność wpływania na umysł (docere), następnie dociera do emocji (delectare), by na końcu gwałtownie poruszyć duszę odbiorcy (movere). W czasach baroku powstają katalogi znaczeń tak skrajnych jak radość, smutek…
„BPM". Bóg – Przestrzeń – Miłość, czyli sekretna mechanika muzyki

Muzyka ma w sobie pierwiastek Boski, ponieważ stwarza w nas całe wszechświaty. Aby ta sprawczość mogła się przejawić, potrzebuje Przestrzeni. Aby Boskość zapłodniła Przestrzeń, potrzebna jest Miłość. To wszystko razem się dopełnia, uzupełnia i spełnia. To po prostu działa.
Hatsune Miku: watashi wa ningen! Jestem człowiekiem!

Hatsune Miku to wielka gwiazda japońskiej sceny pop. Gra koncerty na całym świecie, występowała między innymi w programie Davida Lettermana. Na YouTube możemy bez problemu znaleźć 15 filmów z jej udziałem, które przekroczyły liczbę dziesięciu milionów odsłon. Kim jest ta dziewczyna?
Paryż. Miasto miłości… do muzyki!

Jak to się wszystko zaczęło? Może od truwerów i trubadurów? Może od La Grande Bande (1577)? Może od Jeana-Baptiste’a Lully’ego (1632-1687), a może od Marina Marais (1656-1728)? Czy to była miłość od pierwszego wejrzenia? A może uczucie rodziło się stopniowo i z czasem stawało coraz silniejsze?
Sophie Karthäuser: od emocji ważniejsza jest…

Sophie Karthäuser – sopranistka z Belgii mówi, jak i gdzie szuka emocji. Opowiada o kompozytorach ironistach. Zdradza też, co, jej zdaniem, jest w muzyce niż emocje ważniejsze. Wywiad można przeczytać w wersji polskiej i francuskiej (en français là-bas).
PanGenerator: na styku sztuki i inżynierii

„Tym, co robimy jest balans między sztuką a inżynierią”. Członkowie grupy PanGenerator, nagrodzonej Paszportem Polityki, opowiedzieli nam o swoich działaniach z pogranicza sztuki i technologii.
Diabeł decybelem

Czy muzyka, w której nie ma emocji jest całkowicie odczłowieczona? Jest taka teoria, że wszystkimi przeżywanymi przez nas emocjami karmi się jakiś byt, a może nawet cała konstelacja równoległych rzeczywistości – emocje, to jakby rozpuszczalnik dla energii – lekko nawet podgrzane, emocje przechodzą w stan lotny, ewaporują jako czysta energia. Im emocji więcej, tym dla niego lepiej, i nie ważne, dobrych czy złych. W kotle musi buzować i tyle.
Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?

„Potrafi uspokoić każde rozedrgane serce, uśmierzyć szlachetny gniew albo rozpalić miłość w najbardziej lodowatych umysłach” – takie supermoce ma Muzyka z Orfeusza Monteverdiego. Niech będzie to mottem lutowego numeru meakultua.pl!
Parasolkami, zębami, pazurami. Obrońcy muzyki w akcji

Poczet skandalistów jest bardzo długi. Obok zaciekłych wojowników o prawo do mówienia swoim własnym głosem stoją w nim bojownicy z zastanym porządkiem, a także i ci, którzy po prostu pisali muzykę, tak, jak potrafili najlepiej, a skandale wywoływali ich menadżerowie albo publiczność jeszcze nie gotowa na zmiany.
Muzyka na walentynki. Meakultura.pl poleca!

Meakultura.pl poleca! Muzyka na randkę nie musi być sztampowa ani banalna. Największe miłosne przeboje, które zmiękczą każde serce nie muszą ocierać się o kicz. Czego na randce chcieliby posłuchać autorzy i redaktorzy meakultura.pl? Zapytaliśmy ich o to. W naszym redakcyjnym zestawieniu zatriumfowały miłość i muzyka. Uwaga! Niektóre z propozycji wyborów mogą okazać się bardzo zaskakujące!
"Jako artyści powinniśmy dążyć do prawdy" – rozmowa z Maestro Kazimierzem Kordem

Rozmowa z Maestro Kazimierzem Kordem towarzysząca premierze jego książki Epizody wydanej przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne, która miała miejsce 16 lutego 2019 w Filharmonii Narodowej.
Marlena Wieczorek w Radzie Programowej Music Export Poland

Music Export Poland (MExP), to biuro eksportowe polskiej muzyki, które stawia sobie za cel doprowadzenie do radykalnego zwiększenia eksportu polskich utworów, artystów i nagrań na rynki zagraniczne. W ramach działań organizacji wybrano Radę Programową, jej członkiem została redaktor naczelna MEAKULTURA.pl i Prezes Fundacji MEAKULTURA dr Marlena Wieczorek.
Miłość w Des-dur na cztery struny, smyczek i wiolonczelę. Wywiad z Izą Połońską

Iza Połońska opowiada o związku z Dominikiem Połońskim, o tym, jak wiolonczelista zarządzał ludzkimi emocjami podczas koncertów, o miłości i o pożegnaniu.
„Wystarczy, że próbujemy być autentyczni. To jedyne, co możemy zrobić.” Wywiad z Piotrem Orzechowskim

Patrząc na współczesną opinię publiczną, można stwierdzić, że „autentyczność artysty” decyduje o jego wartości. Nieważne, czy zainteresujemy się jazzem, rapem czy rock and rollem – słowo autentyczność pozostanie jak wiszący nad muzykiem topór. Jak z mantrą „pozostań prawdziwy” radzi sobie Piotr Orzechowski? Czy faktycznie jest z niego taki Pianohooligan, czy tylko się na niego kreuje? Jakie intencje stoją za jego muzyką?
Paweł Adamowicz. Marzenia o kulturze

Dziś pożegnaliśmy Pawła Adamowicza, Prezydenta Gdańska. Człowieka, który nie tylko rozumiał kulturę i jej znaczenie, ale też wdrażał swoje idee w życie. Człowieka, który pozostawił po sobie trwałe wartości. I swój testament.
To, co ETNO

Greckie słowo ethnos wywodzi się od ethnikos, co oznacza „poganin”, „barbarzyńca”. Ethne było tym, czym nie było polis – miejscem, w którym nie wykształciły się demokratyczne struktury społeczne. Tym samym słowem aleksandryjscy Żydzi określali gojów. Anglicy do połowy XIX wieku słowa ethnics używali w znaczeniu „obcy”, „barbarzyński”. Jak widać słowo (tudzież przedrostek), które w ostatnich latach zrobiło zawrotną karierę w świecie kultury, nie może pochwalić się równie chlubną etymologią, jak chlubna jest twórczość, która pod jego szyldem powstaje.
Kogo inspiruje polski folklor?

Polecamy płyty, w których można odnaleźć wiele inspiracji polską muzyką ludową i etniczną. Należą do nich takie nowości jak: Raczkowski&Kostka: Duo, Follow dices: Eternal colours, Zoyra, Jeden – Wiele. Wspominamy również jazzowy album tria Witolda Janiaka.
Indywidualne i niepowtarzalne. Muzyczne bogactwo polskiego folkloru

Folkloryzm jest opisywany jako „przetwarzanie autentycznych elementów folkloru przez stylizację i aranżację w nowy kształt artystyczny, mniej albo bardziej odległy od pierwowzoru”. Tego typu nawiązania, polegające na czerpaniu z kultury ludowej i włączaniu jej elementów do dzieła muzycznego jako jego integralnych składników, są niezwykle istotne, ponieważ pomagają wzbogacić koncepcję utworu, ale przede wszystkim – przypomnieć odbiorcom o tak potężnym dziedzictwie, jakim jest kultura ludowa. Warto odbyć krótką „podróż” po wybranych regionach Polski i skupić się na pewnych niuansach, które są charakterystyczne dla tych obszarów geograficznych i które sprawiają, że folklor każdego z nich ma w sobie coś indywidualnego i niepowtarzalnego.
Mimika dźwięków natury: tuwiński śpiew gardłowy

Wielkie przestrzenie niekończących się stepów, gór i wyżyn, gdzie oprócz pięknej, acz niedostępnej przyrody spotkać możemy jedynie hodowców reniferów mieszkających w jurtach. Ten odległy zakątek Ziemi posiada swój własny pejzaż dźwiękowy jest nim śpiew inspirowany naturą i ściśle naturę imitujący. Wiatr, brzęczenie świerszczy, letnia bryza, ptasi śpiew, rytm jazdy konnej. Te i inne wyjątkowe dźwiękowe imitacje tworzą muzyczni poeci, którymi dziś zachwyca się świat. Choć to Rosja, mało kto umie tu mówić po rosyjsku…
Antoni Beksiak: to nie jest zwykłe ogrywanie melodii, to melodyczno-sonoryczny fenomen

Muzykę tradycyjną chętnie porównuje do jazzu. Przyśpiewki pań z Gałek Rusinowskich do bitew hip-hopowych. Widzi pokrewieństwo łączące muzykę tradycyjną i techno. Antoni Beksiak opowiedział nam o tym, jak z punktu widzenia muzykologa i twórcy m.in. oryginalnego tradycyjno-komputerowego projektu Niewte, a także muzyka poruszającego się swobodnie między różnymi gatunkami muzyki klasycznej i nowej, jawi się fenomen powrotu do tradycyjnej muzyki polskiej wsi.
Jazzowa droga do emancypacji czarnoskórych Amerykanów

Etymologia słowa „jazz” nie jest do końca znana. Początkowo słowo to było pisane jako „jas” lub „jass” i używane w slangu od około 1912 roku. Jego znaczenie nie odnosiło się bezpośrednio do muzyki, a do emocji, wigoru czy żywotności. Historyk Ethan Mordden uważał, że słowo „jazz” w gwarze czarnoskórych odnosiło się do kopulacji.
O afrykańskich korzeniach muzyki popularnej

Muzyka popularna wiele zawdzięcza muzyce Afroamerykanów. Wszystko zaczęło się od sprowadzenia do Stanów Zjednoczonych pierwszych niewolników afrykańskich. W 1619 roku przypłynął do Jamestown holenderski statek z niewolnikami, wskutek czego kultura afrykańska spotkała się z europejską. Już na statkach handlarze niewolnikami podczas podróży grali, tańczyli i śpiewali (w celu rozrywki i zachowania kondycji). Niewolnicy chłonęli muzykę białych, ale nie powielali jej, tylko przekształcali na swój sposób. Często podczas śmiertelnych przepraw niewolnicy śpiewali (lamentowali) na statkach, które zabierały ich z Afryki. Uczyli się również tonacji, przez co grając na banjo (afrykański instrument, który został przywłaszczony przez kulturę amerykańską), mogli umilać czas swoim „panom”.
Etno Moniuszko na 6 kontynentach

Fundacja „Niezależny Fundusz Kultury POLCANART” wspólnie z dr hab. Marią Pomianowską pragnie przedstawić i zaproponować unikalny projekt, który będzie połączony z wydaniem płyty DVD/CD. „Etno Moniuszko na 6 kontynentach”, jak powiedziała Maria Pomianowska, autorka projektu, będzie to próba spotkania międzykulturowego, którego główną osią są wybrane dzieła wielkiego polskiego kompozytora Stanisława Moniuszki.
Gia Kanczeli – Życie bez Bożego Narodzenia

Gia Kanczeli, podobnie jak wielu radzieckich kompozytorów jego pokolenia, odnalazł w muzycznej duchowości język sprzeciwu wobec komunistycznej rzeczywistości, w której nie było miejsca na wartości niematerialne, religię czy Boga. Rzeczywistość, w jakiej dorastał kompozytor, streszcza tytuł jego cyklu Life without Christmas. Pomimo że Boże Narodzenie nie było oficjalnie zakazane w ZSRR, zostało jednak odarte z wszelkiej metafizycznej otoczki, pozostawiając przeciętnego obywatela komunistycznego demoludu pozbawionego wszelkiej transcendencji i sacrum.
Uwolnić się od znaczenia. Rozmowa z Barbarą Kingą Majewską i Marcinem Maseckim

Artystyczne ścieżki śpiewaczki Barbary Kingi Majewskiej oraz pianisty Marcina Maseckiego skrzyżowały się po raz drugi. „Taratil 'id al-milad”, album z polskimi kolędami przetłumaczonymi na język arabski, miał swoją premierę na tegorocznym festiwalu Nostalgia. O tym, czym jest ten projekt, jak wyglądają święta w Argentynie i czym dla artystów jest tradycja kolędowania rozmawiali Anna Dulny-Leszczyńska oraz René Libert.
Ludzie z krainy Nostalgii. Rozmowy z publicznością festiwalową

Mówi się, że artyści nie istnieliby bez publiczności. Równie trudno wyobrazić sobie festiwal bez odbiorców. Stanowią oni istotną część wydarzenia, które tworzone jest z myślą o nich, ale także dzięki nim. Często to widownia zaczyna pełnić role ambasadora danej imprezy. Przyjrzenie się jej oczami oraz uszami wydało mi się szczególną okazją do poznania Festiwalu Nostalgia, w którym uczestniczyłam po raz pierwszy.
Koncert Piotra Orzechowskiego Pianohooligana

Przyćmione światła, wysokie mury kościoła oo. Jezuitów, nawy wypełnione po brzegi słuchaczami gotowymi przyjąć potężną dawkę niecodziennej muzyki. W takich okolicznościach rozpoczął się koncert otwierający tegoroczną edycję Festiwalu Nostalgia. Na inaugurację zaplanowano występ młodego pianisty – Piotra Orzechowskiego, znanego także jako Pianohooligan.
O nostalgii i o tym, że muzyka ma wiele znaczeń

Cały czas coś tracimy. Czasem nie mamy na to wpływu, bo to, co dla nas ważne, odbierają nam siłą i na chama. Innym razem, w imię rozwoju, honoru, miłości lub z innych pobudek rezygnujemy z czegoś sami i idziemy dalej. Zmiany są nieuniknione, ale człowiek to dobrze skonstruowana maszyna z mechanizmem adaptacji, który pozwala na szybkie przystosowanie się do nowych warunków. Mechanizm ma jednak pewną wadę, katastrofalny defekt, niedopatrzenie ze strony ewolucji. Nostalgia, ta mała skaza w systemie, może skierować nas w ślepą uliczkę, ale może też zaprowadzić na Nostalgia Festival w Poznaniu.
W poszukiwaniu (s)pokoju

Budzik o piątej rano, prysznic, potem kawa, śniadanie i poranne wiadomości jednocześnie. Czasem jeszcze przed pracą trzeba zawieźć dzieci do szkoły, a później tkwić w urzędzie, firmie, czy innej instytucji w której termin goni termin, a może też wredny szef tylko czeka na naszą pomyłkę. Po powrocie telefony, rozmowy i rozmaite obowiązki domowe opanowują jakże intensywny codzienny rytm. Alternatywne życie facebookowo-instagramowe jest dużo ciekawsze, więc w międzyczasie zdążymy udostępnić kilkanaście zdjęć i postów dotyczących naszego fantastycznego dnia pełnego niesamowitych wydarzeń, wykwintnych posiłków i spotkań z ciekawymi ludźmi.
Niesłyszalne, granice obiektów i płacz przedmiotów. O twórczości Adama Gołębiewskiego

Twórczość Adama Gołębiewskiego charakteryzują najlepiej dwa problemy: możliwość rozszerzonego wykorzystania zestawu perkusyjnego, a przez to chęć podjęcia w muzyce improwizowanej krytyki formalnego używania instrumentów jako takich, oraz refleksja nad sytuacją koncertu, z której wypłynęły instalacyjno-performerskie działania artysty, skupionego na budowaniu przestrzeni do kontaktu ze swymi odbiorcami.
Festiwal Nostalgia 2018. Impresje młodych krytyków muzycznych

Nostalgia Festival Poznań poprzez swoją nazwę nasuwa skojarzenia z tęsknotą, zadumą, wspomnieniem. Tegoroczny program również nawiązywał do tego co minione, przeszłe, tradycyjne, ale warte przypomnienia i zapamiętania, a także innego spojrzenia.
Między wymiarami

Nostalgia i Sonus ex Machina to festiwale, które prawdopodobnie w zamierzeniu nie miały ze sobą nic wspólnego. Biorąc udział w obu wydarzeniach można było jednak znaleźć się w dwóch rzeczywistościach. Jedną z nich był świat, w którym Boże Narodzenie zostało nam odebrane, a drugą rzeczywistość, w której nigdy nie mielibyśmy okazji go doświadczyć.
Dobrze jest, czy źle? Kilka słów o dzisiejszej krytyce muzycznej

Jak głoszą media, organizacje pozarządowe, ekolodzy i akademicy, świat błyskawicznie i nieuchronnie zmierza dziś w kierunku katastrofy. Oznak kryzysu w skali mikro dopatrzyli się ostatnimi czasy także krytycy muzyczni, debatując nad pozycją swojej branży. O dziwo, na tle katastroficznych wizji wyłaniają się tryskające optymizmem postaci, które uważają, że krytyka muzyczna ma się dziś zdecydowanie lepiej, niż jeszcze kilkanaście lat temu…
Przemówienie Laureata Nagrody Specjalnej IV edycji Konkursu Polskich Krytyków Muzycznych

Funkcjonuje szeroko rozpowszechniony pogląd, że właściwie nie da się mówić o muzyce, gdyż muzyka mówi wyłącznie sama za siebie. Owym stereotypem z chęcią kokieteryjnie posługują się również kompozytorzy, którzy sami wyprodukowali znaczną ilość tekstów poświęconych własnej twórczości: Stockhausen, Ligeti czy Wolfgang Rihm. Osobiście jestem innego zdania, nawet jeśli przemyślenia nie zawsze są kompletne, a język jako niewystarczający pełni zaledwie funkcję pomocniczą. Gdy jednak wyrażamy poglądy na temat muzyki czy mówimy o niej, to – dzięki Bogu – mówimy o porozumieniu.
Ciemne centrum

„Szorujemy chyba po dnie piekła”, powiedziała moja dziewczyna gdzieś w połowie „in vain” Georga Friedricha Haasa, które odsłuchiwałem sobie na rozgrzewkę przed polską premierą; spojrzałem na nią dziwnie, bo sam czułem się jak Magellan, przed którym wyłaniają się, jedna za drugą, wyspy nowego świata. Wyspy, oczywiście, spektralne. Wyrafinowane, pełne halucynacyjnego przepychu, harmonie. Jak dla mnie ta parada wspaniałości mogłaby trwać nie 70 minut, bo tyle zwykle zajmuje wykonanie najsłynniejszego dzieła Haasa, a 4 godziny.
The Future Sound of Poland

„Nie kupuj tego, to r ą b a n k a” – powiedział z mieszanką obawy i niechęci mój tato, kiedy w 1992, może 1993 przyglądałam się na stoisku kasecie ze składanką techno-dance. Jak można się domyślić, tato przejawiał klasycznie rockowe sympatie i wszystko, co nie brzmiało gitarowo, może za wyjątkiem dostojnej, ilustracyjnej el-muzyki, trafiało u niego na listę produkcji podejrzanych. Ale nie on jedyny – podobnym tonem wyrażała się wtedy przecież niemal cała polska krytyka muzyczna.
Zachód słońca

Pewnie nie uda mi się uciec od patosu. Dostałem tę płytę i czuję się nią sterroryzowany, muszę coś z tym zrobić, nie wykręcę się. Siedź i oglądaj, mówi płyta, jest to bowiem płyta DVD, nie da się jej po prostu puścić i coś tam robić, bawić się z kotem, nie, trzeba ją włożyć do komputera i przed tym komputerem siedzieć, aż się nie skończy, są to ponadgodzinne męczarnie, na szczęście nie moje, tylko kompozytora, który postanowił opracować je artystycznie, dopisać akompaniament.
Posłuchajmy, co tak gra. Sześć razy Maryla Rodowicz

„To, że mój repertuar stanowią w większości piosenki „o czymś”, że autorami tych utworów są wybitni poeci, tekściarze, kompozytorzy, że nagrywam z najlepszymi w Polsce muzykami czy z chórem z Los Angeles nie znaczy, że nie sięgam do repertuaru lżejszego. Kolorowe jarmarki Janusza Laskowskiego są tego najlepszym przykładem”.
Trans jesieni – zmierzch awangardy. Warszawska Jesień 2017

Warszawa pod koniec września ma kolor smutny, jest brzydko i kapie. Chyba tylko irracjonalna potrzeba kontaktu ze sztuką ciągnie tutaj ludzi o tej porze roku. Dane mi było uczestniczyć jedynie w drugiej połowie Warszawskiej Jesieni, zatem w moim przypadku obcowanie ze sztuką z założenia skazane było na ułamkowość, fragmentaryczność.
Egotycy z piętą achillesową (Ego-Shooter mit Achillesferse)

Nowa (kobieca) generacja kompozytorska ukazuje życie cyfrowe jako autokreację pomiędzy rzeczywistością i światem wirtualnym, odważnie prezentując ją na tegorocznym Festiwalu ECLAT w Stuttgarcie.
Andrzej Mądro "Muzyka a nowe media. Polska twórczość elektroakustyczna przełomu XX i XXI wieku"

Jest to pierwsza monograficzna praca poświęcona muzyce elektroakustycznej, opublikowana przez wydawnictwo Akademii Muzycznej w Krakowie i jedna z niewielu, która zajmuje się tym obszernym nurtem muzyki na gruncie polskim. W pierwszych dwóch częściach omawia historię muzyki elektroakustycznej, jej media (elektrofony), nurty, poetykę, estetykę oraz wyjaśnia wiele pojęć, a w części ostatniej skupia się na twórczości elektroakustycznej wybranych kompozytorów polskich, wśród których nie zabrakło również twórców związanych z Akademią Muzyczną w Krakowie, czyli Magdaleny Długosz i Marka Chołoniewskiego.
"Jedyną drogą do doskonalenia krytyki jest otwarta dyskusja i spory samych krytyków" . Wywiad z Kacprem Miklaszewskim

Kacper Miklaszewski – pianista, krytyk muzyczny, psycholog muzyki, pedagog. Współpracownik Programu Drugiego Polskiego Radia i członek Europejskiego Stowarzyszenia Badań Poznawczych w dziedzinie Muzyki. Laureat Nagrody Fundacji MEAKULTURA za wybitne osiągnięcia w dziedzinie krytyki muzycznej. Studia pianistyczne ukończył w Konserwatorium Rimskiego-Korsakowa w Leningradzie (obecnie Petersburg). Wykładał w Instytucie Muzykologii UW, prowadził zajęcia z krytyki muzycznej, a także psychologii muzyki.
"Teza o istnieniu cyfrowych tubylców i cyfrowych imigrantów jest trafna". Wywiad z Andrzejem Mądro

O świecie nowych mediów, o polskiej twórczości elektroakustycznej i edukacji muzycznej, która może sprostać potrzebom cyfrowych tubylców z Andrzejem Mądro, laureatem Nagrody Publiczności za najlepszą książkę o muzyce wydaną w 2017 roku rozmawiają Ewa Schreiber i Marlena Wieczorek.
IV edycja Konkursu Polskich Krytyków Muzycznych KROPKA. Numer specjalny

Oddajemy do Waszych rąk wyjątkowy numer, który jest owocem tegorocznej, czwartej już edycji Konkursu Polskich Krytyków Muzycznych. Znalazły się w nim przede wszystkim teksty dostrzeżone i nagrodzone przez Jurorów, ale także felietony, wywiady czy rekomendacje.
Melotypy

Etnomuzykolog John Blacking stwierdził, że muzyka klasyczna to muzyka ludowa białej klasy średniej. Wychodził z założenia, że traktowanie systemu dur-moll jako pępka muzycznego wszechświata wynika z etnocentrycznego zacietrzewienia. A gdyby tak myśl amerykańskiego badacza potraktować z przymrużeniem oka?
Gala Finałowa IV edycji Konkursu Polskich Krytyków Muzycznych

Do rąk autorów trafiły nagrody za najlepsze teksty, najciekawszą książkę o muzyce, ale także za wybitne osiągnięcia w dziedzinie krytyki muzycznej – w środę, 5 grudnia, w siedzibie Polskiego Wydawnictwa Muzycznego w Warszawie wręczono nagrody Konkursu Polskich Krytyków Muzycznych KROPKA.
„Czy technologia zagraża muzyce?” – konferencja firmy Right Music, 5 grudnia 2018

Tematem konferencji będzie edukacja kompozytorów oraz producentów audiowizualnych (reklamowych i telewizyjnych) w zakresie nowych form wykorzystania muzyki w produkcjach emitowanych na antenach TV i w świecie online.
Rytmiczna petarda, perkusyjny zwierz… po prostu Bodek.

Bodek Janke, perkusista, który jako jeden z nielicznych, mistrzowsko opanował wiele dialektów języka muzycznego. Perkusjonalista, kompozytor, aranżer, założyciel festiwalu Summer Exchange, podróżnik, dobra dusza, przyjaciel.
„To co tam usłyszę, przetwarzam tutaj w ciszy.” Komponowanie w pejzażu dźwiękowym

Nie ulega wątpliwości, że pomiędzy muzyką a środowiskiem akustycznym występują skomplikowane związki i zależności. Od lat w muzykologii prowadzone są interdyscyplinarne badania związków muzyki z literaturą, sztukami pięknymi, nowymi technologiami, konkretnymi prądami politycznymi i wieloma innymi dziedzinami ludzkiej aktywności. Wciąż niewiele jest jednak prac, które poruszałyby zagadnienie związków muzyki z pejzażem dźwiękowym.
Mazurek – reaktywacja
U progu XXI wieku Andrzej Bieńkowski pisał, że na skrzypkach urodzonych w latach 30. XX wieku „kończy się muzyka tradycyjna wsi”. W ciągu kolejnych dwóch dekad wszystko się zmieniło…
Księżyc, gamelan, chór i elektronika – rytualna edycja festiwalu Sonus ex Machina w Poznaniu

Rytuał to temat przewodni tegorocznego festiwalu Sonus ex Machina, który odbędzie się w dniach 23-24 listopada 2018 r. w Poznaniu. W noc pełni zespół Księżyc połączy siły ze stworzoną specjalnie z okazji festiwalu poznańską grupą syntezatorową Rafała Zapały. Warszawska Grupa Gamelanowa wprowadzi nas w trans korzystając z zestawu tradycyjnych indonezyjskich instrumentów i elektroniki. Postindustrialne trio KakofoNIKT spotka się z Chórem WSJO Canto-Cantare pod dyrekcją Joanny Sykulskiej.
Muzyczne skarby polskiego renesansu. Corina Marti i tabulatura Jana z Lublina

Z tabulaturą Jana z Lublina zetknęłam się po raz pierwszy ponad 15 lat temu, na próbach orkiestry w szkole muzycznej. Nie rozumiałam jeszcze wtedy ani tego czym jest w ogóle tabulatura, ani kim był sam Jan z Lublina. Corina Marti i jej wydane niedawno przez „Brilliant Classics” klawesynowe interpretacje utworów z tabulatury Jana z Lublina przywróciły dawne wspomnienia i pozwoliły znów zachwycić się zapomnianymi przez chwilę melodiami.
Z tradycją w przyszłość

Stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości to znakomita okazja do refleksji nad istotą tego, za czym stoją tak piękne i wzniosłe słowa jak ojczyzna, tożsamość jednostki i społeczeństw, kultura narodu, wolność twórcza czy ciągłość pokoleń. Żadne z tych słów nie mogłoby bowiem istnieć bez pojęcia tradycji.
Zwykli ludzie: jesteśmy archaiczni

Czy nurt zwany revivalem to łabędzi śpiew dawnej kultury muzycznej polskiej wsi czy raczej początek czegoś nowego? To kontynuacja czy rekonstrukcja? Reaktywacja czy nowy, ożywczy prąd w kulturze? Zwykli ludzie mierzą się z trudnymi pytaniami o muzykę dawnej polskiej wsi.
Urodziny fonografu. Sesja naukowa „Fonografia dla muzyki i nauki: historia, relacje, współczesność”

W dniach 25-26 września 2018 r. w Instytucie Sztuki PAN w Warszawie odbyła się sesja naukowa zorganizowana z okazji sto czterdziestej rocznicy opatentowania fonografu przez Thomasa Alvę Edisona. Dzięki inwencji Edisona ludzkość zyskała możliwość rejestrowania i odtwarzania dźwięku, co wpłynęło tak na samą muzykę, jak również miało istotne znaczenie dla nauki – fonograf stał się narzędziem użytecznym w badaniach.
Muzyka ludowa w symfonii, czyli co może zainspirować kompozytora?

Muzyka artystyczna i ludowa stanowią odrębne rodzaje tej sztuki, inni badacze się nią zajmują, ale także różnią się samymi odbiorcami. Taka może być pierwsza myśl melomana, natomiast jak się okazuje, czasem jest im bliżej do siebie niż może nam się wydawać.
Mazurek – reaktywacja

U progu XXI wieku Andrzej Bieńkowski pisał, że na skrzypkach urodzonych w latach 30. XX wieku „kończy się muzyka tradycyjna wsi”. W ciągu kolejnych dwóch dekad wszystko się zmieniło…
Estonia: wyśpiewane niepodległości

Rok 2018 to rok obchodów setnej rocznicy odzyskania przez Polaków niezależnej państwowości. Warto pamiętać, że w tym roku podobną rocznicę obchodzą również inne narody europejskie tj. Litwini, Łotysze i Estończycy. Ci ostatni świętują również inną okrągłą roczcicę. W 1988 rozpocząły się pokojowe protesty, zwane Śpiewającą rewolucją, które doprowadziły do osiągnęcia tego, co nazywane jest dzisiaj Drugą Niepodległością. Estończycy to naród, który do 1918 roku nigdy nie posiadał własnego państwa. Ten bałtofiński lud podtrzymał swoją tożsamość w dużej mierze dzięki tradycji wspólnego śpiewania.
Zapraszamy na II Polski Kongres Saksofonowy

W dniach 23–25 listopada 2018 roku w warszawskim Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina odbędzie się II Polski Kongres Saksofonowy. Celem tego trzydniowego muzycznego święta jest prezentacja i analiza rodzimego dorobku naukowo-artystycznego z udziałem saksofonu oraz integracja i stymulacja środowiska saksofonowego w naszym kraju.
Festiwale na szczytach

Festiwale naszych czasów mobilizują zasoby, których nie jest w stanie uruchomić żadna instytucja kultury działająca na tradycyjnych zasadach. Pobudzają kreatywność, wymagają bowiem elastyczności w przełamywaniu konwencji. Ale czy organizowanie koncertów w „nietypowych okolicznościach przyrody” to rzeczywiście dobry pomysł?
Rezonans filmu, muzyki i refleksji. Rozmowa z Michałem Merczyńskim, dyrektorem festiwalu Nostalgia

O początkach festiwalu Nostalgia, o żelaznej i aksamitnej kurtynie, o wyjazdach i powrotach do małych ojczyzn, o wspólnym przeżywaniu muzyki i o wspólnym stole z Michałem Merczyńskim, dyrektorem festiwalu Nostalgia rozmawia Ewa Schreiber.
Warszawska Jesień – od narodzin do współczesności

Co roku w drugiej połowie września na dziewięć dni stolica Polski przyjmuje rolę stolicy muzyki współczesnej. Niewątpliwa potrzeba zetknięcia się ze sztuką sciąga w to miejsce ludzi z niemal wszystkich zakątków kuli ziemskiej. Dlaczego? Wszystko z powodu Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”.
O festiwalach jazzowych… i nie tylko

Pierwsze głosy o śmierci jazzu słychać było już w 1969 roku. Tymczasem w Polsce w roku 2018 roku funkcjonuje kilkadziesiąt klubów jazzowych i organizowanych jest około 150 festiwali. Oznacza to, że statystycznie co dwa, trzy dni rozpoczyna się w naszym kraju kolejny festiwal jazzowy…
Festiwal Bachowski w Świdnicy – w duchu wspólnoty

W czasie Festiwalu Bachowskiego w Świdnicy dla muzyki i dla ludzi otwiera się nie tylko Świątynia Pokoju, ale także i inne świdnickie kościoły, a także budynki użyteczności publicznej, podwórka, ulice, place. Bo Festiwalem Bachowskim żyje całe miasto.
Actus Humanus – z przywiązania do ponadczasowego piękna

Actus Humanus – największy polski festiwal muzyki dawnej – nie wykrzykuje popularnych haseł, nie epatuje wielkością, nie trwoni wartości, które idą w parze z muzyką dawnych mistrzów: szacunku, otwartości na nowe idee, bycia w zgodzie z samym sobą, dążenia do życia w harmonii z ludźmi i z naturą, przywiązania do ponadczasowego piękna.
Warsztaty krytyki muzycznej z Fundacją MEAKULTURA na festiwalu Nostalgia

Fundacja Meakultura zaprasza wszystkich wrażliwych na dźwięk i słowo na bezpłatne warsztaty „Krytyka w praktyce”! Jeśli lubisz pisać o muzyce albo chcesz dowiedzieć się, jak ubierać w słowa to, co słyszysz, zgłoś się! Nabór trwa do 8 listopada 2018.
Festiwal – laboratorium kultury

Jakie dążenia i potrzeby zaspokajają coraz liczniejsze festiwale muzyczne? Jakie nowe zjawiska kreują? Do czego są nam potrzebne i do czego nas doprowadzą?
Festiwale Andrzeja Chłopeckiego

Andrzej Chłopecki – wybitny krytyk muzyczny, niezrównany propagator muzyki współczesnej i jej oddany wielbiciel, miał też w swoim aktywnym życiu zawodowym wiele związków z festiwalami. Sam brał udział w programowaniu kilku z nich, stworzył też własny, z którego był szczególnie dumny…
Operowe perypetie sumeryjskich bogów

Twórcza aktywność kompozytorów młodego pokolenia w zakresie operowych gatunków nie gaśnie. Co prawda, część z nich nadal traktuje tę dziedzinę jako pole do eksperymentów, jednak są również tacy, którzy doskonale odnajdują się w tradycyjnej formie, nasycając ją nowymi treściami i pomysłami muzycznymi. Do takich kompozytorów z pewnością należy Aleksander Nowak.
Festiwalizacja, festiwalomania, festiwalofilia

Warszawska Jesień skończyła się w tym roku w niedzielę 30 września późnym wieczorem. Jej trzy ostatnie dni zazębiały się z Szalonymi Dniami Muzyki (28-30 września), więc jeśli ktoś chciał wziąć udział w obydwu wydarzeniach, musiał nieźle się nagimnastykować…
To nie my (wygraliśmy Eurowizję)

Biała, prosta sukienka, w której Edyta Górniak wystąpiła w Dublinie podczas finału 39. Konkursu Eurowizji, podobno została specjalnie kupiona w Hongkongu za 30 milionów starych złotych. Strój spełnił swoje zadanie. Artystka była z resztą w pełni świadoma tego, co robi i przyjechała do Dublina, by wygrać.
„Zawsze jest miejsce na nowe formuły”. Wywiad z Aleksandrem Nowakiem

Aleksander Nowak (1979) – jeden z najbardziej rozpoznawalnych i oryginalnych kompozytorów swojego pokolenia. Autor trzech oper (Sudden rain, Space opera oraz Ahat ili – Siostra bogów) i kilkudziesięciu utworów instrumentalnych. Jego utwory są stale obecne w programach najważniejszych polskich festiwali (m.in. Warszawska Jesień, Sacrum Profanum).
Jak oszaleć w dobrym stylu (w weekend)

Już od szóstej rano w sobotni poranek przed Teatrem Wielkim – Operą Narodową ustawiały się kolejki po bilety na Szalone Dni Muzyki 2017. Przed wejściem do gmachu rozgrywały się dantejskie sceny, a serwery systemów sprzedających bilety bez przerwy się wieszały…
Warszawska Jesień – mozaika

Warszawska Jesień krytycznym okiem. Garść recenzji z wybranych koncertów Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej w formie wrażeniowej „mozaiki” oraz kilka słów o historii i współczesności wydarzenia.
Territoires Éphémères – Open Source Art Festival, edycja 8.

Projekt Territoires Éphémères, który współtworzą Dasha Rush, Valentin Tszin i Stanislav Glazov, stanowił interdyscyplinarny dialog między muzyką elektroniczną, tańcem, wizualizacjami generatywnymi w czasie rzeczywistym, tekstem i sztuką audiowizualną. Projekt był jednym z elementów Open Source Art Festival 2018.
Warszawska Jesień 2018 – wokół niepodległości

.
Porozumienie pomiędzy niezależnymi wydawcami muzycznymi – spotkanie 25.10 – patronat meakultura.pl

W ubiegłym miesiącu miało miejsce pierwsze spotkanie sieciujące skierowane do przedstawicieli niezależnej branży muzycznej. Podczas wydarzenia, na które przybyło ponad czterdziestu przedstawicieli sektora, zidentyfikowane zostały problemy i kierunki rozwoju niezależnego środowiska muzycznego. W celu podjęcia dalszych kroków, ustalenia celów i zawiązania Aliansu (porozumienia pomiędzy niezależnymi wydawcami lub ich przedstawicielami), zapraszamy na spotkanie, które odbędzie się 25 października 2018 roku o godzinie 10:00 w Centrum Kreatywności przy ulicy Targowej 56 w Warszawie.
Znamy wyniki konkursu „Obywatelki i Obywatele świata – migracje polskich kompozytorek i kompozytorów w XXI wieku"

Z radością informujemy, że konkurs z okazji 100-lecia Stowarzyszenia Autorów ZAiKS: „Obywatelki i Obywatele świata – migracje polskich kompozytorek i kompozytorów w XXI wieku” został rozstrzygnięty.
Relacja z 12. Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Michała Spisaka

„Artyści wybitni” – tymi słowami opisał zwycięzców 12. Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Michała Spisaka przewodniczący jury – prof. Wiesław Grochowski. Za nami 10 dni konkursu oraz 8 dni muzycznej rywalizacji w Pałacu Kultury Zagłębia w Dąbrowie Górniczej.
Przedłużenie naboru zgłoszeń w konkursie „Obywatelki i Obywatele świata – migracje polskich kompozytorek i kompozytorów w XXI wieku"

Informujemy, że na prośbę autorów zainteresowanych udziałem w konkursie z okazji 100-lecia Stowarzyszenia Autorów ZAiKS: „Obywatelki i Obywatele świata – migracje polskich kompozytorek i kompozytorów w XXI wieku” organizator konkursu, Fundacja MEAKULTURA, ogłasza przedłużenie terminu naboru zgłoszeń do 10 października 2018 roku.
Muzyka – przekleństwo i przeznaczenie. Wywiad ze Stanisławem Trzcińskim

Marketing muzyczny to nic innego jak wykorzystanie samej muzyki, czasem zjawiska odbioru muzyki, często wydarzeń muzycznych, wprost – artystów, albo innego pomysłu muzycznego, do osiągania celów marketingowych przedsiębiorstwa. Nasza rola to udział procesie podejmowania decyzji odnoszących się do poszczególnych instrumentów marketingowych.
Studiuj Muzykę w Mediach

Fundacja MEAKULTURA i Collegium Civitas zapraszają wszystkie osoby zainteresowane różnymi formami współczesnej kultury muzycznej – zarówno profesjonalistów (dziennikarzy, muzykologów, krytyków), osób związanych z biznesem muzycznych, jak i melomanów – do uczestnictwa w podyplomowych studiach Muzyka w Mediach. Właśnie ruszyła rejestracja na kolejny semestr!
Czy oni na pewno mają talent? Reperkusje złotych iksów

Dla jednych wizyta w talent show to ogromny prestiż i przepustka do świata muzyki, wydania płyty, promocji i koncertowania, a dla innych to tylko wyróżnienie z tłumu gwiazd. Jedni skorzystali, drudzy się zawiedli. Może to wina presji otoczenia, a może wygórowane, wyśnione i niespełnione oczekiwania. Z pewnością, o czym świadczy mój powyższy research, o sukcesie nie świadczy główna nagroda, a ciężka praca muzyka.
Relacje audiowizualne w filmowych adaptacjach do albumu "Valtari" Sigur Rós

Muzyka Sigur Rós aktywuje we mnie od zawsze najgłębsze pokłady wrażliwości. Nie inaczej oddziałuje na mnie album Valtari i zrealizowana do niego seria wideoklipów. Twórczość Sigur Rós można interpretować pod wieloma względami: pod kątem psychologii muzyki, oddziaływania na słuchacza, w kontekście ich świetnych teledysków, ekologii muzyki czy zastosowania pejzaży dźwiękowych. Jednak najbardziej zainspirowała mnie relacja muzyki i obrazu w ekranizacji wspomnianej płyty, która może generować u odbiorcy rozmaite emocje.
ABC muzycznego biznesu

Sięgając po Biznes muzyczny. Ekonomiczne i marketingowe aspekty fonografii Patryka Gałuszki, miałam świadomość tego, że książka wydana w 2009 roku może nie mieć wielkiej wartości dla zainteresowanych najnowszymi trendami w tej branży. Mimo kilku nieaktualnych już informacji praca ma ogromną wartość dla badaczy historii fonografii, a także dla wszystkich zainteresowanych gwałtownym rozwojem biznesu muzycznego w pierwszej dekadzie XXI wieku.
Anime, przykładem japońskiego zainteresowania muzyką klasyczną

Szeroko pojęta muzyka klasyczna jest wykorzystywana w przemyśle filmowym od kilkudziesięciu lat. Umieszczano ją także w produkcjach animowanych, między innymi w produkcjach Disneya i bajkach o lalkach Barbie wykorzystujących tematy z baletów. Badając animacje japońskie, należy stwierdzić, że tematy zaczerpnięte z muzyki klasycznej również są tam obecne. Analizując niemal czterdziestoletnią historię gatunku, okazuje się, że tytułów, w których występuje muzyka klasyczna, jest ponad 70.
Jak pisać o muzyce? Między krytyką a informacją muzyczną

Odpowiedź na to pytanie zdaje się silnie być uzależnioną od języka – począwszy od podstawowego rozróżnienia – dziennikarz muzyczny a krytyk. Ten pierwszy porusza się wśród zadań, takich jak relacjonowanie zdarzeń o charakterze muzycznym (faktu napisania jakiegoś dzieła, ukazania się płyty, czy też odbycia się koncertu), przeprowadzanie wywiadu, wyjaśnianie zjawisk pojmowanych jako życie muzyczne i wielu innych, pomniejszych wobec wymienionych tutaj. Krytyk zaś odpowiada za dokonanie oceny zdarzenia. Nie przekazuje zatem jedynie informacji w sensie obiektywnym.
W stronę oryginalnych kompozycji radiofonicznych

Muzyka w radiu jest wszechobecna – pojawia się między treściami dziennikarskimi w audycjach o charakterze publicystycznym, bywa również główną bohaterką konkretnego pasma, tematem całych programów nastawionych na eksplorowanie konkretnych gatunków czy biografii artystów. Radiosłuchacze zapraszani są również do uczestnictwa w znaczących wydarzeniach muzycznych za pomocą wciąż popularnych transmisji. Nie brakuje również w radiu muzyki powstającej na jego własne potrzeby. Codziennie słuchacz spotyka się ze sporą dawką brzmień na pozór niezauważalnych, w praktyce zaś silnie oddziałujących na jego uwagę: dostosowanych do prezentowanych treści podkładów muzycznych, jingli, muzyki towarzyszącej reklamom.
Nikt już nie patrzy na obrazki – audio branding jako narzędzie marketingowe

Audio branding, czyli dźwiękowe budowanie tożsamości i świadomości marki, jest podejściem wykorzystującym unikatowe, opatentowane dźwięki i muzykę, aby przekazać esencję i wartości marki. Tworzy spójny system dźwiękowy łączący ludzi z marką na głębszym poziomie. Dzieje się tak dlatego, że dźwięk, gdy jest stosowany prawidłowo, ma zdolność nie tylko do dostarczania wyraźnego przekazu brandingowego, ale również jego wzmocnienia.
Kiedy muzyka jest bohaterem filmu

O roli, jaką spełnia w Zimnej wojnie muzyka, a szczególnie dumka Dwa serduszka, cztery oczy genialnie zaaranżowana przez Marcina Maseckiego powiedziano już całkiem sporo. Tragiczna miłość głównych bohaterów również doczekała się wielu interpretacji i komentarzy, jednak w tym filmie znaleźć można jeszcze inne wątki, interesujące z perspektywy tego, kto ich szuka. W tym wypadku – muzykologa.
Klasyczne = eleganckie? Muzyka klasyczna w kampanii reklamowej

Muzykę klasyczną można zaobserwować w kampaniach reklamowych różnego rodzaju produktów, np. Marsza Tureckiego Wolfganga Amadeusza Mozarta użyto do spotu papieru toaletowego Foxy[2], La Campanella Nicolo Paganiniego pojawiła się w tle dla serka Président[3], IV część IX Symfonii „Z nowego świata” Antonina Dworzaka dla suplementu diety Verdin Complexx[4] natomiast pierwsza część koncertu Zima z Czterech pór roku Antonio Vivaldiego dla Audi Q5[5]. Jednak są to sytuacje jednostkowe, dopasowane do konkretnej kolekcji lub modelu, a nie utożsamiane z konkretną marką.
Muzyka w Mediach. I wszystko gra

Komunikacja. Jak daleko sięga jej historia? W zasadzie tyle, co gatunek ludzki. Potrzeba bycia ze sobą w kontakcie na pewno tkwiła w nas od zawsze, stąd nie powinien dziwić nas fakt, że ciągle dążymy do tego, aby sobie tę komunikację ułatwić. Z czasem każdy pragnął tylko jednego – być na bieżąco.
Muzyka w kulturze obrazków

Nie liczmy na cuda – nawet najlepszy na świecie marketing nie sprawi, że miliony Polaków zaczną nagle słuchać z wypiekami na twarzy oper Wagnera czy koncertów Beethovena. Wszyscy wiemy, że muzyka rozrywkowa i poważna ma różne wymagania w stosunku do publiczności i wcale nie znaczy to, że któraś jest gorsza. Zastanówmy się raczej czy Facebook może być wykorzystany jako narzędzie marketingowe dla artystów i dlaczego tak mało polskich wykonawców z niego korzysta. Zwłaszcza jeśli chodzi o tzw. kręgi wykonawców klasycznych.